Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2023

Όταν η προκατάληψη ακροβατεί πάνω στην Ιστορία - Γιάννης Σκαρίμπας, Το ΄21 και η αλήθεια

 


Ο Γιάννης Σκαρίμπας υπήρξε ένας ιδιότυπος ποιητής,πεζογράφος και θεατρικός συγ-γραφέας που χρονικά μόνο τοποθετείται στη γενιά του τριάντα.Αποτελεί μια μοναχι-κή περίπτωση στα ελληνικά γράμματα,ένας «διάττων αστέρας»,όπως χαρακτηρί-στηκε,που αγνοήθηκε για πολλά χρόνια από τη φιλολογική επιστήμη στην χώρα μας (ο Κ. Δημαράς ούτε καν τον αναφέρει στην «Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνί-ας»).Υπήρξε ένας από τους εισηγητές του παράδοξου στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας,αλλά και του θεάτρου.Πολλοί μάλιστα μελετητές τον θεωρούν ως τον πρώτο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα του παραλόγου.Η πεζογραφική παραγωγή του χαρακτηρίζεται από την αναγωγή της γλώσσας σε κυρίαρχο στοιχείο της,μέσω της συστηματικής εξάρθρωσής της (τεχνική που παραπέμπει στο σουρεαλισμό) και την τοποθέτηση της πλοκής στο επίπεδο του προσχήματος.Παράλληλα και συμπληρωμα-τικά στην πρωτοποριακή γραφή του κινείται και το ποιητικό του έργο.

Η συνέχεια εδώ

Γιάννης Βασ. Πέππας


Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2023

Ο Σπύρος Λούης και το Ολυμπιακό μετάλλιό του

 


Βρήκα αυτή την φωτογραφία στο διαδίκτυο,σε ομάδα του Μαρουσιού.Εικονίζεται ο Σπύρος Λούης με το χρυσό μετάλλιό του στον Μαραθώνιο στους 1ους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αθήνα,το 1896.Έχει προστεθεί,στα δεξιά της φωτογραφίας,η πίσω πλευρά του μεταλλίου.Ο Σ. Λούης παρήλασε τιμητικά μπροστά απ΄ την Ελληνική ομάδα,40 χρόνια μετά κι ενώ κόντευε τα 70,και στους αγώνες του 1936,στο Βερολίνο,παρόντος του Χίτλερ,φορώντας την τιμημένη ελληνική φουστανέλλα.Είναι γνωστό ότι έτρεξε τότε,το 1896,σχεδόν τυχαία κι ότι ήταν ήταν ένας απλός βοσκός αρβανίτικης καταγωγής.Το επώνυμό του ίσως να έχει να κάνει με το αρβανίτικο ουσια-στικό λιούλιε (λουλούδι).Πιθανότερο όμως,να προέρχεται απ΄ την ρίζα λου- (με ένα ψιλό -ι- μετά το λ),απ΄ την οποία προέκυψαν αρκετά παράγωγα (λούτσα:υγρότοπος, λιούμι:ποτάμι, λιου-τσουρδί:μούσκεμα, λιούαρθι:μέρος με νερό κ.ά.Δεν είναι τίποτα άλλο από εκδοχές του λού-ω). Το Λούης απαντάται και ως Λόης.Το Μαρούσι κατοικήθηκε ευρέως από Έλληνες Αρβανίτες πριν το 1821.Η αρχαιότερη ονομασία της περιοχής που συναντάται σε κείμενα του Πλουτάρχου και λοιπών αρχαίων και νεοτέρων ιστορικών είναι "Άθμονον". Σε νεότερα κείμενα δε, εμφανίζεται και ως "Αθμόνη". 


Η σύγχρονη ονομασία Μαρούσι εμφανίζεται στην καθαρεύουσα ως Αμαρούσιον,όρος που προ-έρχεται από το επίθετο Αμαρυσία.Το επίθετο αυτό αναφέρεται στη λατρευθείσα θεά του κυνη-γιού Αρτέμιδα και δηλώνει την προέλευση της λατρείας από την Αμάρυνθο της Εύβοιας (Αρτέμιδα η Αμαρυνθία > η Αμαρυσία),η οποία μεταφέρθηκε και στο Άθμονον της αρχαιότητας.Μάλιστα,ο πρώτος δήμος που ιδρύεται το 1836 με έδρα το Μαρούσι αποκαλείται "Δήμος Αμαρυσίων" (κατά το Δήμος Αθηναίων,αργότερα Δήμος Χαλανδραίων κ.ο.κ.).Κάποιοι κουτοπόνηροι που το πάνε αλλού,ισχυρίζονταν ότι το όνομα Μαρούσι δόθηκε απ΄ τους Αρβανίτες εποίκους του βγαλμένο απ΄ το αρβανίτικο επίθετο ιμάρ=τρελλός,φίλερις,καυγατζής,αλλοπρόσαλλος.Δηλαδή,Μαρούσι = τρελλότοπος.
Πρόκειται για δόλια ανοησία.Ποιος θα αποκαλούσε με τέτοιον ευτελιστικό προσδιορισμό τον ίδιο τον τόπο του...; 
Έχουμε εδώ άλλη μία βλακώδη προσπάθεια αρβανιτοποίησης των πάντων,ύπαρξης αυτόνομου δήθεν αρβανίτικου πολιτισμού που θα σήμαινε,σύμφωνα με τις επιδιώξεις αυτών των περίεργων, απόδειξη μειονότητας.Γνωστές ανθελληνικές γελοιότητες...

 Γιάννης Βασ. Πέππας


Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2022

Ἡ σφαγή στό Γραμματικό Μαραθῶνος (7 Ἀπρ.1944)

  σφαγή στό Γραμματικό Μαραθνος (7 πρ.1944)

Την νύχτα της 6ης προς 7η Απριλίου 1944 και μόλις τριάντα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα,ομάδα 45-50 ανδρών του αποκαλούμενου ΕΛΑΣ επιτέθηκε κατά της δυνάμεως του Σταθμού Χωροφυλακής Μαραθώνος,απαρτιζόμενης από τον ανθυπασπιστή Σκαρμούτσο Κωνσταντίνο,τον ενωμοτάρχη Τασόπουλο Αθανάσιο και των χωροφυλά-κων Ζούμπερη Παύλο, Μπρίνια Ιωάννη,Βαλαή Βασίλειο, Βουτσαδάκη Κωνσταντίνο, Μέντζο Κωνσταντίνο,Καμπι-ώτου Ευάγγελο,Αντζελέτο Αλέξανδρο,Κουβέλη Χριστό-φορο,Πατούχα Χρήστο, Μπάμπαλη Βασίλειο και Ανα-στασόπουλο Ιωάννη.
Οι αντάρτες έδρασαν βάσει του,εκ των προτέρων μελε-τημένου,σχεδίου ως εξής: 15 εξ αυτών,διερχόμενοι από το χωριό Γραμματικό τα μεσάνυχτα,και με την απειλή των όπλων υποχρέωσαν τον Ιωάννη Σπύρου,οδηγό του υπ΄ αριθ. 5Χ φορτηγού,να τους μεταφέρει στον Μαραθώνα.Πριν την κωμόπο-λη,στάθμευσαν το αυτοκίνητο και παρέμειναν 3 αντάρτες να το φρουρούν και οι υπόλοιποι κατευθύνθηκαν προς την Αστυνομία.Στην κωμόπολη είχαν στο μετα-ξύ καταφθάσει άλλοι 35 αντάρτες.Τριάντα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα,αυτοί αιχ-μαλώτισαν έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό τους χωροφύλακες Ζούμπερη Παύλο και Μπρίνια Ιωάννη,οι οποίοι τελούσαν υπηρεσία περιπολίας τις ώρες 9-1.Ακολούθως, περικύκλωσαν τον Αστυνομικό Σταθμό και υποχρέωσαν τους αιχμάλωτους χωροφύλακες να φωνάζουν στους συναδέλφους τους να τους ανοίξουν την πόρτα,πράγμα το οποίο και έγινε.Οι στρατωνοφύλακες χωροφύ-λακες Μέντζος Κωνσταντίνος και Καμπιώτης Ευάγγελος αναγνώρισαν τις φωνές των συναδέλφων του και προφανώς νομίζοντας ότι επέστρεφαν από την βρα-δινή τους περιπολία για να κοιμηθούν,άνοιξαν την πόρτα του Σταθμού χωρίς να λάβουν μέτρα προφύλαξης.
Ευθύς αμέσως μόλις άνοιξε η πόρτα εισέβαλαν οι αντάρτες,οι οποίοι κατέλαβαν εξ απίνης τους δυο στρατωνοφύλακες και την υπόλοιπη δύναμη,που εκείνη την ώρα κοιμόταν,τους αφόπλισαν και τους έθεσαν υπό περιορισμό χωρίς να μπο-ρούν οι χωροφύλακες να αντισταθούν.Μετά την αιχμαλωσία της οπλιτικής δύ-ναμης,αποτελούμενης από έναν ενωμοτάρχη και ένδεκα χωροφύλακες,ομάδα 5-6 ανταρτών με οδηγό, εκ των αιχμαλώτων, τον ενωμοτάρχη Τασόπουλο Α-θανάσιο κατευθύνθηκε στο σπίτι του ανθυπασπιστού σταθμάρχη Σκαρμούτσου Κωνσταντίνου,τον οποίο και αιχμαλώτισαν.Ο ανθυπασπιστής Σκαρμούτσος δεν προέβαλε αντίσταση καθώς αιφνιδιάστηκε και βρέθηκε ενώπιον υπέρτερης δύ-ναμης,αυτής των ανταρτών.
Κατόπιν,οι αντάρτες αφού συγκέντρωσαν όλη την δύναμη του Σταθμού Χωρο-φυλακής,την επιβίβασαν στο φορτηγό,καθώς επίσης και όλο το υλικό του Σταθμού,τα δημόσια και ιδιωτικά πράγματα των ανδρών,εκτός από τα κρεβά-τια.Στο φορτηγό επιβιβάστηκαν 10-12 αντάρτες ως συνοδοί και αναχώρησαν με κατεύθυνση το χωριό Γραμματικό.Οι άλλοι αντάρτες παρέμειναν εντός της κω-μόπολης και έβαλαν φωτιά στο αρχείο του Σταθμού.Η φωτιά επεκτάθηκε και στο κτίριο αλλά την κατέσβησαν οι περίοικοι,μόλις αναχώρησαν οι αντάρτες.Το φορτηγό,μόλις έφτασε στην άκρη του Γραμματικού,στάθμευσε και αποβιβά-στηκαν οι άνδρες της Χωροφυλακής και οι αντάρτες,ενώ έγινε και εκφόρτωση του κλεμμένου υλικού από τον Σταθμό.Το υλικό αυτό φορτώθηκε σε ζώα που είχαν αφαιρέσει από τους κατόχους τους οι αντάρτες.
Η δύναμη της Χωροφυλακής, με την συνοδεία των ανταρτών, οδηγήθηκε σε αγροτική καλύβα απέχουσα μια ώρα από το Γραμματικό και βο-ρείως αυτού.Μέσα στην καλύβα παρέμειναν έγκλειστοι μέχρι την ανατολή του ηλίου της 7ης Απριλίου 1944. Στην διάρκεια της νύχτας ο στρατιωτικός καθοδηγητής των ανταρτών,ο αποκαλούμενος «καπετάν Αράπης»,καθώς και ο πολιτικός τους καθοδηγητής,άτομα εντελώς άγνωστα στους αιχμαλωτισθέντες άνδρες της Χωροφυλακής,ζήτησαν πληροφορίες από τους αιχμαλώτους σχετικά με τον χρόνο υπηρεσίας τους στην Χωροφυλακή,των υπηρεσιών που είχαν εκτελέσει μέχρι τότε,των οικογενειακών τους υποχρεώσεων,τους εξύβρισαν μάλιστα γιατί,παρά την ραδιοφωνική πρόσκληση του Καϊρου περί αυτοδιαλύσεως των Σωμάτων Ασφαλείας μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 1943,οι εν λόγω Χωροφύλακες εξακολουθούσαν να υπηρετούν στην Χωροφυλακή.Τους προέτρεψαν να εγκα-ταλείψουν τις θέσεις τους οικειοθελώς και να δράσουν μαζί τους στα βουνά,ως αντάρτες.Στην πρόσκληση αυτή όλοι ανεξαιρέτως οι αιχμαλωτισμένοι Χωροφύ-λακες σιώπησαν.
Κατά την ανατολή του ηλίου οι αντάρτες αφαίρεσαν τα χρήματα και τα τιμαλφή των αιχμαλώτων και συγκρότησαν συμβούλιο στο πίσω μέρος της καλύβας προκειμένου να αποφασίσουν για την τύχη των ανδρών της Χωροφυλακής.
Μετά το πέρας της συσκέψεως,μπήκε στην καλύβα ο «καπετάν Αράπης» και πήρε αδιακρίτως τους Χωροφύλακες Ζούμπερη Παύλο και Μπρίνια Ιωάννη,τους οποίους οδήγησε σε θαμνώδη περιοχή, πενήντα μέτρα βορείως της καλύβας.Με-τά από λίγο επέστρεψε και πήρε τους Χωροφύλακες Βαλαή Βασίλειο, Βουτσα-δάκη Κωνσταντίνο και Μέντζο Κωνσταντίνο,δακτυλοδείχνοντάς τους και λέγο-ντας «έλα εδώ, εσύ, εσύ».
Καθώς έβγαινε από την καλύβα μαζί με τους ως άνω τρεις Χωροφύλακες, πήρε και τον Χωροφύλακα Καμπιώτη Ευάγγελο,ο οποίος επέστρεφε στην καλύβα από την σωματική του ανάγκη. Τους τέσσερις αυτούς Χωροφύλακες τους οδήγησε στο ίδιο σημείο,όπου είχαν οδηγήσει και οι δυο πρώτοι.
Οι έξι Χωροφύλακες εκτελέσθηκαν αγρίως από τον «καπετάν Αράπη» και τους συντρόφους του, με πλήγματα από μαχαίρι στην καρδιά και την καρωτίδα.
Οι εντός της καλύβας παραμένοντες Χωροφύλακες δεν υποπτεύθηκαν την σφαγή των απουσιαζόντων συναδέλφων τους, γιατί κατά το διάστημα της ε-κτέλεσης οι φρουρούντες κομμουνιστές έψαλλαν τον ύμνο της Γ’ Διεθνούς για να καλύπτουν τις κραυγές των σφαζόμενων Χωροφυλάκων.Μετά την εκτέλε-ση,ο «καπετάν Αράπης» επέστρεψε στην καλύβα και πήρε τον ανθυπασπιστή, τον ενωμοτάρχη και τους υπόλοιπους πέντε Χωροφύλακες και τους οδήγησε στο σημείο της σφαγής.
Εκεί βρέθηκαν ενώπιον του μακάβριου θεάματος: τα πτώματα των έξι Χωροφυ-λάκων,φέροντα μόνον τα εσώρουχα,με βαθιά νωπά τραύματα από μαχαίρι στην καρωτίδα και την καρδιακή περιοχή.Οι στολές των κατακρεουργημένων Χωρο-φυλάκων είχαν πεταχτεί σε παρακείμενους σχοίνους.Οι αντάρτες,επιδεικνύοντας στους μελλοθάνατους άνδρες τα πτώματα και λέγοντάς τους ότι «έτσι τιμωρού-νται οι προδότες»,επιχείρησαν να τους εκτελέσουν.
Εκείνη την στιγμή επενέβη ο ανθυπασπιστής Σκαρμούτσος Κωνσταντίνος, ο οποίος -με παραδειγματική ψυχραιμία και αυτοθυσία- έμεμψε τους αντάρτες για την συμπεριφορά τους και τους προέτρεψε να εκτελέσουν τον ίδιο και να αφή-σουν τους οπλίτες.Πριν την επέμβαση του ανθυπασπιστή,είχαν προηγηθεί σκηνές φρίκης και τρόμου από τους μελλοθάνατους οπλίτες,οι οποίοι εκλιπα-ρούσαν για την ζωή τους,τα υπάνθρωπα όντα. Πράγματι,οι αντάρτες μετανό-ησαν και δεν προέβησαν στην εκτέλεση τους και τους οδήγησαν πίσω στην καλύβα. 
Επιστρέφοντας,οι αντάρτες πήραν τις στολές των σφαγιασθέντων Χωροφυλά-κων και τις μοιράστηκαν μεταξύ τους.
Στις οκτώ το βράδυ της 7ης Απριλίου 1944 επέστρεψε από το Γραμματικό ο «καπετάν Αράπης» στην καλύβα.Μεθυσμένος καθώς ήταν,τσακώθηκε με τον πολιτικό καθοδηγητή και προσπάθησε να ξεσπάσει στους επιζώντες άνδρες της Χωροφυλακής,τους οποίους επιχείρησε να σκοτώσει με αυτόματο όπλο.Απε-τράπη όμως από τους παρευρισκομένους αντάρτες και με διαταγή του πολιτικού καθοδηγητή,τον αφόπλισαν τελείως. Στις 02.00 η ώρα της 8ης Απριλίου 1944 οι επιζήσαντες άνδρες της Χωροφυλακής αφέθησαν ελεύθεροι,αφού τους υπεδεί-χθη ο δρόμος της επιστροφής και με προτροπή των ανταρτών να μην επανέλ-θουν στις τάξεις της Χωροφυλακής.Οι επιζήσαντες επέστρεψαν στον Μαραθώνα τις πρωινές ώρες της 8ης Απριλίου.

ΠΗΓΗ: (ΑΒΕΡΩΦ, Διαδικτυακό Θωρηκτό  7/4/2014) https://averoph.wordpress.com/2014/04/07/%e1%bc%a1-%cf%83%cf%86%ce%b1%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%84%cf%8c-%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b8%e1%bf%b6%ce%bd%ce%bf%cf%82-7-%e1%bc%80%cf%80/?fbclid=IwAR2pjqaSWKgUgDqkt2kScyEI3qTBZrqbsueI_LXPAXJvNPWzqUTHWNLofow

Το θέμα βρίσκεται και σε άλλους διαδικτυακούς τόπους και στο: Site: greg61.gr>ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ> Αρχηγείο Β.Χωρ/κής>Δράσις κατά την περίοδο 1941-50 Έτος Εκδόσεως 1952> Η δράσις από τον Μάιο 1941-Σεπτέμβριο 1944, Σελ.53 Παράγραφος 6 (Σφαγιασμός Ανθυπασπιστή Κορωνιά) ΚΑΙ Σελίδα 47 Παράγραφος 6 (Σφαγή χωρο-φυλάκων στο Γραμματικό).


Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2022

Όταν κάποιοι "Έλληνες" δεν αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες,αλλά ως ...αρβανίτες (sic).

 


Εδώ και 40 χρόνια περίπου κάποιοι περίεργοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ...αρβανίτικη μειο-νότητα στην Ελλάδα και προς αυτό μεταχειρίζονται όποια γελοιότητα μπορεί να φανταστεί κανείς. Από τούτο τον ιστότοπο έχω πραγματοποιήσει κάποιες σχετικές αναφορές,αν και δεν αξίζει να ασχολείσαι με την εν κρανίω τρικυμία αυτών των τύπων.Επέλεξα όμως,να παρουσιάσω από το αρχείο μου ένα παλιότερο δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ (της 28-2-2014,μπορείτε να το δια-βάσετε ολόκληρο εδώ),όπου παρουσιάζεται η τότε ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ για το 2013,και εκεί,στο τμήμα για την Ελλάδα,αναφέρεται μεταξύ πολλών άλλων η ύπαρξη ατόμων με ...αρβανίτικη μειονοτική συνείδηση.Το σχετικό απόσπασμα της δημοσίευσης είναι: 
Στο κεφάλαιο για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες επαναλαμβάνονται,όπως και στην περσινή έκθεση,οι αναφορές σε Έλληνες πολίτες που αυτο-προσδιορίζονται ως Τούρκοι, Πομάκοι, Βλάχοι, Ρομά, Αρβανίτες ή Μακεδόνες, ορισμένοι εκ των οποίων θεωρούν πως πρέπει να αναγνωριστούν ως «μειονότητες» ή «γλωσσικές μειονότητες», αλλά η κυβέρνηση αναγνωρίζει ως μειονότητα μόνο τη μουσουλμανική. Επίσης, γίνονται αναφορές και στο ότι η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την σλαβι-κή διάλεκτο στην ΒΔ Ελλάδα ως «μακεδονική», ότι αξιωματούχοι και δικαστήρια δεν επιτρέπουν σε σλαβικές ομάδες να αυτοπροσδιορίζονται ως «Μακεδόνες» και ότι έκθεση ανεξάρτητου εμπειρογνώ-μονα του ΟΗΕ, τον Μάρτιο 2009, έχει καλέσει την κυβέρνηση να απεμπλακεί από τη διαμάχη εάν υφίσταται ή όχι «μακεδονική» ή «τουρκική» μειονότητα στην Ελλάδα και να εστιασθεί στα θέματα προστασίας δικαιωμάτων αυτο-προσδιορισμού και ελευθερίας έκφρασης,επιτρέποντας την χρήση των όρων «μακεδονικός» ή «τουρκικός» σε σωματεία και οργανώσεις.
Ως συμπέρασμα και ως πρόθεση τούτης της ανάρτησης είναι η κατάδειξη πως η γραφικότητα ή ό,τι άλλο μιας χούφτας μπερδεμένων εγκεφάλων καταλήγει και σε κάποια πολύ σοβαρά γραφεία σχεδι-ασμών με το ενδεχόμενο,στην κατάλληλη συγκυρία,να αποβεί επικίνδυνη...

Θέλετε κι άλλα "μειονοτικά" αρβανίτικα; Ορίστε. Πατήστε εδώ
Αξίζει να προσέξετε στο θέμα του μόλις πριν συνδέσμου και μια έρευνα για τη μητρική γλώσσα στην Ελλάδα.
0,1% των Ελλήνων δήλωσε ως μητρική τους γλώσσα την ...αλβανική.
Ίσως είναι αυτοί οι αρβανίτες που αλληθωρίζουν προς Τίρανα.Ίσως.
Πάντως,έχουμε κι ένα μέτρο της απήχησης της αλβανικής προπαγάνδας στη χώρα μας: 0,1%,δηλαδή περίπου 10.000 άτομα.Δεν είναι και λίγοι,για προδότες...

Γ. Β. Πέππας


Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2022

Rene Puaux, δυστυχισμένη Βόρειος Ήπειρος (οδοιπορικό 1913)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

Εισαγωγή Αχ. Γ. Λαζάρου

Η δυστυχισμένη Ήπειρος. Η επιστροφή των Ηπειρωτών
Το ελληνικό φρόνημα στην Ήπειρο
Κέρκυρα
Στους Αγίους Σαράντα
Στη Νίβιτσα
Άγιος Βασίλειος
Λούκοβο
Πικέρνι
Η Χειμάρρα – Πηγή του Ελληνισμού
Η παραλία της Ηπείρου
Προς το εσωτερικό της Ηπείρου
Προς το Αργυρόκαστρο
Η κοιλάδα του Αργυροκάστρου
Αργυρόκαστρο
Ένας συγκινητικός φάκελος
Αναμνήσεις από το Αργυρόκαστρο και το Δελβινάκι
Προς συνάντηση του Διαδόχου
Η νυχτερινή γιορτή στην Κορυτσά
Οι εντυπώσεις του Διαδόχου
Λεσκοβίκι
Κόνιτσα
Πρεμετή
Ιωάννινα
Από τα Ιωάννινα στο Μέτσοβο
Προς τη θεσσαλική πεδιάδα
Το στενό της Κέρκυρας
Το μέλλον
Σημείωμα του εκδότη
Η Ήπειρος ανακηρύσσεται αυτόνομη
Από το νέο Βιδ στο Δυρράχιο
Ο ηπειρωτικός πόλεμος
Όμορφη και δύστυχη Ήπειρος
Επιλεγόμενα. Χρονικό του βορειοηπειρωτικού ζητήματος Αχ. Γ. Λαζάρου
Ευρετήριο

Κάντε λήψη του βιβλίου πατώντας εδώ


Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2022

Ρένα Φράγκου

 


ΦΡΑΓΚΟΥ ΕΙΡΗΝΗ (ΡΕΝΑ) [από Γραμματικό]

Γεννήθηκε το 1954,πήγε σχολείο και μεγάλωσε στο Χολαργό.
Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία Ψυχικού (1976) και μετεκπαιδεύ-τηκε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο (1984). Έκανε μεταπτυχιακά στην Κοινωνιολογία της Εκπαί-δευσης,της Οικογένειας & του Φύλου στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης -Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (1989).
Έχει διδάξει σε Δημοτικά Σχολεία της Ανατολικής Αττικής, της Βοιωτίας, της Β΄Αθήνας και της Ελληνικής Κοινότητας της Μ. Βρετανίας. Ήταν Διευθύντρια του 4ου Δημοτικού Σχολείου Κορω-πίου (1997–2007). Εργάστηκε ως Σχολική Σύμβουλος της Περιφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης του Ν. Κορινθίας (2007-2011). Από το 2011, έχοντας τη θέση της Διευθύντριας του 2ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού συνεργάζεται εποικοδομητικά με το Σύλλογο Γονέων του Σχολείου και τη Δημοτική Αρχή.
Με την εναλλαγή Συμβούλων της Κοινωνίας των Δημοτών διαδέχτηκε την Αλίκη Μπασιάκου, στο Τοπικό Συμβούλιο της Κοινότητας Χολαργού.

H νουβέλα «Άλφα όπως Αθανασία» (σελ. 336,κατηγορία: Λογοτεχνία του φανταστικού,κοινωνικό) της Ειρήνης Φράγκου με τη σύγχρονη και δυναμική,μα ταυτόχρονα,μαγευτική γραφή της θα σας βυθίσει σε ένα θελκτικό κόσμο φαντασίας.Ένα κόσμο στον οποίο τα όρια είναι ασαφή και χάνο-νται. Πού σταματά η αλήθεια και αρχίζει το ψέμα,πού αρχίζει το σκοτάδι και στερεύει το φως; Είναι η πραγματικότητα αυτό που ζούμε ή μήπως είμαστε ξεχασμένες μνήμες που ανακυκλώνο-νται;
Ταυτόχρονα,είναι η ιστορία ενός νεαρού κοριτσιού που προσπαθεί να ανακαλύψει τη ζωή και τον έρωτα,αλλά αυτά που της είναι γραμμένο να βρει είναι ποιο απίθανα και από την πιο τρελή της φαντασία!
[Είναι Πρωτοχρονιά και η Νάσια έχει γενέθλια.Κλείνει τα είκοσι ένα.Τι θα μπορούσε να της φέρει η καινούργια χρονιά,όταν το μόνο που επιθυμεί είναι μια φυσιολογική ζωή;]
Το βιβλίο παρουσιάστηκε στο Γραμματικό το 2014 σε επίσημη εκδήλωση της Κοινότητας.

Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022

Φεύγοντας για τον πόλεμο,1940

 


Ο Γιώργος Κατσίκης (ΓιωργοΡέτσης) από τον Βαρνάβα Αττικής αναχωρεί για τον πόλεμο στα βουνά της βόρειας Ηπείρου,λίγο μετά την κήρυξή του,το 1940.Είναι έφιππος πάνω στο ζώο του και στ΄ αριστερά κρέμεται ένα είδος σπαθιού,προφανώς ιδιοκτησίας του.Δεν φέρει οπλισμό,άρα πή-γαινε να καταταγεί.Έτσι,λογικά,είναι η 28η ή 29η Οκτωβρίου του 1940.Είχαν επιταγεί τότε και τα ζώα απ΄ τις αγροτικές περιοχές.Η χώρα δεν διέθετε αναπτυγμένο Μηχανικό κι έτσι τα ζώα ήσαν απαραίτητα για τις ανάγκες μεταφοράς.Δεν νομίζω να υπήρχαν ακόμα ίλες ιππικού κι αν υπήρχαν τα αγροτικά ζώα ήσαν ακατάλληλα,νομίζω.Όταν τελείωσαν οι πολεμικές επιχειρήσεις,λίγους μήνες μετά,τα ζώα που είχαν επιζήσει του πολέμου και των κακουχιών του χειμώνα επιστράφηκαν στους ιδιοκτήτες τους,μερικές φορές με την δημιουργία ιδιαίτερα συγκινητικών στιγμών κατά το επανα-σμίξιμο ανθρώπων και ζώων.Ο Γ. Κατσίκης πέθανε πάνω από 70 χρονών,κάπου στη δεκαετία του 1980.Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ταλαιπωρήθηκε,ήταν παραπληγικός από εγκεφαλικό. Αντίθετα,η σύζυγός του Κατερίνα μακροημέρευσε. Πέθανε στον Βαρνάβα το 2021,σε ηλικία 105 ετών.Η φωτογραφία προέρχεται από δημόσια ανάρτηση της εγγονής του Γ. Κατσίκη κ. Βάσως Κόλλια.

Γ. Β. Πέππας