Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Η (...) περίπτωση του Οδ. Τσενάι

Τσενάι: "Δεν αισθάνομαι Έλληνας.Με έβαλαν να πω τα αντίθετα όταν ήμουν μικρός"!

 Έρχεται ως αρχηγός στο  "Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανοφώνων" για να διεκδικήσει τη μισή Ελλάδα!

ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΛΩΣΕ ΠΩΣ Ο,ΤΙ ΕΙΠΕ... ΤΟΤΕ ΠΑΛΙΑ, ΔΕΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕ, ΟΥΤΕ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ.ΤΟΝ ΒΑΛΑΝΕ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙ...

O Οδυσσέας Τσενάι σπούδασε με χρήματα των Ελλήνων στα καλύτερα κολλέγια της Αμερικής. Φρόντισαν γι αυτό ο ΓΑΠ και ο Πάγκαλος, με τις συμβουλές του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου που έγινε και νονός του.
Για όσους ξεχνούν εύκολα,είναι ο Οδυσσέας Τσενάι,οπού το 2003 τα ΜΜΕ τον έκαναν διάσημο για τον εάν τελικά θα έπρεπε,ο τότε νεαρός Αλβανός να κρατήσει την Ελληνική σημαία στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.
Θυμίζουμε πως τότε ο Θ. Πάγκαλος έκανε λόγο για ρατσιστές και ξενόφοβους Έλληνες και ζήτησε να δοθεί Ελληνική υπηκοότητα εντός 24ωρου στο νεαρό Αλβανό.
Τι κάνει όμως σήμερα ο τότε "τηλεοπτικός αστήρ" της Ελληνικής τηλεόρασης ;
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές,το ισχυρό Aλβανικό λόμπι "επέλεξε" τον "αδικημένο" και προβεβλη-μένο Αλβανό μετανάστη ως ιδανικό πρόσωπο στο οποίο θα μπορούσαν να επενδύσουν για το μέλλον.
Συγκεκριμένα,η American Bank of Albania ανήκει κατά 100% στο Αλβανοαμερικανικό λόμπι και ιδρύθηκε στην πολιτεία Delaware των ΗΠΑ,το 1989,με πράξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την υπο-στήριξη της δημοκρατίας στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Επίσης,η ίδια τράπεζα είναι ο κύριος χρηματοδότης των μεγαλύτερων εκδόσεων (εφημερίδες,πε-ριοδικά,βιβλία κ.λ.π.) στην αλβανική γλώσσα για τα Βαλκάνια.
Έτσι,πρωταγωνιστικό ρόλο στο συντονισμό του αλβανόφωνου στοιχείου παντού στον κόσμο –ειδικότερα όμως,όσον αφορά στα Βαλκάνια-- με την επίσημη γενική πολιτική του κράτους της Αλβα-νίας,έχει αναλάβει η Αλβανο-Αμερικανική Τράπεζα –η οποία λειτουργεί με τρία καταστήματα στην Ελλάδα.
Συγκεκριμένα,ο επικεφαλής του αλβανο-αμερικανικού λόμπι είναι πρώην γερουσιαστής των ΗΠΑ. Επίσης,το λόμπι των Αλβανών στις ΗΠΑ έδειξε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την υπόθεση Τσενάι μετά την τηλεοπτική του προβολή.
Επέλεξαν λοιπόν,το δημοφιλή προφίλ του Οδυσσέα Τσενάι ως "επένδυση" για το μέλλον των Αλβα-νικών συμφερόντων στέλνοντάς τον να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στη Βοστώνη.
Έτσι,προετοιμάζουν το νέο δημοφιλή ηγέτη που θα εκπροσωπήσει τη μεγάλη παράταξη του "Δημο-κρατικού Κόμματος Αλβανοφώνων",η οποία σχεδιάζεται εδώ και χρόνια με στόχο το νέο κόμμα να ισχυροποιήσει ακόμη περισσότερο ο ρόλος της Αλβανίας στα Βαλκάνια.
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τσενάι φοιτά στη Σχολή Ηγετών του Harvard,αφού έκανε ένα "πέρασμα" –για τα μάτια του κόσμου– από το τμήμα Φυσικής του Boston College.
Γιατί όμως επέλεξαν ένα "φτωχό μετανάστη",όπως ο Τσενάι ;
Ο πατέρας Τσενάι δεν είναι καθόλου τυχαίος,αφού,εκτός από Λοχαγός των Αλβανικών Μυστικών Υπηρεσιών εκείνη την εποχή,ήταν και ένας από τους πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου οικονομικού σκανδάλου που γνώρισε ποτέ η Αλβανία,εκείνου με τις Πυραμίδες.
Στην Ελλάδα ήρθε όχι ως φτωχός πλην τίμιος λαθρομετανάστης,αλλά για να αποφύγει τις απειλές για τη ζωή του και τη φυλακή από τις απάτες,σύμφωνα με τον αλβανικό Τύπο,που είχε διαπράξει εκεί.Και για τη διακίνηση των χρημάτων προς την Ελλάδα έκανε χρήση των Ελληνικών τραπεζικών υπηρεσιών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η οικογένεια Τσενάι είναι γνωστή οικογένεια Τσάμηδων από το Φίερε,περι-οχή στην οποία κατέφυγαν υπό διωγμό πολλοί Τσάμηδες για τη συνεργασία που προσέφεραν κατά την διάρκεια της Κατοχής στους Γερμανούς.
O διάσημος Τσενάι
O διάσημος στην Ελλάδα Οδυσσέας Τσενάι επηρέασε μέσω της τηλεοπτικής προβολής ένα μεγάλο ποσοστό Αλβανοφώνων στην Ελλάδα που τον έκαναν σύμβολο των "καταπιεσμένων" Αλβανών.
Ιδανικό επικοινωνιακό προφίλ του πλέον δημοφιλoùs "κατατρεγμένου φτωχόπαιδου" που θα επι-στρέψει ως ηγέτης για να απονείμει δικαιοσύνη στους συμπατριώτες του.
Στο πολιτικό σκηνικό της γείτονος χώρας όλα τα πολιτικά κόμματα,μηδενός εξαιρουμένου,συμφω-νούν απόλυτα με τη δημιουργία κόμματος Αλβανοφώνων στην Ελλάδα.
Όλα τα Αλβανικά κόμματα έχουν συμφωνήσει ότι ο κύριος μοχλός της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας τους είναι τα τραπεζικά εμβάσματα των Αλβανών μεταναστών προς την πατρίδα τους,αφού η Αλβανία δεν έχει τα περιθώρια να στηριχτεί στην παραγωγή ή στις υπηρεσίες.
Γι αυτό,άλλωστε,τα ίδια τα Αλβανικά κόμματα χρηματοδοτούν ολόκληρες οικογένειες Αλβανών πο-λιτών με τα πρώτα έξοδα εγκατάστασής τους σε ξένες χώρες,ενθαρρύνοντας έτσι τη μετανάστευ-ση.
Είναι γεγονός πως η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια (ιδιαίτερα μετά το "προσκλητήριο" του τότε υ-πουργού εξωτερικών Α. Σαμαρά) έχει συγκεντρώσει ένα τεράστιο αριθμό Αλβανών με αποτέλεσμα ήδη στη χώρα μας να κυκλοφορούν –και μάλιστα με πολύ καλές πωλήσεις- Αλβανικές εφημερίδες και περιοδικά,ενώ όλες οι Ελληνικές τράπεζες έχουν προβεί στην προσθήκη Αλβανικής γλώσσας στα περισσότερα ΑΤΜ,αφού οι Αλβανοί αποτελούν πια ένα επίλεκτο ποσοστό πελατών σε τραπε-ζικές καταθέσεις.
Τελευταία μάλιστα,έχουν ξεκινήσει ήδη να κάνουν την εμφάνισή τους ιστοσελίδες επωνύμων δη-μοσιογράφων που περιέχουν έκδοση στα Αλβανικά για περισσότερη επισκεψιμότητα.
Υποστηρικτές στην Ελλάδα
Τη δημιουργία κόμματος Αλβανοφώνων στην Ελλάδα ενθαρρύνουν επίσης εγχώριοι πολιτικοί,αλλά και οικονομικοί κύκλοι.Δημοσιογραφικά συγκροτήματα,εκδοτικοί οίκοι,μεγαλομέτοχοι Ελληνικών ιδιωτικών καναλιών,κατασκευαστές δημόσιων έργων,εμπορικά επιμελητήρια,πολιτικές οργανώσεις, μη-κυβερνητικές οργανώσεις κ.ά.
Το "Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανοφώνων" υποστηρίζεται επίσης από εξωκοινοβουλευτικές συ-σπειρώσεις της Αριστεράς στην Ελλάδα,από ορισμένους Έλληνες Αλβανικής καταγωγής που έχουν διακριθεί μέσα από τα Ελληνικά media,αλλά και Αλβανούς επιχειρηματίες που ζουν και δραστηρι-οποιούνται στη χώρα μας.
Πρωταγωνιστικό ρόλο,επίσης, στη δημιουργία του Κόμματος των Αλβανοφώνων στην Ελλάδα θα έχει φυσικά και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αλβανών Μεταναστών Ταχίρ Μήτσι.
Ποιός είναι αυτός;
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αλβανών Μεταναστών Ταχίρ Μήτσι, ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος μέσα α-πό τις εκπομπές του Μάκη Τριανταφυλλόπουλουαλλά και του Νίκου Ευαγγελάτου,αλλά και πολύ γνωστός για τις κατά καιρούς εμπρηστικές του δηλώσεις σε βάρος των Ελλήνων,ας μην ξεχνάμε πως ακόμη και η αρνητική διαφήμιση,αποτελεί κι αυτή διαφημιστική προβολή.
Θυμίζουμε κάποιες δηλώσεις του,όταν ανέφερε ότι το μαρτύριο των μεταναστών στην Ελλάδα συ-νεχίζεται και ότι "οι Αλβανοί στην Ελλάδα είναι σκλάβοι".
Ο άνθρωπος,βέβαια,στον οποίο θα στηριχτεί η πολιτική αυτή επιχείρηση για λογαριασμό των Αλ-βανοφώνων στην Ελλάδα δεν είναι άλλος από τον Οδυσσέα Τσενάι,ο οποίος θα εμφανιστεί στην Ελ-ληνική πολιτική σκηνή την κατάλληλη ψυχολογική στιγμή,όντας και προικισμένος με όλα τα μυ-στικά της Πολιτικής Τέχνης από τα μεγαλύτερα σχολεία των ΗΠΑ.
Προς το παρόν,όπως όλα δείχνουν,το "έδαφος" προετοιμάζεται,η αλλοίωση του εκλογικού σώματος έχει σκοπό την προσέλκυση αλλοδαπών ψηφοφόρων στο ΠΑΣΟΚ,η Νέα Δημοκρατία προσφάτως συμφώνησε προκειμένου να μην ρισκάρει πολιτικά και να επωφεληθεί και αυτή από έστω από ένα μέρος των νέων ψηφοφόρων.
Ποιο απ' τα δύο μεγάλα κόμματα μπορεί όμως να εγγυηθεί πως το νέο εκλογικό σώμα ψηφοφό-ρων,μετά το αναφαίρετο δικαίωμα που θα αποκτήσουν,δεν θα στρέψει μαζικά την εκλογική του δύναμη σε απαιτήσεις που πολύ σύντομα θα δημιουργήσουν τις τέλειες συνθήκες για νέους "ηγέ-τες"!

Πηγή: http://planet-greece.blogspot.com/

Σημείωση Γ.Β. Πέππα: Το κείμενο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο από το 2012,θαρρώ.Αν εδράζεται σε πραγματικότητες ή αποτελεί σενάριο συνωμοσιολογίας,θα φανεί.Σε κάθε περίπτωση,να ξεκαθα-ριστεί ότι το θέμα δεν είναι ο (όποιος) τσενάι [οι ντόπιοι εθνομηδενιστές υποστηρικτές του (sic) αντιπαραβάλουν στο παραπάνω μιαν ανούσια θολο-"προοδευτική" συνέντευξή του (2008) στον Γ. Παπαδόπουλο],αλλά ο ανθελληνικός μεγαλοαλβανισμός,που μπορεί,βέβαια,να ΄ναι γραφικός και συμπλεγματικός,αλλά,ωστόσο,υπαρκτός και εξελισσόμενος. 


Διαβάστε ακόμα:





Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

"Εθνικές" και "εθνοτικές" μειονότητες στην Ελλάδα,κατά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ


Ένας απ΄ τους λόγους που δημιουργήθηκε τούτος ο ιστότοπος είναι η αποκάλυψη  και εξαέρωση των ανθελληνικών θεωριών και τακτικών περί δήθεν μειονοτήτων στην Ελλάδα,πέραν της υφιστάμενης τριμερούς μουσουλμανικής στην Θράκη.
Περιηγούμενος κανείς στο διαδίκτυο εύκολα και γρήγορα εντοπίζει τις δύο βασικές πηγές αυτής της ρυπαρής προπαγάνδας: άτομα και οργανώσεις απ΄ τις δύο βόρειες γειτονικές χώρες.Εκτός απ΄ την έ-ξωθεν όμως,υπάρχει και η ντόπια συνοδοιπορία της: μία χούφτα ιδεοληπτικοί και διαταραγμένοι α-ναπαράγουν ιστορικές στρεβλώσεις,παρα-ανάγνωση βιβλιογραφίας,σενάρια ετερότητας και ανοη-σίες περί (αυτο)προσδιορισμών.Έχω ξαναγράψει ότι η κοινή μεθοδολογία,πρακτική,ακόμα και φρα-σεολογία αυτού του φάσματος αποδεικνύουν ότι υπάρχει ενιαίο κατευθυντήριο κέντρο.
Ψάχνοντας πρόσφατα το αρχείο δημοσιεύσεων μου βρήκα άρθρο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ (28.2. 2014) με τίτλο:  Έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Τι λέει για Χρυσή Αυγή, «μακεδονική» μειονότητα και μετανάστες.Στην παρατιθέμενη έκθεση υπήρχε και η παρακάτω παράγραφος [που μας ενδια-φέρει εδώ]:


Στο κεφάλαιο για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες επαναλαμβάνονται,όπως και στην περσινή έκθεση,οι αναφορές σε Έλληνες πολίτες που αυτο-προσδιορίζονται ως Τούρκοι,Πομάκοι,Βλάχοι,Ρο-μά,Αρβανίτες ή Μακεδόνες, ορισμένοι εκ των οποίων θεωρούν πως πρέπει να αναγνωριστούν ως «μειονότητες» ή «γλωσσικές μειονότητες»,αλλά η κυβέρνηση αναγνωρίζει ως μειονότητα μόνο τη μουσουλμανική.Επίσης,γίνονται αναφορές και στο ότι η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την σλαβική διάλεκτο στην ΒΔ Ελλάδα ως «μακεδονική»,ότι αξιωματούχοι και δικαστήρια δεν επιτρέπουν σε σλα-βικές ομάδες να αυτοπροσδιορίζονται ως «Μακεδόνες» και ότι έκθεση ανεξάρτητου εμπειρογνώ-μονα του ΟΗΕ,τον Μάρτιο 2009,έχει καλέσει την κυβέρνηση να απεμπλακεί από τη διαμάχη εάν υφίσταται ή όχι «μακεδονική» ή «τουρκική» μειονότητα στην Ελλάδα και να εστιασθεί στα θέματα προστασίας δικαιωμάτων αυτο-προσδιορισμού και ελευθερίας έκφρασης,επιτρέποντας την χρήση των όρων «μακεδονικός» ή «τουρκικός» σε σωματεία και οργανώσεις.

Διαβάστε όλο το άρθρο ΤΩΝ ΝΕΩΝ εδώ

Δεν έχουμε πια να κάνουμε με κολλημένα μυαλά,βαρεμένους,νεομπολσεβίκους προδευτικούς και όργανα ξέ-νων μικρο-υπηρεσιών.Αλλά με την μεγαλύτερη δύναμη στον πλανήτη,για όσους αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αυτό.Και δεν λέει καλά πράγματα...
Μειονότητες στην χώρα μας δεν υπάρχουν.Το κόμμα των ψευτο-μακεδόνων (Ουράνιο Τόξο) δεν ξεπερνά στις εκλογές τις 1.500 ψήφους ...πανελλαδικά! Σημειώστε,πως το ίδιο κόμμα εκπροσωπεί και τους ομοφυλόφιλους...
Για τους Βλάχους δεν υφίσταται θέμα.Όσο κι αν χτυπιούνται οι ...καλοθελητές,οι Βλάχοι είναι και αισθάνονται Έλληνες! Κάποιοι νενέκοι αποπειράθηκαν να ανοίξουν στη Βέροια Φροντιστήριο βλάχικης γλώσσας (το 2013,θαρρώ),αλλά έφαγαν τα μούτρα τους.Ο γλωσσικός κώδικας,βλέπεις,είναι πάντα κύριος κριός προπαγαν-διστικής διείσδυσης.
Για τους Αρβανίτες τώρα.Υπήρχαν και υπάρχουν τα τελευταία τριάντα χρόνια κάποιοι κουφιοκέφαλοι που εξυ-πηρετούν την αθλιότητα της δήθεν αλβανικής μειονότητας.Άβυσσος... Όταν τους παίρνει χαμπάρι ο κόσμος, βέβαια,τους ξεμπροστιάζει.Έναν,το ίδιο το χωριό του,τον κήρυξε ανεπιθύμητο κι αποσυνάγωγο.Αν εξαιρέσεις αυτές τις θλιβερές περιπτώσεις,το σώμα των αρβανιτών είναι περήφανο για την ελληνική συνείδησή του.
Τότε,θα αναρωτηθεί εύλογα κανείς,γιατί λένε οι ΗΠΑ αυτά που λένε; Με τον πλέον επίσημο τρόπο,μάλιστα.
Για δύο λόγους: ο πρώτος γίνεται αντιληπτός αν θυμηθούμε την επίθεση στη Σερβία και την ανάδυση του "κράτους" του Κοσόβου.Οι παγκόσμιοι χασάπηδες πάντα λιγουρεύονται μειονότητες,πραγματικές ή μη.Εξυπη-ρετούν τα σχέδια τους γεωγραφικού τεμαχισμού και οικονομικής επιβολής.Ο λαός μας πρέπει να ΄ναι ιδιαίτερα προσεκτικός...
Κατά δεύτερον,όλος αυτός ο εσμός των "οργανισμών",ενώσεων,παρατηρητηρίων κ.λπ. (που στην ουσία είναι βραχίονες διεθνών συμφερόντων) για δικαιώματα,προστασίες,διασώσεις κ.ά. διαθέτουν απευθείας πρόσβαση στους σχετικούς μηχανισμούς.Ως συγκοινωνούντα δοχεία...

Δίνω παρακάτω,για να καταλάβει και ο πιο αδαής,τεκμήρια των όσων παίζονται επί των Ελλήνων Αρβανιτών:

Αλβανοί διανοούμενοι ζητούν δικαιώματα για τους Αρβανίτες

15 Δεκεμβρίου 2008: Αλβανοί διανοούμενοι,με τρίγλωσση επιστολή τους (αλβανικά,ελληνικά και αγγλικά) προς τη Βουλή των Ελλήνων,το Ευρωκοινοβούλιο,τον ΟΗΕ,το ΝΑΤΟ και προς την αλβα-νική Βουλή,αναφέρει η εφημερίδα Shqip,ζητούν δικαιώματα για τους Αρβανίτες στην Ελλάδα, θεσμοθέτηση της αλβανικής ως επίσημης γλώσσας,νεκροταφεία και περιουσίες για τους τσάμη-δες.Συγκεκριμένα,η επιστολή ζητά από την Ελλάδα να θεσμοθετήσει την αλβανική ως πρώτη επί-σημη γλώσσα σε περιοχές όπου κατοικούν «αυτόχθονες Έλληνες πολίτες αλβανικής εθνικότητας» (Αρβανίτες) σε όλη την ελληνική επικράτεια και ειδικά στις περιοχές: Καστοριάς,Φλώρινας,Κόνι-τσας,Ιωαννίνων,Φιλιατών,Μαργαρίτη,Ηγουμενίτσας,Πάργας,Πρέβεζας,Σουλίου κ.ά.,όπου ζουν πο-λίτες αλβανικής εθνικότητας.Ένα δεύτερο αίτημα είναι η απογραφή του πληθυσμού για το σωστό προσδιορισμό του «αυτόχθονος αλβανικού πληθυσμού στην Ελλάδα» στις προαναφερόμενες περι-οχές καθώς και των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα.Ζητούν επίσης από τη Βουλή να προβεί σε συνταγματικές τροποποιήσεις για παροχή δικαιωμάτων στον αλβανικό πληθυσμό εντός ελληνικής επικράτειας (τόσο των αυτοχθόνων Αλβανών όσο και των μεταναστών).Ζητούν χρηματοδότηση από την ελληνική κυβέρνηση για άνοιγμα νηπιαγωγείων,δημοτικών σχολείων,λυκείων,πανεπιστημίου, ακαδημίας κ.α. στην αλβανική γλώσσα και υποστηρίζουν ότι η στρατηγική αυτή θα βοηθούσε στην πρόοδο της πολυεθνικής ελληνικής κοινωνίας με τις εθνότητες που ζουν στη χώρα όπως Τούρκοι, Ρωσοπόντιοι,Βλάχοι,Μακεδόνες,Ρομ και Ισραηλινοί.Εξάλλου,οι «αλβανοί διανοούμενοι» ζητούν την άρση του εμπολέμου με την Αλβανία,ζητούν νεκροταφείο στην Ελλάδα για «τους Αλβανούς πεσό-ντες στην Τσαμουριά» και μνημείο προς τιμήν τους,την επιστροφή των περιουσιών των τσάμηδων, ζητούν περισσότερα δικαιώματα για τους μετανάστες και,τέλος,ζητούν να σταματήσει η αστυνομική βία εις βάρος τους.

Εφημ. ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ,Αθήνα,φ. 54-55/1-31.12.2008,σελ. 14

Διαβάστε ακόμα:






Δείτε,τέλος,ένα αποκαλυπτικό ντοκουμέντο:
Ποιοι πάνε να 'βαφτίσουν' αλβανούς τους Έλληνες αρβανίτες

Γιάννης Βασ. Πέππας



Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Μεσογείτικα έθιμα των Χριστουγέννων

Μεσογείτικα έθιμα των Χριστουγέννων

Παραμονές της γιορτής.Οι καλικάντζαροι που χτυπούσαν τις γριές με τις ρόκες τους.Το α-γκάθι στο πόμολο της πόρτας
Αρκετές μέρες πριν τα Χριστούγεννα οι νοικοκυρές και οι κοπέλες του σπιτιού άρχιζαν να καθαρί-ζουν και να συγυρίζουν το σπίτι και την αυλή τους.Οι γυναίκες και οι γιαγιάδες,που έγνεθαν μαλλί στις ρόκες τους,βιάζονταν να τελειώσουν ολόκληρη τη δουλειά και να μην αφήσουν καμιά εκκρε-μότητα.Γιατί αν τους είχε απομείνει μαλλί,που δεν το είχαν γνέσει,οι καλικάντζαροι θα έπαιρναν τις νύχτες των εορτών τις ρόκες και μ’ αυτές θα χτυπούσαν τις γριές που δεν είχαν τελειώσει το γνέσιμο. Κι όταν η ποσότητα του μαλλιού ήταν μεγάλη,επιστρατεύονταν και οι νεότερες κοπέλες για να βο-ηθήσουν.
Την παραμονή των Χριστουγέννων στερέωναν στο εξωτερικό πόμολο της πόρτας του σπιτιού ένα ά-γριο σπαράγγι ή ένα ξελαφτό (=αγκαθωτό θάμνο),για να αγκυλώνονταν οι καλικάντζαροι που θα επιχειρούσαν να μπουν μέσα στο δωμάτιο.
Η προετοιμασία των ψωμιών και των γλυκισμάτων
Τα διάφορα γλυκίσματα τα έφτιαχναν μόνο σε εύπορα σπίτια,γιατί στα φτωχά δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα.Οι φτωχοί έφτιαχναν μόνο το χριστόψωμο.Αλλά και οι κουραμπιέδες,τα μελομακάρονα και οι δίπλες ήσαν άγνωστα γλυκίσματα πριν από τα τέλη του 19ου αι.Παλαιότερα τα εδέσματα και γλυκίσματα που προετοιμάζονταν ήσαν μόνο τρία:
1) Η τυρόπιτα (αρβανίτικα λεγόταν «προβάτσεζα»).Οι νοικοκυρές άνοιγαν φύλλο ζυμαριού με τον πλάστη (αρβ. χτόλλιεζα).Έστρωναν επάνω του μια στρώση τυριού,μέσα στο οποίο έριχναν κανέλα και γαρύφαλλο.Σκέπαζαν κατόπιν τη στρώση με άλλο φύλλο και τηγάνισαν την πίτα με λάδι.
2) Τα σύκα (αρβ. φίκτε).Άνοιγαν φύλλο,το έκοβαν σε λωρίδες,πάνω στις οποίες τοποθετούσαν στη σειρά ξερά σύκα.Τύλιγαν κατόπιν τις λωρίδες και σχημάτιζαν κυλίνδρους,που τηγάνιζαν στο λάδι. Όταν αυτά ψήνονταν,έριχναν επάνω τους μέλι.
3) Το χριστόψωμο.Ήταν ένα απλό συνηθισμένο καρβέλι ψωμιού,που στην επιφάνεια σχημάτιζαν σταυρό με λωρίδες από ζυμάρι.Στις άκρες των κεραιών του σταυρού τοποθετούσαν μισό σύκο ή λί-γες σταφίδες.Στην περιφέρεια του ψωμιού σχημάτιζαν γιρλάντα από το ίδιο ζυμάρι.Το έψηναν στο φούρνο μέσα σε μικρό ταψί «ταβά».Γενικά,το χριστόψωμο ήταν απλούστερο και λιγότερο στολισμέ-νο από τη πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα.
Το καλημέρι (κάλαντα)
Το καλημέρι παλαιότερα το έλεγαν όχι μόνο τα μικρά παιδιά,αλλά και μεγάλοι άντρες,που ήσαν φτωχοί.Τα παιδιά το έλεγαν το πρωί της παραμονής των Χριστουγέννων,της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων,ενώ οι μεγάλοι τις βραδινές ώρες,κυρίως στα μαγαζιά.
Το καλημέρι των Χριστουγέννων λεγόταν,τουλάχιστον από το 1850 και μετά,πάντοτε στην ελληνική γλώσσα,αντίθετα με αυτό της Πρωτοχρονιάς,των Θεοφανείων και του Λαζάρου,που λεγόταν στα αρβανίτικα.Το χριστουγεννιάτικο ήταν το ίδιο με αυτό που λεγόταν και στην παλιά Αθήνα,δηλ.:
Χριστούγεννα, πρωτούγεννα
πρώτη γιορτή του χρόνου
για βγείτε, δέτε, μάθετε
όπου Χριστός γεννάται.
Γεννάται για να τρέφεται
με μέλι και με γάλα.
Το μέλι τρώνε οι άρχοντες
το γάλα οι αφεντάδες κ.λπ.
Τα κάλαντα «Καλήν ημέραν άρχοντες,αν είναι ορισμός σας» κ.λπ,επικράτησαν οριστικά μετά την Κατοχή,γύρω στο 1950.Κάποιος απόηχος αρβανίτικου καλημεριού σωζόταν αποσπασματικά μέχρι τις αρχές του 20ού αι.,χωρίς όμως ομοιοκαταληξίες (Διήγηση της Ελένης,σ. Χρήστου Ν. Κιούση,1980). Αυτό σε μετάφραση έχει ως εξής:
Αύριο στο σπήλαιο γεννάται ο Χριστός
κι είναι κι οι άγγελοι τριγύρω
που χαιρετιούνται με τους βοσκούς.
Κι οι αγελάδες γλείφουν και ζεσταίνουν τον Χριστό.
Στο Λιόπεσι το καλημέρι που έλεγαν οι μεγάλοι,ήταν αυτό που είχαν μάθει από τη Δανάη (αρβ. Δα-νάγια),που είχε καταγωγή τη Τζια.Αυτή ζούσε στο Λιόπεσι μαζί με το γιο της.Μάλιστα το τραγου-δούσαν με τη νησιώτικη προφορά,όπως το έλεγε η ίδια:
Χριστούγεννα,πρωτούγεννα
Χριστός γεννάτι απόψε
γεννάτι τσαι βαφτίστητσε
με μέλι τσαι με γάλα.
Ανήμερα Χριστούγεννα σε σκηνικό Παπαδιαμάντη
Στην λειτουργία της εκκλησιάς.Την ημέρα των Χριστουγέννων όλος ο κόσμος ξυπνούσε λίγες ώρες μετά τα μεσάνυχτα,αφού η καμπάνα,που καλούσε τους πιστούς στη λειτουργία,χτυπούσε γύρω στις τρεις και μισή,πριν τα χαράματα.Στην εκκλησία πήγαιναν όλοι,εκτός από τους πολύ γέρους και ανή-μπορους.Ωστόσο έμενε πάντοτε πίσω και κάποιο άτομο,για να φυλάει το σπίτι από πιθανή επιδρο-μή κλεφτών.
Όταν ετοιμάζονταν,ξεκινούσαν όλοι μαζί και προχωρούσαν μέσα στους σκοτεινούς δρόμους του χωριού,αφού κανένα φως δεν τους φώτιζε.Η κίνηση ήταν μεγάλη και ακούγονταν οι συνομιλίες και οι χαιρετισμοί μεταξύ των συγχωριανών που συναντιούνταν.Όταν είχε παγωνιά κι έξω έπεφτε ψιλόβροχο ή νερόχιονο,οι γυναίκες και τα παιδιά,που δε διέθεταν βαριά και ζεστά ρούχα,τυλίγονταν με χράμια ή άλλα χοντρά σκεπάσματα του σπιτιού,για να προφυλαχτούν από τη βροχή και το κρύο.Η ομπρέλα ήταν είδος υπερπολυτέλειας εκείνη την εποχή.Πάντως μέσα στην εκκλησία υπήρχε πάντοτε μια γλυκιά ζεστασιά από την πολυκοσμία και τα χνώτα.
Η χριστουγεννιάτικη πρωινή… μαγειρίτσα.Όταν η λειτουργία τέλειωνε κι ο κόσμος γύριζε στα σπίτια,ήταν ακόμα πολύ πρωί,και δεν είχε καλά–καλά ξημερώσει.Κι επειδή μέχρι το μεσημέρι μεσο-λαβούσαν πολλές ώρες και δεν μπορούσαν να περιμένουν μέχρι τότε νηστικοί,κάθονταν όλοι γύρω από το σοφρά κι έτρωγαν φαγητό μαγειρεμένο με τα εντόσθια του αρνιού και ξερό άνηθο (δηλ. χρι-στουγεννιάτικη μαγειρίτσα).Το πρόγευμα όμως,μπορεί να ήταν σούπα με την αρνίσια πατσά και τα ποδαράκια.Τα φαγητά αυτά τα είχαν ετοιμάσει από το προηγούμενο βράδυ και τα ξαναζέσταιναν το πρωί.
Το παραπάνω έθιμο είναι εντελώς ξεχασμένο σήμερα,αφού από τις αρχές του 20ού αι. ήταν ήδη ε-γκαταλειμμένο.Το ενδιαφέρον είναι,ότι η μαγειρίτσα δεν ήταν αποκλειστικά πασχαλιάτικο έθιμο,ό-πως νομίζουμε σήμερα,αλλά και χριστουγεννιάτικο.
Η προετοιμασία του μεσημεριανού τραπεζιού.Μετά τη μαγειρίτσα,οι γυναίκες άναβαν το φούρνο, που υπήρχε στην αυλή πολλών σπιτιών,για να ψήσουν το αρνί με τις πατάτες που είχαν στο μεγάλο ταψί.Αυτό ήταν το επίσημο φαγητό της ημέρας.Το ψήσιμο της γαλοπούλας την ημέρα αυτή είναι πολύ μεταγενέστερο έθιμο,που άρχισε από τη δεκαετία του 1960.Αντίθετα τη γαλοπούλα («το γαλί», όπως την έλεγαν) τη συνήθιζαν την Πρωτοχρονιά,αλλά πολλοί ήσαν αυτοί που στο πρωτοχρονιάτι-κο τραπέζι είχαν και πάλι αρνί.
Το χριστουγεννιάτικο αρνί του φούρνου πολλοί το έκαναν γεμιστό.Γέμιζαν το εσωτερικό του με ψι-λοκομμένα εντόσθια,ρύζι,που προηγουμένως είχαν μισοβράσει,και άνηθο.Οι πατάτες άρχισαν να χρησιμοποιούνται από το τέλος του 19ου αι.,ώσπου να τις συνηθίσει ο κόσμος,αφού,όπως είναι γνω-στό,είχαν εισαχθεί στην Ελλάδα πριν λίγες δεκαετίες.Προηγουμένως,το αρνί ψηνόταν στο ταψί σκέ-το.Πάντως οι πλούσιες οικογένειες,εκτός από το ταψί με το αρνί και τις πατάτες,έψηναν σε άλλο τα-ψί ένα αρνί,χωρίς τίποτε άλλο.
Ασχολίες πριν το μεσημέρι.Την ώρα της προετοιμασίας του φαγητού,οι άντρες φρόντιζαν τα ζώα και τα πουλερικά που είχαν στην αυλή και στο στάβλο,ενώ τα παιδιά,αλλά και πολλοί μεγάλοι,έ-βγαιναν έξω στο δρόμο,να χαιρετίσουν τους γείτονες και για να παίξουν.Στους δρόμους παιζόταν πριν το μεσημέρι το τυχερό παιχνίδι που ονομαζόταν «μπούτσι».Τοποθετούσαν ένα νόμισμα πάνω σε πέτρα μετρίου μεγέθους και το χτυπούσαν από μικρή απόσταση με μια άλλη πέτρα.Τότε το νόμι-σμα εκτινασσόταν κι έπεφτε στο χώμα.Ανάλογα με την όψη που εμφανιζόταν επάνω («κορώνα ή γράμματα») ο παίχτης κέρδιζε ή έχανε μικρό χρηματικό ποσό.Το παιχνίδι ήταν πολύ διασκεδαστικό και θεαματικό και προκαλούσε το ενδιαφέρον πολλών,κυρίως παιδιών.Όλοι αυτοί περικύκλωναν τους παίχτες και παρακολουθούσαν το θέαμα επευφημώντας τους κερδισμένους.
Το χριστουγεννιάτικο γεύμα.Η οικογένεια καθόταν,όπως πάντοτε,γύρω από το σοφρά και το σερ-βίρισμα του φαγητού γινόταν σε πιάτο ανά δύο ή τρία άτομα,όπου έβαζαν μια μερίδα κρέας,πατάτες και δυο κουταλιές από τη γέμιση του αρνιού.Στα φτωχότερα σπίτια το ταψί το τοποθετούσαν επάνω στον σοφρά και όλοι έτρωγαν από κει.Στο τραπέζι δεν υπήρχε σαλατικό,λόγω εποχής,παρά μόνο κρασί για τους άντρες.Υπήρχε όμως,γιαούρτι ή τυρί και για επιδόρπιο,πορτοκάλια και μανταρίνια, από τα οπωροφόρα δέντρα της αυλής,ακόμα και ξηροί καρποί,αλλά μόνο στα «πλούσια» σπίτια.
Ο νοικοκύρης σχημάτιζε πάνω στο χριστόψωμο το σημείο του σταυρού,λέγοντας: «Μότε σούμε» (αρβ. = χρόνια πολλά),ενώ η γιαγιά έψαλλε,όσο ήξερε,το τροπάριο των Χριστουγέννων: «Η γέννησή σου,Χριστέ,ο Θεός ημών…».Ανταλλάσσονταν ευχές και όλοι έκαναν το σταυρό τους.Ο πατέρας μοί-ραζε κατόπιν τις φέτες του ψωμιού και έτρωγαν όλοι με όρεξη.Προηγουμένως όμως,είχαν στείλει με τα παιδιά ένα πιάτο με φαγητό σε κάποιο φτωχό σπίτι.
Μετά το φαγητό ξάπλωναν για ύπνο,γιατί είχαν ξυπνήσει πριν τα χαράματα και νύσταζαν.Το από-γευμα κάθονταν στο τζάκι κι έλεγαν ιστορίες.Ανήμερα Χριστούγεννα δεν γίνονταν επισκέψεις σε σπίτια.Οι επισκέψεις στους εορταζόμενους Χρήστους,Χριστίνες,Χρυσούλες κ.λπ. γίνονταν,όπως και σήμερα,την επόμενη μέρα.Στους επισκέπτες προσφέρονταν στραγάλια,σύκα ή σταφίδες.Για ποτό προσφερόταν κρασί ρετσίνα στους άντρες.Τα ηδύποτα έκαναν την εμφάνισή τους αργότερα,αρχικά το ροσόλι και κατόπιν το τριαντάφυλλο.
Έτσι απλά,αλλά μέσα σε ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα περνούσαν παλαιότερα οι γιορτές των Χριστουγέννων.


Ανάρτηση της κ. Γεωργίας Καλαβρέτζου στην (ανενεργό πια) fb ομάδα μου Αρβανίτες στις 13 Δε-κεμβρίου 2013,χωρίς αναφορά πηγής.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Λαϊκές ιστορίες για τους καλικάντζαρους από τους παλιούς αρβανιτόφωνους των Μεσογείων

ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΟΙ ΣΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ

Οι δοξασίες για τους καλικάντζαρους ήσαν στα Μεσόγεια σχεδόν όμοιες,όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα.Τους ονόμαζαν «κάλκες»,γένους θηλυκού,ονομ. η κάλκα.Πίστευαν πως ήσαν προηγουμέ-νως άνθρωποι πολύ κακοί,που είχαν κάνει διάφορα κακουργήματα και γι’ αυτό ο Θεός τους κατα-δίκασε να βρίσκονται σ’ αυτή την κατάσταση.Ήσαν μαύροι,πολύ αδύνατοι,κοκαλιάρηδες,μαλλιαροί και γυμνοί.
Έρχονταν στα σπίτια για να πειράζουν και να ενοχλούν τους ανθρώπους από την παραμονή των Χριστουγέννων και έφευγαν την παραμονή των Φώτων,όταν ερχόταν στα σπίτια ο παπάς ψάλλο-ντας το «Επεφάνη σήμερον τη οικουμένη και το φως σου,Κύριε,εσημειώθη εφ’ ημάς» και το «εν Ιορ-δάνη βαπτιζομένου σου,Κύριε».
Κατουρούσαν στα… αυτιά των ανθρώπων
Οι καλικάντζαροι έμπαιναν στα σπίτια τη νύχτα από τις καμινάδες ή από τις πόρτες,όταν δεν τις α-μπάρωναν καλά.Χτυπούσαν τους ανθρώπους που κοιμούνταν και κατουρούσαν μέσα στ’ αυτιά τους.Κατουρούσαν επίσης μέσα στα κανάτια που είχαν νερό ή σε άλλα δοχεία,έκαναν ζημιές,έσπα-γαν αντικείμενα και μαγάριζαν το καθετί.Γι’ αυτό οι νοικοκυρές βούλωναν καλά τα κανάτια τους, δεν άφηναν τη νύχτα ρούχα απλωμένα στην αυλή,για να μη τα μαγαρίσουν,έβαζαν τις γλάστρες μέσα στο δωμάτιο,για να μη τις κατουρήσουν και ξεραθούν τα φυτά.Σε όσους κρυφάκουγαν τις συ-νομιλίες άλλων,έλεγαν: «Μην κρυφακούς (αρβ.: μος μπα βεςς - μη στήνεις αυτί),γιατί τη νύχτα θα έρθουν οι κάλκες να σου κατουρήσουν το αυτί και θα κουφαθείς».
Τις μέρες των εορτών δεν έδεναν τις νύχτες τα σκυλιά,αλλά τα άφηναν ελεύθερα,ώστε να μπορούν να κυνηγούν τους καλικάντζαρους που έμπαιναν στις αυλές των σπιτιών.
Την παραμονή των Θεοφανείων,που έφευγαν τα ξωτικά,οι νοικοκυραίοι καθάριζαν τις καμινάδες των σπιτιών από τις καπνιές και τις στάχτες του τζακιού και τις πετούσαν μακριά,γιατί μπορεί να τις είχαν μαγαρίσει οι καλικάντζαροι.
Περιστατικά με καλικάντζαρους
1) Στο Λιόπεσι τα κορίτσια του Γιωρ’ Χούντα,επειδή φοβόντουσαν τους καλικάντζαρους,κοιμήθηκαν ένα βράδυ μαζί με τους γονείς τους.Παρόλα αυτά,μια απ’ αυτές,καθώς κοιμόταν,ξύπνησε νομίζο-ντας πως την μαγάρισε κάποιος καλικάντζαρος.Έβαλε τις φωνές και σήκωσε όλη τη γειτονιά στο ποδάρι.Στην πραγματικότητα δεν ήσαν ασφαλώς οι καλικάντζαροι,αλλά οι κλωστές της προκόβας (=είδος βαριάς φλοκάτης),με την οποία ήσαν σκεπασμένα τα κορίτσια,που μπήκαν στο αυτί της μιας απ’ αυτές και το γαργαλούσαν.Το αστείο ήταν πως τα κορίτσια ισχυρίζονταν ότι πραγματικά είδαν τους καλικάντζαρους.
2) Κάποιος Μεσογείτης έζεψε το μουλάρι του στο κάρο και πήγαινε τις μέρες των γιορτών στο Σκου-ντούπι (κοντά στο Μενίδι και Λιόσια),για ν’ αλέσει το στάρι του στο μύλο.Ξεκίνησε πολύ πρωί,δεν είχε ακόμα ξημερώσει.Κι ενώ αυτός οδηγούσε το κάρο,είδε ότι πάνω στα σακιά με το στάρι καθόταν ένας καλικάντζαρος,που τραγουδούσε κι έλεγε στ’ αρβανίτικα:
Άντε θες,κέτε θες
Εδέ νιέ κοκογκιέλ νε μες.
δηλ.: Από ’δω σακί, από κει σακί
κι ένας κόκορας στη μέση.
Ο άνθρωπος φοβήθηκε πολύ,κατέβηκε από το κάρο και συνέχισε το δρόμο του πεζός,τραβώντας το μουλάρι του από τα ηνία.Ο καλικάντζαρος τον συνόδευε από τη Μπότα εμπάρδε (=Άσπρα Χώματα) του Λιοπεσιού μέχρι το Σταυρό (αρβ.: «γκρικ»),οπότε ξημέρωσε και το εξωτικό εξαφανίστηκε.
«Καλικάντζαροι μαγαρισμένοι…»
Τις μέρες των εορτών οι γιαγιάδες έλεγαν στα μικρά παιδιά ιστορίες με καλικάντζαρους και τρα-γουδάκια,για να τους εξορκίσουν,όπως αυτό:
Καλκαντζάρ’ μαγαρίσουρ’
Καλκαντζάρ’ τε προγκίσουρ΄
Καλκαντζάρ’ με κουμπόρε
Εδέ με σκόπινε νε ντόρε
Ίκενι σε ντο να ζένε ντόρενε
Ντο μα μάρενε εδέ φόρενε.

δηλ.: Καλικαντζάροι μαγαρισμένοι
καλικαντζάροι προγκισμένοι
καλικαντζάροι με κουδούνια
Φύγετε γιατί το χέρι θα μας πιάσουν
τη δύναμή μας θα αρπάξουν.


Σημειώσεις Γιάννη Βασ. Πέππα: 1.Ανάρτηση της κ. Γ. Καλαβρέτζου στην fb ομάδα μου Αρβανίτες στις 2 Ιανουαρίου 2014,χωρίς αναφορά πηγής.Πιθανότατα,πρόκειται για κείμενο του Μεσογείτη ε-ρευνητή Γ. Πρόφη.
2.Η ιστορία με τον χωρικό που πήγαινε στον μύλο είναι κοινή (και συνήθως προσωποποιημένη) σχε-δόν σε όλες τις περιοχές των αρβανιτοφώνων.Το δίστιχο του καλικάντζαρου ποικίλλει.
3.Ας μεταφράσουμε σωστά το τελευταίο 6στιχο: 
Καλκαντζάροι μαγαρισμένοι
καλκαντζάροι προγκισμένοι
καλκαντζάροι με κουμπούρι (κουδούνια;)
και με ραβδί στο χέρι
Φύγετε,(γιατί) αν μας πιάσουν στα χέρια (τους)
θα μας πάρουν και τη δύναμή (μας).

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Το όμορφο παραμύθι των Καλικάντζαρων!


Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΩΝ,ΕΝΑ ...ΓΝΩΣΤΟ ΠΑPΑΜΥΘΙ

Στο άκουσμα της λέξης (καλικάντζαρος) έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα της γιαγιάς κοντά στο τζά-κι,που διηγείται στα εγγονάκια της ιστορίες από τα «χρόνια τα παλιά».Τότε που ο κόσμος ήταν πιο α-πλός στη σκέψη και τη συμπεριφορά και θυμόταν και τηρούσε έθιμα και δοξασίες που τώρα μοιά-ζουν τόσο νοσταλγικά μακρινές.
Τι ήταν όμως αυτοί οι καλικάντζαροι;
Οι γιαγιάδες απαντούν με περισσή σιγουριά,λες και τους είχαν δει με τα μάτια τους: Αερικά,ξωτι-κά,που κάθε νύχτα το δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων κυκλοφορούν στους δρόμους και τα χαλά-σματα του χωριού.Έτσι άκουγαν με ευλαβική προσοχή τα εγγονάκια τις ιστορίες αυτές και λίγο ο φόβος,λίγο ότι η γιαγιά ήταν πολύ πειστική στη διήγησή της,τα μικρά κάθονταν ήσυχα,χωρίς να τα-λαιπωρούν τις μαμάδες που είχαν αμέτρητες δουλειές τις μέρες εκείνες.
Μα πώς ξεκίνησε όλο αυτό το «παραμύθι»; Είναι εύκολο να απαντήσει κανείς αν σκεφτεί πόσο με-γάλη και ανεξάντλητη είναι η φαντασία του λαού μας.
H αρχή του ...μύθου ξεκινά από τους αρχαίους χρόνους,όπου πίστευαν ότι οι ψυχές έβρισκαν την πόρτα του Άδη ανοιχτή και μπορούσαν έτσι να ανεβαίνουν στον πάνω κόσμο όποτε ήθελαν,χωρίς κανένα περιορισμό.Αργότερα,οι Βυζαντινοί γιόρταζαν το Δωδεκαήμερο με μουσική,τραγούδια, χορό και μασκαρέματα.
Όπως λοιπόν οι άνθρωποι ήταν μασκαρεμένοι,με καλυμμένα τα πρόσωπά τους,μπορούσαν να κά-νουν ότι ήθελαν χωρίς ντροπή και χωρίς να υπολογίζουν τίποτα.Έτσι μπορούσαν να μπουν στα σπί-τια των άλλων κάνοντας φασαρία ή τραγουδώντας και ζητούσαν γλυκά ή λουκάνικα από τους οικο-δεσπότες για να φύγουν.Ακόμα και από τις καμινάδες μπορούσαν να εισβάλλουν σ' ένα σπίτι.Όλα αυτά συνεχίζονταν για δώδεκα ημέρες,μέχρι την παραμονή των Φώτων.Με το μεγάλο Αγιασμό,ό-λα σταματούσαν και οι άνθρωποι ησύχαζαν.
H μεγάλη φαντασία του λαού μας όλες αυτές τις συνήθειες των βυζαντινών χρόνων τις μετέτρεψε σε πλάσματα περίεργα,αλαφροΐσκιωτα,που ανεβαίνουν στη γη από τον κάτω κόσμο προσπαθώ-ντας να τα κάνουν όλα άνω-κάτω.Κάπως έτσι «γεννήθηκαν» οι καλικάντζαροι,εκείνα τα μικροσκο-πικά πλάσματα με τα μεγάλα αυτιά,τις περίεργες μύτες και τα γαμψά νύχια.
Γιατί οι καλικάντζαροι ανεβαίνουν πάνω στη γη,γιαγιά; Πού είναι όλο τον υπόλοιπο χρόνο; Γιατί διαλέγουν αυτές τις μέρες και όχι κάποιες άλλες;
Αυτές ήταν οι μόνιμες ερωτήσεις των εγγονιών,που άκουγαν με δέος αλλά και με κάποια ελαφρά δυσπιστία.Οι απαντήσεις της γιαγιάς όμως ήταν πάντα κατατοπιστικές και σχεδόν αποστομωτικές.
Όλο το χρόνο,οι καλικάντζαροι,ζουν κάτω από τη γη και άλλος με τσεκούρι,άλλος με πριόνι,άλλος με τα γαμψά του νύχια προσπαθούν να κόψουν το δέντρο που κρατά τη γη.Κόβουν συνεχώς από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί.Εκεί κοντά στα Χριστούγεννα το δέντρο θέλει πολύ λίγο ακόμα,για να κο-πεί τελείως.Τότε κι αυτοί,το παρατούν και ανεβαίνουν πάνω στη γη,για να ταλαιπωρήσουν τους δό-λιους τους ανθρώπους,με τα καμώματά τους.
Βρίσκουν ευκαιρία βλέπετε,γιατί ο μικρός Χριστός είναι Αβάπτιστος ακόμα και τα νερά «αβάπτιστα» κι αυτά κι έτσι τους χωράει κι αυτούς ο τόπος,για να κάνουν τις «ζαβολιές» τους.Τα Θεοφάνεια όμως, που βαπτίζεται ο Χριστός,αυτοί έντρομοι ξαναγυρίζουν κάτω από τη γη και με έκπληξή τους διαπι-στώνουν ότι το δέντρο που την κρατά,είναι άκοπο,ανέπαφο και ξεκινούν πάλι από την αρχή.Έτσι βάζουν σκοπό τους να κάνουν το ίδιο τον άλλο χρόνο και την παθαίνουν πάλι και τον άλλο χρόνο πάλι και ξανά.
Και τι κάνουν δηλαδή; Τι κάνουν; Και τι δεν κάνουν! Έτσι όπως είναι μαυριδεροί,τριχωτοί και μι-κροσκοπικοί,ανεβαίνουν σιγά-σιγά από τις τρύπες τους στη γη και περιμένουν την ώρα που θα σμί-ξει η μέρα με τη νύχτα,για να μπουν στα σπίτια να κάνουν ζημιές,να λερώσουν το σπίτι,να «μαγαρί-σουν» το νερό,να φάνε το φαγητό,ειδικά αν είναι χοιρινό.Οι καλικάντζαροι λατρεύουν το χοιρινό! Είναι δε τόσο ευκίνητοι,που μπορούν να σκαρφαλώσουν εύκολα στα δέντρα,να πηδήσουν στις σκε-πές,να σπάσουν τα κεραμίδια,να μπουν στις καμινάδες.
Αυτός είναι ο λόγος που τα τζάκια είναι πάντα αναμμένα όλο το δωδεκαήμερο.Οι καλικάντζαροι φοβούνται τη φωτιά! Αν σε πετύχουν στο δρόμο τους πεζό; Αλλοίμονο σου,θα υποφέρεις.Είναι ικα-νοί να πηδήσουν στην πλάτη σου,να σε τραβολογάνε,να χορεύουν πάνω σου ή να πάρουν την πιο άγρια μορφή τους,προσπαθώντας να σε φοβίσουν.
Μα δεν μπορεί κανένας να προφυλαχτεί απ' αυτούς; ρωτούσαν αμέσως τα εγγονάκια.
Μα γιατί νομίζετε οι νοικοκυρές σκέπαζαν το χοιρινό τους με σπαράγγια; Για να το γλυτώσουν απ' αυτούς.Βλέπετε,τα σπαράγγια όταν μαραθούν ξεραίνονται και γίνονται σαν αγκάθια.Έτσι,κανένας καλικάντζαρος δεν τολμά να πλησιάσει το χοιρινό ή τα λουκάνικα.Και δεν σταματούσαν εκεί.Μά-ζευαν ότι δοχεία άδεια είχαν και τα έβαζαν γύρω από την καπνοδόχο.Όταν οι καλικάντζαροι τα δουν,αρχίζουν σα βλάκες που είναι,να τα μετρούν.Δεν μπορούν όμως να μετρήσουν πάνω από το δύο,γιατί μπερδεύονται.Έτσι τους παίρνει το ξημέρωμα να μετρούν και να ξαναμετρούν... ένα-δύο, ένα-δύο.Με το πρώτο φως της μέρας πρέπει να εξαφανιστούν κι έτσι γλιτώνει το σπίτι και η ηρεμία του.Άλλοι πάλι,έριχναν αλάτι στη φωτιά.Ο κρότος που κάνει το αλάτι όταν καίγεται, τους φοβίζει και όπου φύγει-φύγει.
Εκείνο όμως που τους κρατά σίγουρα μακριά,είναι το λιβάνι.Γι' αυτό οι νοικοκυρές λιβάνιζαν κάθε απόγευμα όλο το δωδεκαήμερο και κρατούσαν το Θυμιατήρι να λιβανίζει συνεχώς,έτσι ώστε να μην πλησιάζει κανείς τους.
Όταν πια οι καλικάντζαροι έφευγαν,την ημέρα των Φώτων,η στάχτη από το τζάκι μαζευόταν και πεταγόταν σε μέρος που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί,όπως καθαριζόταν και το τζάκι,καθώς και το εικονοστάσι,το καντήλι και οι ίδιοι οι άνθρωποι,γιατί οι κατρουλήδες,όπως αλλιώς τους έλε-γαν,μπορούν να «μαγαρίσουν» τα πάντα.
Έτσι κάπως τέλειωνε η ιστορία των γιαγιάδων αφήνοντας τα εγγονάκια κοιμισμένα κοντά στη ζε-στασιά της φωτιάς,δημιουργώντας παιδικές αναμνήσεις,τρυφερές,γεμάτες φαντασία περισσότερο, παρά φόβο....

Διαβάστε ακόμα:






Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Ταινία για τον Μάρκο Μπότσαρη στο Hollywood!


Κι’ όμως είναι αλήθεια. Όταν βρέθηκα (ο Νίκος Μουρατίδης) με τονSimon Kassianides για να κάνουμε μια κουβεντούλα και μου είπε γι’ αυτήν την ταινία ενθουσιάστηκα. Επί τόπου τον έβαλα να ανοίξει το tablet για να μου στείλει φωτογραφίες.
Η ταινία λέγεται Cliffs of Freedom και ο Simon φοράει φουστανέλα.
  • Ναι φοράω… και είμαι ενθουσιασμένος. Είναι μια ερωτική ιστορία κατά την διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης του 1821. Ο χαρακτήρας που παίζω λέγεται Γρηγόρης, αλλά στην ουσία είναι ο Μάρκος Μπότσαρης.
Στην ταινία που είναι υψηλού προϋπολογισμού (γυρίστηκε κατά ένα μεγάλο μέρος στην Santa Fe της Καλιφόρνια) και θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στις Κάννες το 2017, παίζουν οι: TaniaRaymondeChristopher PlummerSimon KassianidesBilly ZaneCostas Mandylor κ.α. Ήταν να παίξει και η Faye Dunnaway αλλά τελευταία στιγμή την αντικατέστησαν με την μεγάλη ηθοποιό και τραγουδίστρια του θεάτρου, Patti LuPone.
Αποκλειστικές φωτογραφίες από το αρχείο του Simon για το nikosonline.gr
Η ταινία θα παιχτεί πρώτη φορά στις Κάννες τον Μάϊο του 2017, αλλά εσείς διαβάζετε γι’ αυτήν από τώρα στο nikosonline.gr