Χαρίτων Κ. Λάμπρου, Οι Τσάμηδες και η Τσαμουριά pdf

 

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1949,δηλαδή μόλις είχε τελειώσει η αλληλοφαγωμάρα του λαού μας,παρά-μετρος της οποίας υπήρξε η αποχώρηση των εχθρι-κών Τσάμηδων από την Θεσπρωτία.Σε όλους τους διαδικτυακούς συνδέσμους που εντόπισα το βιβλίο λείπουν οι τελευταίες μια-δυο σελίδες του,αλλά αυτό δεν το αδικεί ούτε αφαιρεί απ΄ την ουσία του.
Εκτός απ΄ την πλήρως ανθελληνική στάση των Τσά-μηδων στα γεγονότα του (πρόσφατου στο 1949) πο-λέμου,δίνεται με επάρκεια η ταυτότητά τους,πώς προέκυψε και πώς διατηρήθηκε στον χρόνο,ερμηνεία με την οποία συμ-φωνούν όλοι οι ιστορικοί και ερευνητές,απ΄ όσο κατέχω.

Σε τρία σημεία ο συγγραφέας υποπίπτει στο γνωστό ατόπημα να αποκα-λεί τους αλβανούς ...αρβανίτες,μια σύγχυση που γεννήθηκε τον 19ο αι., όπου δεν υφίστατο αλβανικό κράτος ούτε καν έθνος και που ήταν άλλη η σημασία του όρου.Το έχω διασαφηνίσει το θέμα σε άλλες δημοσιεύσεις τούτου του ιστότοπου.Εξάλλου,και ο Καζαντζάκης στους "Αδερφοφάδες" του,αποκαλεί τα βουνά της αλβανίας ...αρβανίτικα.Ας μην μένουμε σ΄αυ-τό,δεν υπάρχει λόγος.

Κάντε λήψη: 

Χαρίτων Κ. Λάμπρου,Οι Τσάμηδες και η Τσαμουριά (1949)

Ακόμα,διαβάστε/κάντε λήψη: 

Νικήτας Βουγιουκλής,Τσάμηδες και η Τσαμουριά

Γιάννης Βασ. Πέππας

Η μουσική ζωή και οι λαϊκοί μουσικοί στην Κερατέα των Μεσογείων 1900-1980 pdf

Πρόκειται για πτυχιακή εργασία (2019) του Δημήτρη Θ. Ράπτη στη Σχολή Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.Από την Κερατέα ο συγγραφέας,περιέλαβε στο πόνημά του ερευνητικό έργο του δέκα ετών, όπως αναφέρει.Το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον αξιόλογο.Στην εργασία περιέχονται όχι μόνο στοιχεία της μουσικής ζωής της Κερατέας (κατοι-κούμενης κατά βάση από Αρβανίτικης καταγωγής κόσμο),αλλά και πλη-ροφορίες δημογραφικές και άλλες ευρύτερου κοινωνικού ενδιαφέροντος ώστε να προκύπτει τελικά όχι απλά μια κοινωνικομουσικολογική εργασί-α,μα ένα γνήσιο ντοκουμέντο τοπικής ιστορίας.

Σε κάποια σημεία τα αρβανίτικα αναφέρονται ως αλβανική (γλώσσα). Θέλω να πιστεύω ότι αυτό δεν ήταν παρά ευθυγράμμιση με επίσημα έγγραφα/στοιχεία των Ελληνικών αρχών (συμβόλαια,απογραφές κ.ά.) έως τον πόλεμο,όπου οι Έλληνες Αρβανίτες δηλωνώντουσαν (σε μια απο-κορύφωση μικρορωμέικης γελοιότητας και θλιβερής κατάντιας) ως ...αλβανόφωνοι.Στην σελίδα 23 όμως,ο συγγραφέας (αρβανίτικης κατα-γωγής και ο ίδιος) αποκαλεί τους Έλληνες Αρβανίτες ...εθνοτικό σύνολο, όρο που χρησιμοποιούν οι νεροκουβαλητές της προπαγάνδας περί μειο-νοτήτων,οι θολοί υποστηρικτές της πολιτιστικής ετερότητας και λοιποί θιασώτες της αποδόμησης και της εθνικής διάβρωσης.Ίσως παρασύρθηκε απ΄ την φρασεολογία ορισμένων εκ της βιβλιογραφίας του... Οι Αρβανί-τες ήσαν και είναι άρρηκτο κι οργανικό τμήμα του Ελληνικού έθνους μας.

Κάντε λήψη: 

Δημ. Θ. Ράπτης,Η μουσική ζωή και οι λαϊκοί μουσικοί στην Κερατέα των Μεσογείων Αττικής (1900-1980)

Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος 

Ιλλυρία και Αλβανοί: Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στη Βόρεια Ήπειρο

Για την τεκμηρίωση της από παλιά παρουσίας τους στην περιοχή που σήμερα κατοικούν οι Αλβα-νοί υποστηρίζουν ότι είναι απόγονοι των Ιλλυριών. Ας δούμε όμως,με ατράνταχτα επιστημονικά στοι-χεία,την ιστορία της Ιλλυρίας και την πραγματικό-τητα για την ιλλυρική γλώσσα,της οποίας ΚΑΝΕ-ΝΑ δείγμα κειμένου δεν έχει έρθει στο φως μέχρι σήμερα. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Νεοελληνική Γραμματική (Τριανταφυλλίδη) pdf

 

Κατεβάστε τον τόμο πατώντας εδώ

Η Ηπειρώτισσα λογοτέχνις Αγγελική Πάλλη (1798-1875)

 

Το 1798 γεννήθηκε η διακεκριμένη αυτή λό-για Ελληνίδα της διασποράς [ποιήτρια,διη-γηματογράφος,δραματουργός και δημοσιο-γράφος] που τόλμησε,σε εποχές που η γυ-ναίκα βρισκόταν ελάχιστα στο λογοτεχνικό προσκήνιο, ...  

διαβάστε περισσότερα εδώ

γ. β. πέππας

Ο Λιαταναίος αγωνιστής του ΄21 Σπύρος Αθανασίου

 Ο κ. Γιώργος Ζωίτσης προσφέρει σοβαρό έργο στην ανάδειξη της ιστορίας (και όχι μόνο) της γενέτειράς του,του Αγίου Θωμά (Λιάτανι) Βοιωτίας.Αναδημοσιεύω ένα τμήμα ευρύ-τερης σημασίας της προσπάθειάς του,όπως την ανάρτησε στις 31.1.2021 στην ομάδα του facebook  ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ (ΛΙΑΤΑΝΙ) ΒΟΙΩΤΙΑΣ.

 

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ 1821 - 2021

Η ΛΙΑΤΑΝΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Στρατιώτης Σπύρος Αθανασίου

Αγωνιστής του 1821. (Αριθμός Μητρώου: 9256).

Ο Σπύρος Αθανασίου συμμετείχε από την αρχή του αγώνα στη Χιλιαρχία του Κώστα Χορμόβα, Πεντακοσιαρχία Δήμου Λιούλια και σε πολλές μάχες υπό τον Αθανάσιο Σκουρτανιώτη.

Η αίτηση για αριστείο υποβάλλεται στις 18 Σεπτεμβρίου 1835 και η εξεταστική επιτροπή του χορηγεί "σιδηρούν παράσημο" στις 25 Απριλίου 1839, το οποίο συνοδεύεται από αντίστοιχο δίπλωμα και τον κατατάσσει στις τάξεις των στρατιωτών.

Με το θάνατό του άφησε πίσω τη γυναίκα του Παναγιώτα και έναν γιο, τον Γιώργο, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την επανεξέταση των αποζημιώσεων υποβάλλουν αίτηση στις 19 Ιουνίου 1865 προς τον έπαρχο Θηβών, συνοδευόμενη από Πιστοποιητικό το οποίο υπογράφεται από τον Δήμαρχο Τανάγρας Παπαϊωάννου στις 18 Ιουνίου 1865.

Σε έγγραφο του Γιώργη Σκουρτανιώτη προς τον Κωλέτη το 1832 το όνομά του περιλαμβάνεται στις ονομαστικές μερίδες φαγητού που ζητάει από την κυβέρνηση.

Ο Σπύρος Αθανασίου περιλαμβάνεται στις λίστες των Βοιωτών που αναμένουν τις τιμητικές τους διακρίσεις, όπως προκύπτει από έγγραφο των αρχών της Βοιωτίας στις 26 Απριλίου 1839.

Η αναφορά στο πιστοποιητικό της συζύγου και του γιου ότι εντάχθηκε στη χιλιαρχία του Κώστα Χορμόβα ξαφνιάζει αρχικά, δεδομένου ότι πρόκειται για Βορειοηπειρώτη. Όμως ο Αρχιστράτηγος Καραϊσκάκης αναφέρει στην Κυβέρνηση (1-11-1826) ότι συμφώνησαν και αυτοί για την εκστρατεία της Στερεάς Ελλάδος. Στα αρχεία του Κουντουριώτη διαβάζουμε: «Ημείς θέλομεν εκστρατεύσει, όπου διορισθώμεν από τον Αρχηγόν Καραϊσκάκην. Ο στρατηγός όμως Κώστας Χορμόβας δεν ευρέθη εις αυτήν την μάχην, επειδή διορίσθη από τον Αρχηγόν να καθήση με τους ειδικούς του εις Δίστομον δια να το φυλάξη».

Εκ των υστέρων προκύπτει ότι η θέση του Διστόμου ήταν αρκετά δύσκολη και επικίνδυνη. Αλλά επικίνδυνη ήταν σύμφωνα με τον Βλαχογιάννη και η θέση αργότερα στο Κερατσίνι. Τα παραπάνω αποτελούν δείγματα εμπιστοσύνης προς τον Βορειοηπειρώτη, ο οποίος μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη έγινε μέλος της επιτροπής των σωμάτων του, σύμφωνα με τον Κασομούλη.

Με δεδομένα τα παραπάνω μπορούμε να εικάσουμε ότι ο Σπύρος Αθανασίου συμμετείχε στη φύλαξη του Διστόμου, ίσως ακολούθησε τον Χορμόβα και σε άλλες περιοχές όπου συμμετείχε με τον Δήμο Λιούλια.

#Άγιος_Θωμάς #Ελληνική_Επανάσταση #Λιάτανη #Δήμος_Τανάγρας #Τανάγρα #Λιάτανη1821 #Greece1821 #GreekRevolution #agiosthomas #liataniinrevolution #sories1821 #Greece2021 #GreekHistory #Σπύρος_Αθανσίου #στρατιώτης

Κωνσταντίνος Κόλλιας (1901 – 1998)

Κωνσταντίνος Κόλλιας (1901 – 1998)

Ανώτατος δικαστικός που διετέλεσε πρώτος πρωθυπουργός της Χούντας των Συνταγμα-ταρχών.

 Ο Κωνσταντίνος Κόλλιας γεννήθηκε το 1901 στα Στύλια Κορινθίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στα-διοδρόμησε στον εισαγγελικό κλάδο. Διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου (1946-1962) και Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (1962-1967). Με απόφασή του, ο Χρήστος Σαρτζετάκης ορίστηκε ανακριτής στην πολύ-κροτη υπόθεση της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη. Όμως, αναμίχτηκε παράτυ-πα στην ανάκριση, με στόχο να συσκοτίσει την υπόθεση.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου δια-τάχθηκε έρευνα για τις ενέργειές του και του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της εξά-μηνης αργίας από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Ο Κόλλιας προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο με την 2942/64 απόφασή του ακύρωσε την υπουργική από-φαση και ανέπεμψε την υπόθεση στον Υπουργό.

Ο Υπουργός επέβαλλε εκ νέου ποινή τρίμηνης αργίας στον Κόλλια και παρέπεμψε την υπόθεση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με το ερώτημα της οριστικής απόλυσης του Εισαγγελέα. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, όμως, έκρινε ότι ο Υπουργός δεν είχε εξουσία να επιβάλει μόνος του πειθαρχική ποινή σε ανώτατους δικαστές, παρά μόνο το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο, και έκρινε την υπουργική απόφαση άκυρη. Έτσι, ο Κόλλιας επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία.

Η κυβέρνηση Κόλλια

Αργά το απόγευμα της 21ης Απριλίου 1967, λίγες ώρες μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών, ο Κωνσταντίνος Κόλλιας ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας από τον βασιλιά Κωνσταντίνο Β'. Η επιλογή του υπήρξε προϊόν συμβιβασμού μεταξύ του άνακτα και των πρωταιτίων του πραξικοπήματος. Στην κυβέρ-νησή του, υπουργικά πόστα ανέλαβαν αρκετοί ανώτατοι δικαστικοί, καθώς και η τριανδρία των πραξικοπηματιών (Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος), που ασκούσε την πραγματική εξου-σία στη χώρα. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Κόλλια απομακρύνθηκε η ελλη-νική μεραρχία από την Κύπρο και συγκροτήθηκε η επιτροπή Μητρέλια για την εκπό-νηση νέου Συντάγματος.

Μετά το αποτυχημένο βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967, ο Κόλλιας ακολού-θησε τον Κωνσταντίνο κατά τη φυγή του στη Ρώμη (14 Δεκεμβρίου). Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο υπουργός Προεδρίας και ιθύνων νους του πραξικοπήματος Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο Κόλλιας καθαιρέθηκε από το δικαστικό αξίωμα με συντα-κτική πράξη, που συνοδεύτηκε από σχετική απόφαση του υπουργικού συμβουλίου (23 Ιανουαρίου 1968). Στην Ελλάδα επέστρεψε μετά την πτώση της δικτατορίας. Το 1984 εξέδωσε το βιβλίο «Βασιλεύς και Επανάστασις 1967», όπου παρουσιάζει τη δική του εκ-δοχή για τα γεγονότα που οδήγησαν στη χούντα και το βασιλικό κίνημα.

Ο Κωνσταντίνος Κόλλιας πέθανε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 1998.

 Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/674?fbclid=IwAR0qeT3q0TUNEfsbQ2W606LIPFKn7OZp7nccPz_2hmP3yA0M574gaMl4wy4#.YAhGeAmBbsU.facebook