Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Γιώργος Παπαμελετίου

 Ο Έλληνας Αξιωματικός που βλέπετε στην φωτογραφία δεν είναι ο μέσος καθημερινός άνθρωπος, παρ' ότι μιλώντας μαζί του,άθελα του,θα σας ξεγελάσει. Είναι άλλο ένα από τα σπάνια αγέρωχα λιοντάρια της Πατρίδας.
Ο Γιώργος Παπαμελετίου είναι τέκνο του μεγάλου στρατοπέδου του Έθνους,της Αρβανιτιάς,με καταγωγή από τα Δερβενοχώρια.
Γεννήθηκε το 1931 και από το 1955,ως Ανθυπολοχαγός της ΣΣΕ,ως το 1983 που αποστρατεύτηκε ως Ταξίαρχος,μια ζωή,Καταδρομέας.
Ήταν ο Διοικητής της Α' Μοίρας Καταδρομών το 1974,ο επικεφαλής της αερομεταφερόμενης Επι-χείρησης "Νίκη",μοναδικής στα παγκόσμια χρονικά. Περιίφημη η απάντηση του,όταν ο Μανουράς του διαβίβασε την εκτίμηση του πιλότου πως δεν μπορούν να προσγειωθούν στο Αεροδρόμιο Λευ-κωσίας,διότι δέχονταν σφοδρά αντιαεροπορικά πυρά από παντού.Ο Παπαμελετίου ρώτησε "Έχει προσγειωθεί άλλο αεροπλάνο;".Όταν πήρε θετική απάντηση,είπε "τότε πες του πως θα προσγει-ωθούμε κι εμείς,αφού οι άλλοι τα κατάφεραν,δεν μπορεί ο Διοικητής να κόβει βόλτες στον αέρα". Για δε την απώλεια των κομμάντος,η Διμοιρία του ΔΕΑ (ΠΖ) Τσαμκιράνη,που σκοτώθηκαν στην κατάρ-ριψη ενός εκ των Νοράτλας από φίλια πυρά,είπε με πίκρα "Εγώ για να χάσω τόσα παιδιά θα έπρεπε να κάνω τρία χρόνια πόλεμο".
Κι είχε δίκιο.Η επιμονή κι ο υποδειγματικός επαγγελματισμός με τον οποίο είχε εκπαιδεύσει τους άνδρες του,μαζί με το παράδειγμα ηγεσίας του και τα εξαίρετα στελέχη του,ήταν η κύρια αιτία των μικρών απωλειών στην μάχη και των νικών που κατήγαγε η Μοίρα σε βάρος του προαιώνιου εχ-θρού.Ο Μπικάκης,που με Διμοιρίτη των Ανθγο Κοϊμτσόγλου διέλυσαν ολόκληρη μονάδα αρμάτων και πεζικού και σταμάτησαν την προέλαση των Τούρκων μέσα στην υπόλοιπη Λευκωσία στον δεύτερο Αττίλα,ήταν προϊόν αυτής της εκπαίδευσης.Ο Παπαμελετίου κράτησε την Λευκωσία και το αεροδρόμιο,αφού το τμήμα της Μοίρας εξευτέλισε τους Τούρκους,παρά την ιταμή στάση της Ει-ρηνευτικής Δύναμης,με Διοικητή του τμήματος τον Ανωγειανό Βασίλη Μανουρά,αυτόν που όταν ο Λαγάκος τον πήρε τηλέφωνο "Εδώ πρέσβυς Λαγάκος..." απαιτώντας,λόγω της εκεχειρίας,να παρα-δώσει το αεροδρόμιο στους ειρηνευτές,που ήταν στην περίμετρο του διάσπαρτο από τα μεμέτια που σκότωσαν οι Λοκατζήδες του Μανουρά,του απάντησε "εδώ Ταγματάρχης Μανουράς των ΛΟΚ,το αεροδρόμιο δεν το δίνω",μαζί με κάτι "γαλλικά".
Πέρασα ώρες πριν λίγα χρόνια στην παραλία του Ασπροπύργου μιλώντας μαζί του για τότε,για να γράψω ένα μεγάλο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο ιστορικό ένθετο της "Δημοκρατίας",για τον νικητή της μάχης στην Σχολή Γρηγορίου,τότε Ανθυπολοχαγό κ. Κοϊμτσόγλου,λαμπρό παράδειγμα ανδρεί-ας και στρατιωτικού ηγήτορα,και τον αδικοχαμένο ήρωα Μανώλη Μπικάκη.
Λίγους ανθρώπους σέβομαι τόσο όσο αυτόν τον άνδρα που έκανε για το Έθνος σε μια ζωή όσα δεν θα μπορούσαν να κάνουν χίλιοι άλλοι σε δέκα ζωές.
Αυτός ο αρειμάνιος πολεμιστής,γεμάτος αξιοπρέπεια και σεμνότητα,είναι άλλος ένας από τους α-ληθινούς Ήρωες,που θα έπρεπε η Πολιτεία να στέλνει τα παιδιά να τους μιλήσουν,να τους δουν,να μάθουν πως είναι οι Έλληνες που έχουν φτιαχτεί από αυτό το σπάνιο μέταλλο της αλύγιστης αν-δρείας.Πάντα λίγοι και πάντα αυτοί που οδηγούν τους πολλούς και σώζουν την τιμή μας γράφοντας την αληθινή Ιστορία.

Φαήλος Κρανιδιώτης 
(https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1286631261349554&set=a.599524890060198.1073741825.100000080762087&type=3&theater)

Δείτε ακόμα,σχετικά: 

1.Γεώργιος Παπαμελετίου,Κύπρος 1974.


2.Ο Δήμος Ασπροπύργου τιμά τον Διοικητή της Α' Μοίρας Καταδρομών 1974,Ταξίαρχο εν αποστρατεία,κ. Παπαμελετίου Γεώργιο.


3.Το ντοκιμαντέρ «Ήρωες χωρίς παράσημα...» επιχειρεί να ρίξει φως σε άγνωστους δρόμους και διαδρόμους της νεότερης εθνικής καταστροφής που εξελίχθηκε στην Κύπρο,πριν από 42 χρόνια,μέσα από την έρευνα για την αποστολή της Α΄ Μοίρας Καταδρομών από την Κρήτη στην Κύπρο.


Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Περιθωριοποιούν την Ελληνική γλώσσα στην Θράκη;

eb806af4cba7a29cade37d1616e34881_XL

Τον Απρίλιο που μας πέρασε ο περιφερειάρχης Αν. Μακεδονίας-Θράκης κ. Κεραμάρης (όλα δείχνουν ότι κάνει καλή δουλειά) δια της υπηρεσιακής οδού ζήτησε το αυτονόητο: οι ανακοινώσεις των Δημοσίων φορέων στις μειονοτικές περιοχές της Θράκης να γίνονται ΚΑΙ στα Ελληνικά.
Αμέσως οι τουρκόφρονες (ο λαδωμένος μηχανισμός χειραγώγησης των μουσουλμάνων) αντέδρα-σε.Δείτε κάποια δείγματα:

θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε τις απόψεις μας για ένα σημαντικό θέμα που προέκυψε μετά την αποστολή δύο υπηρεσιακών εγγράφων το τελευταίο χρονικό διάστημα από τον Περιφερειακό ΔιευθυντήΠ&Δ Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας& Θράκης κ. Παναγιώτη Κεραμάρη.
Με το δεύτερο έγγραφο με αριθμ’ πρωτοκόλλου Φ.8.2./2.4/2541 της 24/3/2016 της Περιφερειακής Διεύθυνσης Π&Δ Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας& Θράκης που υπογράφεται από τον Περιφερειακό Διευθυντή, ζητείται ώστε «οι ανακοινώσεις στους μαθητές των σχολείων να εκφωνούνται στην επίσημη γλώσσα του κράτους».
Είχε προηγηθεί άλλο έγγραφο στις 7/3/2016 με αριθμ’ πρωτοκόλλου Φ.8.2/2.4./2026, σύμφωνα με το οποίο οι αιρετοί των Π.Υ.Σ.Π.Ε. Ν. Έβρου, Ν. Ξάνθης και Ν. Ροδόπης, οι οποίοι εκπροσωπούν τους εκπαιδευτικούς του Τουρκόγλωσσου προγράμματος των Μειονοτικών σχολείων κλάδου ΠΕ 73, θα έπρεπε να ενημερωθούν από τους Διευθυντές τους στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Έβρου, Ξάνθης και Ροδόπης, ώστε «στο εξής οι όποιες ανακοινώσεις ή ενημερωτικά σημειώματα στέλνονται στα σχολεία εκ μέρους τους, να είναι στην επίσημη γλώσσα του κράτους, δηλαδή την Ελληνική» ενώ ταυτόχρονα, εφιστάται η προσοχή στους Διευθυντές Π.Ε. να προβούν σε αυστηρές συστάσεις προς τους αιρετούς εκπροσώπους μας για την πιστή και απαρέγκλιτη εφαρμογή της συγκεκριμένης οδηγίας.
Με άλλα λόγια ο Περιφερειακός Διευθυντής Π&Δ Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας& Θράκης, υποδεικνύει στους τουρκόγλωσσους εκπαιδευτικούς σε ποια γλώσσα θα αλληλογραφούν μεταξύ τους για συνδικαλιστικά τους θέματα!
Κύριε Υπουργέ,
Ως εκπαιδευτικοί του Τουρκόγλωσσου Προγράμματος των δίγλωσσων Μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης, εφαρμόζουμε πιστά και απαρέγκλιτα την κείμενη νομοθεσία που αφορά τη λειτουργία των Σχολείων στα οποία υπηρετούμε.
Η νομιμότητα για μας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθος της υπηρεσιακής μας υπόστασης και λειτουργίας και εκτιμούμε ότι αυτή μας η στάση αναγνωρίζεται από τους προϊσταμένους μας, τους γονείς και το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Η αποστολή όμως, αυτών των δύο εγγράφων από τον κ. Περιφερειακό Διευθυντή, εκτιμούμε ότι δεν συνυφαίνεται με τις Διεθνείς Συνθήκες, τα Μορφωτικά Πρωτόκολλα και τα όσα προβλέπονται και από την νομοθεσία της χώρας μας για την λειτουργία των Μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης.
Η διγλωσσία σε αυτά τα σχολεία είναι συστατικό στοιχείο της ύπαρξής τους αυτής καθ’ αυτής. Η παρέμβαση, δε, στην γλώσσα γραφής της αλληλογραφίας για την συνδικαλιστική μας ενημέρωση από τους εκπροσώπους μας στα Π.Υ.Σ.Π.Ε., ώστε αυτή να γίνεται στην επίσημη γλώσσα του κράτους, συνιστά κατά την άποψή μας, ανεπίτρεπτη παρέμβαση σε ουσιώδη δικαιώματά μας που αφορούν τη χρήση της τουρκικής γλώσσας.
Κύριε Υπουργέ,
Ουδέποτε ζητήσαμε ή προσπαθήσαμε να παρακάμψουμε τη χρήση της ελληνικής γλώσσας στις επίσημες ανακοινώσεις των σχολείων μας. Είναι δεδομένη η χρήση της επίσημης γλώσσας του κράτους και δεν τίθεται θέμα περί αυτού. Όμως, από την ανάγνωση και την διατύπωση του εγγράφου του κ. Περιφερειακού Διευθυντή, προκύπτει σαφέστατα ότι θα πρέπει εφεξής όλες οι ανακοινώσεις στα σχολεία μας να εκφωνούνται ΜΟΝΟ στην επίσημη γλώσσα του κράτους, κάτι που δεν μας βρίσκει σύμφωνους, σε σχέση με όσα σας εκθέσαμε προηγουμένως.
Τα ελληνικά ομιλούνται ούτως ή άλλως στα Μειονοτικά Σχολεία από τους εκπαιδευτικούς του Ελληνόγλωσσου προγράμματος. Άρα, δεν ισχύει ο ισχυρισμός ότι δεν ομιλείται η ελληνική γλώσσα στα σχολεία. Το παράδοξο σε αυτή την περίπτωση είναι ότι ζητείται ώστε όλες οι ανακοινώσεις να γίνονται στην ελληνική γλώσσα και από τους εκπαιδευτικούς του Τουρκόγλωσσου προγράμματος.
Εμείς, οι εκπαιδευτικοί που φοιτήσαμε στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, έχουμε διδαχθεί την τουρκική γλώσσα και έχουμε εκπαιδευτεί από το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας ώστε να διδάξουμε την τουρκική γλώσσα στα παιδιά της Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει στο σχολείο ο Μειονοτικός Διευθυντής και ο «Πλειονοτικός» χριστιανός συνάδελφος που ασκεί χρέη Υποδιευθυντή.
Κύριε υπουργέ,
Το Μειονοτικό σχολείο στην Δυτική Θράκη αποτελεί παράδειγμα συνεργασίας εκπαιδευτικών με διαφορετική γλώσσα, θρησκεία και καταγωγή, που σφυρηλατεί την ειρηνική συμβίωση στην τοπική
κοινωνία ανάμεσα σε Μειονότητα και Πλειονότητα και επιδιώκει να μορφώσει με επάρκεια τα παιδιά της Μειονότητας ώστε να αποκτήσουν ικανό υπόβαθρο γνώσεων που θα τα βοηθήσει στις επόμενες βαθμίδες της εκπαίδευσης αλλά και στην υπόλοιπη ζωή τους.
Η ελληνομάθεια των παιδιών όχι μόνο δεν κινδυνεύει από την λειτουργία των Μειονοτικών σχολείων αλλά και οι ίδιες οι οικογένειες των παιδιών σπεύδουν ώστε με όλα τα υπάρχοντα εκπαιδευτικά βοηθήματα να ενισχύουν την Ελληνομάθειά τους για την αποτελεσματικότερη ένταξή τους στην κοινωνική ζωή της χώρας μας.
Αντιθέτως, όλες οι παραπάνω κατακτήσεις του Μειονοτικού σχολείου μπαίνουν υπό αμφισβήτηση με αποφάσεις όπως αυτές του κ. Περιφερειακού Διευθυντή, που φθάνουν στο σημείο, εμμέσως πλην σαφώς, να αμφισβητήσουν τη χρήση της τουρκικής γλώσσας σε όλες της ανακοινώσεις σε αυτά τα δίγλωσσα σχολεία, θέτοντας στο στόχαστρο επί της ουσίας τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς που διορίστηκαν για να διδάξουν την τουρκική γλώσσα στα παιδιά της Μειονότητάς μας.
Η γλωσσική μισαλλοδοξία αποτελεί κλασσική έκφανση ενός υπολανθάνοντος εθνικισμού που ουσιαστικά μπορεί να διαταράξει τις σχέσεις των εκπαιδευτικών του Ελληνόγλωσσου και του Τουρκόγλωσσου προγράμματος λειτουργώντας αποσυνθετικά για το ίδιο το Μειονοτικό σχολείο.
Από εδώ και πέρα ο δάσκαλος του Τουρκόγλωσσου προγράμματος θα είναι απολύτως εκτεθειμένος καθώς η όποια αναφορά του στην τουρκική γλώσσα εκτός τάξεως, θα μπορεί να αποτελεί λόγο πειθαρχικού ελέγχου εναντίον του.
Εάν ο Περιφερειακός Διευθυντής διαπίστωνε αντικανονική συμπεριφορά ως προς αυτό το ζήτημα από κάποιον ή κάποιους συναδέλφους μας, θα έπρεπε να προβεί σε εξατομικευμένο έλεγχο και όχι σε αποστολή γενικής εντολής με επίσημο υπηρεσιακό έγγραφο.
Συνεπώς, ζητούμε από εσάς, κύριε Υπουργέ, την ανάκληση αυτών των εγγράφων με την έκδοση νεοτέρων που θα αποσαφηνίζει πλήρως το πώς ακριβώς εφαρμόζεται η νομιμότητα στα Μειονοτικά σχολεία της Δυτικής Θράκης. Άλλως, θα είμαστε υποχρεωμένοι προκειμένου να μην ελεγχθούμε πειθαρχικά να εφαρμόσουμε τις παρούσες οδηγίες του κ. Περιφερειακού Διευθυντή, γεγονός που θα οδηγήσει σε αρνητικό προηγούμενο αμφισβήτησης Συνθηκών και Μορφωτικών Πρωτοκόλλων.
Όπως καλά γνωρίζετε η ανάκληση διοικητικού εγγράφου γίνεται μόνο με έκδοση νεότερου που θα ακυρώνει την ισχύ του προηγουμένου. Σε κάθε άλλη περίπτωση τελεί εν ισχύ η τρέχουσα απόφαση του κ. Περιφερειακού Διευθυντή.
Ούτε βέβαια μας καλύπτουν δηλώσεις στον τύπο και τα Μ.Μ.Ε. περί διαστρέβλωσης των προθέσεών του, καθώς ο Μειονοτικός δάσκαλος θα συνεχίσει, όσο δεν ανακαλείται η παρούσα διοικητική πράξη, να παραμένει εκτεθειμένος σε συνεχείς κινδύνους πειθαρχικών ελέγχων, που εκτός των άλλων θα λειτουργούν επιβαρυντικά ως προς την δυνατότητα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του και της εκπαιδευτικής του αποστολής στον χώρο του Μειονοτικού σχολείου.
Κατόπιν, όλων των προεκτεθέντων, παρακαλούμε για τις ενέργειές σας.
Με ιδιαίτερη εκτίμηση και σεβασμό
Για το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων         Για το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων
Αποφ. Ε.Π.Α.Θ. Ν. Ξάνθης                 Αποφ. Ε.Π.Α.Θ. Ν. Ροδόπης-Ν.Έβρου
Ο Πρόεδρος                                                                Ο Πρόεδρος
Νουρεδήν Κιγιτζή                                                     Σαλή Αμέτ
http://rodopruzgari.com/component/k2/item/5662-s-%C3%B6-p-a-mezunu-%C3%B6%C4%9Fretmen-dernekleri-e%C4%9Fitim-bakan%C4%B1-filis-e-mektup-g%C3%B6nderdi.html
11/4/2016
2. Σύλλογοι Δασκάλων Αποφοίτων της ΕΠΑΘ Ξάνθης-Ροδόπης-Έβρου
Στις 1 Απριλίου ημέρα Παρασκευή με εντολή του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Αν. Μακεδονίας & Θράκης Παναγιώτη Κεραμάρη, εστάλη από τους διευθυντές της πρωτοβάθμιας έγγραφο στα μειονοτικά σχολεία, με το οποίο ζητείται από τους υπηρετούντες εκεί δασκάλους τουρκικών, στις ανακοινώσεις και δηλώσεις που κάνουν προς τους μειονοτικούς μαθητές, να χρησιμοποιείται μόνο η ελληνική γλώσσα.
Αυτό το νέο μέτρο προκάλεσε μεγάλο σοκ στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Η εντολή αυτή που περιορίζει την χρήση των τουρκικών, αποτελεί παραβίαση της συνθήκης της Λωζάννης, των μορφωτικών πρωτοκόλλων που έχουν υπογράψει Ελλάδα και Τουρκία , αλλά και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η ομιλία και η διδασκαλία των τουρκικών στα μειονοτικά σχολεία είναι ένα κερδισμένο δικαίωμα.
Τα μειονοτικά σχολεία είναι δίγλωσσα. Για αυτό τον λόγο οι ανακοινώσεις γίνονται στα τουρκικά από τους δασκάλους τουρκικών και στα ελληνικά από τους δασκάλους ελληνικών.
Tο κράτος μας πρέπει επειγόντως να σταματήσει αυτό το μέτρο και να ακυρώσει αυτήν την οδηγία. Σε αντίθετη περίπτωση, εάν δεν ανακληθεί αυτή η οδηγία, θα προκαλέσει μεγάλα βάσανα στην μειονοτική εκπαίδευση αλλά και μεταξύ των εκπαιδευτικών.
Ως Διοικήσεις των Συλλόγων Αποφοίτων της ΕΠΑΘ Ξάνθης-Ροδόπης-Έβρου, επιθυμούμε να δηλώσουμε πως είμαστε άκρως θλιμμένοι και ανήσυχοι εξ αιτίας αυτού του μέτρου. Στην πρώτη μέρα ακόμη που πήγε αυτή η οδηγία στα σχολεία μας, οι διοικήσεις των δύο συλλόγων μας συναντήθηκαν και προέβησαν στις δέουσες ενέργειες για την ακύρωση της.
Στις 19:00 της 10ης Απριλίου, είχαμε στο ξενοδοχείο Ελίσσω της Ξάνθης μια τρίωρη συνάντηση με τον σύμβουλο μειονοτικής εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας  Αντρέα ΝΟΤΑΡΑ, στο τέλος της οποίας του παραδώσαμε ένα έγγραφο που εκφράζει προς αυτόν και προς τον υπουργό Φίλη την θλίψη και την αντίδραση μας για αυτό το νέο μέτρο.
Την επιστολή που στείλαμε στον υπουργό Φίλη σχετικά με την οδηγία που επιφέρει περιορισμούς στην χρήση της τουρκικής κατά τις ανακοινώσεις και δηλώσεις που γίνονται στα μειονοτικά σχολεία, θα την κοινοποιήσουμε στον τύπο τις επόμενες μέρες.
Εξ ονόματος των Δ.Σ
Πρόεδρος                             Πρόεδρος
Νουρετίν Κιγιτζί                Σαλίχ Αχμέτ
http://rodopruzgari.com/item/5659-iki-s-%C3%B6-p-a-derne%C4%9Finden-ortak-bas%C4%B1n-a%C3%A7%C4%B1klamas%C4%B1-devletimiz-acilen-bu-uygulamadan-vazge%C3%A7meli-ve-derhal-bu-genelgeyi-iptal-etmelidir.html
10/4/2016

Η επίσημη απάντηση απ΄ τις αρμόδιες Ελληνικές αρχές υπήρξε συνετή και αρκούντως υπαινικτική: 

dbf8205a3ba8a2aa7e867d71d4374f0e_XL

Σημείωση Γ. Β. Πέππα: Το υλικό προέρχεται από πατριωτικό ιστότοπο της Κομοτηνής
 (https://mail.google.com/mail/u/0/h/1f408omfufsay/?&th=154118317a5f2d24&v=c&st=100).
Το ζουμί της ιστορίας: Τα μεμέτια είχαν μάθει ν΄ αλωνίζουν ανενόχλητα κι ονειρεύονταν ...αυ-τόνομες περιοχές.Ώρα να μπει τέλος σε διαβρώσεις και υπονομεύσεις.

Γιάννης Βασ. Πέππας,Το φακιόλ της Αρβανίτισσας,2009

 Όταν μίλησα με τον πατέρα μου,πριν αρχίσω τούτη τη συγγραφή,για το φακιόλ,αναζητώντας πληροφορίες απ΄ τη γνώση και το βίωμά του, μου ΄χε πει ότι το φακιόλ βγαίνει απ΄ την αρβανίτικη λέξη φάκιε (:μά-γουλο,παρειά).
  Για τους αρβανίτες,μου τόνισε,είχε σημασία το ανοιχτό πρόσω-πο.Έτσι,το μαντήλι αυτό,που άφηνε ακάλυπτα τα μάγουλα κι όλο το πρόσωπο,το ονόμασαν φακιόλ.
  Μου διέσωσε μάλιστα ένα δίστιχο που τραγούδαγε ο θείος του Πα-ναγιώτης Πέππας (Πανούσης) στη γυναίκα του:

  Μόι εσκούρτου,εσκουρτάκε,   (Μωρή κοντή,κοντούλα,
       ία του τε πουθ νε φάκιε!    έλα να σε φιλήσω στο μάγουλο!)

  Η Πανούσαινα ήταν μικροκαμωμένη,κοντούλα κι ο άντρας της μ΄ αυτόν το χαριτωμένο,προσωπικό τρόπο τής έκφραζε την αγάπη του!
  Βέβαια,στην πορεία της έρευνας δεν αποδείχτηκε η συνάρτηση φάκιε > φακιόλ.Η λέξη παράγεται απ΄ τον φάκελο (φάκε-λος > φακιόλ),όπως καταφαίνεται παρακάτω.Ομολογώ ότι ανίχνευσα κι άλλες πιθανές τέτοιες σχέ-σεις,όπως κεκρύφαλος (λέξη που πρωταγωνιστεί σε τούτη τη μελέτη < κέκρυφα,παρακείμενο του κρύ-πτω) > κρίχεμ (:χτενίζομαι),χωρίς να δικαιωθώ.
  Αξίζει ν΄ αναφέρω όμως,αν και δεν είναι του παρόντος,την πλήρη λεκτική και νοηματική σύμπτωση του αρβανίτικου φάκιε (facie)με το λατινογενές αγγλικό face,που φανερώνει κοινό (πρωτοελληνικό; ινδοευρω-παϊκό;) γλωσσικό υπόστρωμα.
  Αντίθετα,ο πατέρας μου είχε δίκιο,όταν επεσήμαινε την σπουδαιότητα και το δυναμικό έθος του ανοιχτού πρόσωπου.Το αναφέρει η Αγγελική Χατζημιχάλη (Η ελληνική λαϊκή φορεσιά-Η φορεσιά της Αττικής,σελ. 42) και το επαναλαμβάνει η Κατερίνα Κορρέ-Ζωγράφου (Νεοελληνικός Κεφαλόδεσμος,σελ. 169).
  Η βεβαίωση της διαχρονικής συνέχειας και ενάργειας του ελληνισμού απ΄ τα χρόνια του Ομήρου κιόλας ως τους τωρινούς καιρούς δεν θα είναι φυσικά η πρωτοπόρα συμβολή τούτου του πονήματος.Στο βαθμό όμως,που επιτυγχάνεται η τεκμηρίωση της αρμοστής σύμπλευσης της αρβανιτιάς με τις άλλες ελληνικές φάρες,αδελφός βλαστός στον Διογενή κορμό,δικαιώνεται και βραβεύεται το εγχείρημα.
  Είναι αλήθεια ότι μια συνολικότερη απόπειρα θα έδινε συντριπτικά ανάλογα αποτελέσματα.Η αρχική στό-χευση όμως,η πρώτη βασική γραφή μ΄ άλλα λόγια,περιοριζόταν σε μια στενή λαογραφική καταγραφή.Στο τέλος,με ευρύτερο το βιβλιογραφικό φάσμα και δυναμικότερες τη θεώρηση,την κριτική αποτίμηση και αξι-οποίηση των όλων στοιχείων διαπιστώθηκε,όχι για πρώτη φορά,ότι η εξέταση του θέματος αρβανιτιά,οι συ-μπλοκές,πτυχές και εξακτινώσεις του είναι τεράστιες.
  Πρέπει να υπογραμμιστεί λοιπόν,ότι η κατάστρωση της ύλης και ο εναρκτήριος κορμός του κειμένου διαμορφώθηκαν το 1999 (άνοιξη),ενώ η τελική μορφή τούτου του βιβλίου ολοκληρώθηκε σχεδόν δέκα χρόνια μετά (φλεβάρης/νοέμβρης 2008).Έγινε προσπάθεια να μην προδοθεί το πρωτογέννητο χρώμα,αλλά συνάμα να ικανοποιηθούν οι ανακύψασες λειτουργικές απαιτήσεις αρτιότητας.
  Τα συνοδευτικά κείμενα,στο τέλος των ενοτήτων,επιλέχθηκαν όχι μόνο ως αποδεικτική συναρμογή στις πα-ρατιθέμενες θέσεις και συμπληρωτικό στερεωτικό εμπλουτισμό τους,αλλά και για την κατάδειξη της διαχρο-νίας του εθνικού παλμού.
  Επιθυμία μου ήταν και η παράλληλη παράθεση αντιπροσωπευτικού σχετικού φωτογραφικού υλικού απ΄ τη γενέτειρά μου (Βαρνάβας) και τη Β. Αττική γενικότερα,πράγμα που όμως,μη εξαρτώμενο από μένα,δεν κα-τέστη δυνατό.


                                Γ.Π.  3.12.2008


Σημείωση: Το παραπάνω αποτελεί την εισαγωγή στο βιβλίο μου.Απ΄ την κυκλοφορία του (2009) ως τώρα (Αύγουστος 2016) που το διανέμω δωρεάν στο διαδίκτυο,είχαν επέλθει κάποιες αλλαγές στην οπτική μου επί του όλου θέματος.Όσο μπορούσα,τις ενέταξα στο υπάρχον σώμα.

Κάντε λήψη: 

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Μετακινήσεις Ελλήνων στην Ευρώπη κατά την αρχαιότητα & προϊστορία

Πρόκειται για δύο (από τα παρά πολλά αποδεικτικά και αυξανόμενα) παλιότερα κείμενα του αείμνηστου Κωνστα-ντίνου Γεωργανά στον ΔΑΥΛΟ (τ. 220 & 91). Καταφαίνεται η αυτοχθονία των Ελλήνων (θέση που συμ-μερίζεται και προωθεί τούτος ο ιστότοπος),καθώς και το επίπλαστο της καθόδου στον Ελληνικό χώρο διάφορων τυχάρπαστων φύλων.Στο βαθμό βέβαια,που ήταν αυτό δυνατόν από τους περιορισμούς χώρου των δημοσιεύσεων σε περιοδικό.Έγραφε ο ερευνητής (τ. 91,Ιούλιος 1989,σελ. 5205): 
Οι θεωρίες περί καθόδου φύλων και φυλών στην Έ λ λ ά δ α , και μάλιστα κατά τη «χθεσινή» ιστορία, που ακόμη και σήμερα διδά-σκεται στα παιδιά μας όλως αορίστως, ιδιαίτερα μάλιστα το «εύρημα» της καθόδου « Ι ν δ ο ε υ ρ ω π α i ω ν » («φυλής» χωρίς προέλευσι και συγκεκριμένη βάσι και χώρα, χωρίς κάποια φυλε-τικά γνωρίσματα, χωρίς πίστι σε ωρισμένους θεούς, και το κυρι-ώτερο χωρίς έ δ ρ α όπου να διετηρήθη αυτό το έθνος ή έστω να υπήρξε κάποια χρονική περίοδο ωρισμένη σε συγκεκριμένο χώρο όπου να κατέλιπε τα ίχνη του), χωρίς έστω και ένα από τα κατελθόντα αυτά «φύλα» να διακριθή και διατηρήση την ε θ ν ι κ ή του συνείδησι και ταυτότητα, εδώ ή και αλλαχού, τέλος δε ή... προτίμησί τους να εγκατασταθούν μόνο στον ελλαδικό χώρο καθιστούν υ π ό π τ ο υ ς  τ ο υ ς  δ η μ ι ο υ ρ γ ο ύ ς  και σημερινούς υποστηρικτάς αυτής της α β ά σ ι μ η ς θεωρίας, που δεν επέτυχαν να φέρουν στηρίγματα αυτού τού π λ ά σ μ α τ ο ς.
Όχι μόνον δεν κατήλθαν φύλα και φυλές στην Ελλάδα ποτέ και από οπουδήποτε, αλλά τα γηγενή φύλα (αυτόχθονες), σχηματικώς παριστωμένης της δράσεώς τους με τον ήλιο των Μακεδόνων βασιλέων, που οι ακτίνες του εκτινάσσονται προς όλες τις κατευθύνσεις, διά των περιφήμων  Α ρ γ ο ν α υ τ ώ ν και των συνεχών εκστρατειών τους, διεσπάρησαν σε όλη την οικουμένη, όχι για να κατακτήσουν και δημιουργήσουν δούλους, αλλά να διαφωτίσουν και απελευθερώσουν τους λαούς από τις προλήψεις και την αμάθεια. Γι' αυτό η αποδοχή τους πάντα ήταν ανεπιφύλακτη, και κατέστησαν οι γ ε ν ά ρ χ α ι και οδηγοί των λαών. Αργοναύται υπήρξαν ή ρ ω ε ς, η μ ί θ ε ο ι και θ ε ο ί των  Ελλήνων.
Πέρα όμως απ΄ την καθαρή αυταξία των κειμένων,υπάρχει και ενδιαφέρον ως προς το Άρβανον της Ηπείρου.Στο ένα κείμενο (τ. 220,Απρίλιος 2000) διασταυρώνεται/επιβεβαιώνεται η εκ των Ελληνικών προέλευση του τοπωνυμίου: 
 Στο Hydne Park του Λονδίνου δεσπόζει η ηρωϊκή βασίλισσα της Αγγλίας Boa Dicea, αγέρωχη επί δρεπανη-φόρου άρματος, πού αντιμετώπισε τούς Ρωμαίους.
Ουδείς εσκέφθη ότι το δρεπανηφόρο άρμα είναι ελληνικό, το όνομά της Boa/dicea-> Βοα/Δικεα-> Βού/Δικαία ή η Δικαία βοός=Διός (βασίλισσα). Η Αγγλία  εκλήθη ΑΙbion προφανώς εκ του αλφός-> λευκός, ως άλφιτα-> άλευρα, Αλφειός-> λευκός ποταμός ρέων επί βράχων, άλφη-> λεύκη κατά Ιπποκράτη, Άλπεις-> Λευκά óρη (χιονισμένα). ΑΙbion -> η Λευκή, διότι πρώτη από θαλάσσης ή αέρος εικόνα της είναι οι λευκοί βράχοι του Ντόβερ. Ο ποταμός Τάμεσις- > Thames-> Th(y)ames -> Θύαμις εκ του ποταμού της Ηπείρου, νυν Καλαμά.
Και στα δύο κείμενα υπάρχει ικανή αναφορά στους Δρυίδες (< δρυς).Η ιερά δρυς αποτελούσε σύμβο-λο της Δωδώνης και συνδέεται άμεσα με τις απαρχές της Ηπείρου και της Ελλάδας.

Κάντε λήψη: 

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Παροιμίες των Αρβανιτοφώνων Ελλήνων 4

Παροιμίες των Αρβανιτοφώνων Ελλήνων 4

Ας δούμε άλλη μία αρβανίτικη παροιμία: εγκαρπετσέου μπούτσα λιέπουριτ.
Η απόδοση είναι: ξεπέρασε/προσπέρασε η σκύλα τον λαγό.
Η παροιμία αποτυπώνει την παραβίαση του λογικού πλαισίου.Η σκύλα (το σκυλί,το κυνηγόσκυλο) κυνηγάει τον λαγό για να τον πιάσει.Αυτή είναι η φυσική τάξη και η λογική ακολουθία.Όχι για να τον προσπεράσει.Δεν υπάρχει νόημα σε αυτή την εκδοχή,του προσπεράσματος του σκύλου.Αυτή την παράλογη συνθήκη καταγράφει η παροιμία.Εκφέρεται όταν κάποιος άνθρωπος πει ή πράξει οτιδήποτε υπερβαίνει τα λογικώς παραδεδεγμένα.Είναι αυτό που λέμε σήμερα «βάζεις το κάρο μπρο-στά από το άλογο».

Ετυμολογία
Ας δούμε και τις λέξεις της παροιμίας.
Λιέπουριτ: γενική ενικού του ουσιαστικού λιέπουρ = λαγός.Συνεπώς,εδώ έχουμε μία σύνταξη κατά γενική.Το –ι- μετά το λ είναι ψιλό,αδύναμο και μάλλον καταχρηστικό.Στα παράγωγα αρβανίτικα επώνυμα Λέπουρης ή Λέπουρας το –ι-  αυτό απουσιάζει.Ομοίως και στο αρβανιτοχώρι Λέπουρα της Κεντρικής Εύβοιας.Το όνομα αποτελεί άλλο ένα λατινικό δάνειο,απόρροια της μακράς παρου-σίας Ρωμαίων στην Ήπειρο.Στα λατινικά ο λαγός ονομάζεται lepus (lepus –oris,πρόκειται [κατά τον Ουάρρωνα] για μεταφορά στα λατινικά της Ελληνικής λέξης λέπορις,Αιολικός τύπος του λαγώς. Ακόμα: lepus marinus=είδος θαλασσινού ψαριού,lepusculus ή lepusclus=λαγουδάκι και lepus=ο α-στερισμός του λαγού) και στα λατινογενή ρουμάνικα iepus.
Μπούτσα: ενώ ο σκύλος ονομαζόταν με το αρχαιοελληνικό κιέν (κύων) το θηλυκό γένος του ζώου έφερε αυτή την ιδιότυπη ονομασία.Πιστεύω ότι από αυτή την αρβανίτικη λέξη προέρχεται και η γνωστή λαϊκή (αργκό) ονομασία του πέους.Κατά τα λεξικά η λέξη μπούτσα είναι άγνωστης ετυ-μολόγησης και δίδονται διάφορες πιθανολογήσεις προέλευσής της.

Προφανώς,οι λεξικογράφοι αγνοούν αυτή την αρβανίτικη λέξη.Ο λόγος που χαρακτήριζαν έτσι πα-ρομοιαστικά και εν πολλοίς χαριτολογικά οι Αρβανίτες το πέος είχε να κάνει με την σκύλα,όταν βρίσκεται σε οίστρο και αναζητεί παθιασμένα το ζευγάρωμα.Υπήρχε και μία κατάρα/βρισιά προς γυναίκα: μπούτσα κιόρα = σκύλα στραβή,να περιφέρεσαι δηλ. άσκοπα και καταραμένα σαν τυφλό σκυλί.
Θυμίζει την,ανάλογη σχεδόν,αγγλική βρισιά προς άντρα: son of the bitch=γιος της σκύλας,σκύλας γιε.Η ταύτιση της αρβανίτικης μπούτσα και της αγγλικής bitch (=σκύλα,λύκαινα,αλεπού και ακόμα πόρνη,τσούλα,κακιά γυναίκα.Σημείωση Γ.Β.Π.: ίσως,τελικά,η έννοια εκφράζει την ερωτική ενστι-κτώδη θηλυκή φύση) δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη και δεν την θεωρώ τυχαία.Έχουμε να κά-νουμε με κοινές γλωσσικές ρίζες,όχι ινδοευρωπαϊκές φυσικά,αλλά αποδεικτικές της προϊστορικής εξάπλωσης των Ελλήνων.Ας μείνουμε όμως εδώ.
Εγκαρπετσέου: αυτή τη λέξη (εδώ στο τρίτο ενικό του παθητικού [;] αορίστου) ομολογώ ότι δεν την έχω συναντήσει,στον βαθμό που κατέχω τα αρβανίτικα,έξω από τούτη την παροιμία.Εκτιμώ ότι δεν εκφράζει απλά την έννοια του προσπερνώ/ξεπερνώ,αλλά κάτι βαθύτερο.Πρώτα όμως,οφείλεται μια διόρθωση: μετέφερα εδώ την λέξη,όπως την είχα καταγράψει [βιαστικά] κατά την λαογραφική έρευ-νά μου στον Βαρνάβα.Το σωστό είναι: Ε (γ)καρπετσέου (= τον προσπέρασε.Το προτασσόμενο ε απο-τελεί αδύναμο τύπο της προσωπικής αντωνυμίας).
Το σκυλί της παροιμίας δεν ξεπερνά χωρικά,χιλιομετρικά να το πούμε,τον λαγό,αλλά τον αφομοι-ώνει σ΄ ένα ιδεολογικό επίπεδο,στο οποίο κινείται όλη η παροιμιακή έκφραση.Έχουμε μία ανατρο-πή και αντιστροφή της λογικής σειράς.Η επόμενη έννοια όχι μόνο ξεπερνά την προηγούμενη,αλλά τελικά την απαλείφει επιφέροντας μία ανάποδη συνθήκη,έναν παραλογισμό.Η παροιμία είναι μία αποτύπωση του παράλογου.Το σκυλί που κυνηγά,απορροφά την ιδέα του θηράματός του,την καταπίνει,την καρπούται.Ο καρπός,στην αρχαιότητα,είχε και την σημασία του αποτελέσματος,του επακόλουθου (έως και της απελευθέρωσης,για τους δούλους).Εξάλλου και η έννοια του προσπερνώ/ξεπερνώ δεν έχει μόνο την γραμμική κυριολεκτική σημασία,αλλά και την μεταφορική,της ενσωμά-τωσης.Όταν λέμε ξεπερνώ μια κατάσταση,εννοούμε ότι την χωνέψαμε,την κατακτήσαμε,την οικειο-ποιηθήκαμε και μπορέσαμε να την βάλουμε στην άκρη,την ξεπεράσαμε.Να λοιπόν τι σημαίνει το ε (γ)καρπετσέου [με εκτράχυνση του κ γκ]: καρπώθηκε!
Είναι πολύ πιθανή όμως,και μία άλλη εκδοχή: οι αρβανιτόφωνοι χρησιμοποιούσαν το ρήμα σκαπε-τίς ή σκαρπετσιέν ( < σκάπτω) για να δηλώσουν την έννοια του ξεπηδάω,προσπερνώ.Εδώ έχουμε μια δευτερογενή σημασία: δεν δημιουργώ τάφρο,αλλά την υπερπηδώ.Το σκάπτω ερμηνεύεται διττά: δημιουργώ σκάμμα για διάφορους λόγους,αλλά ταυτόχρονα και την αναγκαιότητα υπέρβασής του.Το σκάπτω/σκαπετίς υποκρύπτει-εμπερικλείει την έννοια του υπερβαίνω,ξεπηδάω,προσπερ-νώ.Η ρίζα σ΄ αυτήν την εννοιολογική ομάδα είναι η (s)qap- κατά τον Ι. Σταματάκο,απ΄ την οποία προκύπτει και το ρήμα κάπτω,που σημαίνει τρώω γρήγορα,χάφτω,καταπίνω (δες τι έγραφα παρα-πάνω).Ήδη απ΄ την αρχαιότητα μαζί με την λ. σκάπετος υπήρχε και η λ. κάπετος,παρουσιαζόταν δηλ. αποβολή του –σ- .Έτσι και στα αρβανίτικα,ανάλογα με την περιοχή,την ελευθεριότητα έκφρα-σης (αν υπέπιπτες σε γραμματικά,συντακτικά ή άλλα λάθη,δεν έτρεχε και τίποτα.Ο κύριος και ο σοβαρός κώδικας επικοινωνίας ήταν πάντα τα Ελληνικά) και την προφορά,είναι δυνατόν να συνα-ντήσουμε το ρήμα χωρίς το αρχικό σ- (καρπετσέι).
Αυτά είναι τα Αρβανίτικα!  

Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Η μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.) - Αφιέρωμα

Πρόκειται για αφιερωματικό τεύχος καλού,επιμελημένου περιοδικού που καλύπτει πολύπλευρα και αρκετά πλούσια μία απ΄ τις πρώτες μάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης.Δύο κόσμοι,διαχρονικά διάφοροι,διαψεύδουν αποστομωτικά με τις διαρκείς συγκρούσεις τους τους αέριους θεωρητικούς της όσμωσης.
Ο Ελληνισμός,δρώντας θαυμαστά επί της καίριας τομής αυτών των δύο αντιλήψεων ζωής,έχει δείξει με συνέχεια όχι μόνο που ανήκει,αλλά και ποια οφείλει να είναι η συνεπής στάση μας.

Κάντε λήψη του αφιερώματος: 


Γραμμένη Οξιά - Η Μάνη της Ρούμελης

Ένα παλιότερο περιηγητικό κείμενό μου,με έντονο συναισθηματικό τόνο γραφής.Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ,τ. 417,σσ. 68-73,Αθήνα 3/2003.

Κάντε λήψη-διαβάστε: