Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

ΒΑΣΩ ΚΙΟΥΣΗ

ΒΑΣΩ ΚΙΟΥΣΗ

Η συγγραφέας Βάσω Κιούση είναι πτυχιούχος πιάνου και Φυ- γής (Φούγκας/ανώτερα θεωρητικά).Παρακολούθησε και σεμι- νάρια πιάνου,διεύθυνσης ορχήστρας και σύνθεσης.Διδάσκει μουσική σε σχολείο και ωδείο (καθηγήτρια Πιάνου και Θεωρη- τικών).
Έχει κάνει,επίσης,διάφορες ομιλίες με κέντρο της τη μουσική και το παιδί,συνεργάζεται με τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενη- μέρωσης και έχει γράψει τα εξής βιβλία: "Λεξικό Μουσικών Ό- ρων", "Η πρώτη γνωριμία με τη θεωρία της μουσικής", "Ελλη- νική Μουσική,η μεγάλη άγνωστη" (τα είδη της Ελληνικής Μου- σικής από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα), "Πιάνο: Μέθοδος Μελέτης", "Οργανολογία".
Έχει δώσει διαλέξεις σε διάφορους πολιτιστικούς συλλόγους των Μεσογείων και συμμετέχει στις Επιστημονικές Συναντήσεις της Ν.Α. Αττικής.
Συνεργάστηκε με τον Τοπικό Τύπο (Κεκροπία,Μεσογειακός Τύπος,Μεσογαία,Σούνιο) και τη Ρα- διοφωνία (Right Channel 92,7 - Αρμονία - Λαύριο FM) ως παραγωγός σε θέματα Δυτικής και Ελλη- νικής Παραδοσιακής Μουσικής αλλά και Λαογραφίας των Μεσογείων.
Είναι η διευθύντρια του «Ελληνικού Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού» στο Κορωπί,το οποίο έχει σαν σκοπό την έρευνα και καταγραφή της Παράδοσης της περιοχής,την καλλιέργεια των Τεχνών,με τελικό στόχο του την ανάπτυξη του πολιτισμού στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων.
Αξίζει ν' αναφέρουμε ότι ύστερα από εξετάσεις εισήχθη στο Ελεύθερο Εργαστήρι Ζωγραφικής της ΧΕΝ Αθηνών όπου σπούδασε για 3 χρόνια.Έλαβε μέρος στις ομαδικές εκθέσεις της σχολής,δούλεψε με ομάδες παιδιών σε κατασκηνώσεις και στα εκπαιδευτήρια Κωστέα-Γείτονα,ίδρυσε και λειτούρ- γησε εργαστήρι παιδικής ζωγραφικής στο «Ελληνικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού»,ενώ παράλλη- λα οργανώνει εκθέσεις ζωγραφικής-γλυπτικής-φωτογραφίας των καλλιτεχνών της περιοχής των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής.
Πρόσφατα συνεργάσθηκε και με την δισκογραφική εταιρεία SUBWAYS music.
Την απασχόλησε ιδιαίτερα η Ελληνική Παραδοσιακή Μουσική και ειδικότερα η Μουσική των Μεσογείων.Καρπός αυτής της ενασχό- λησης και έρευνας υπήρξε η έκδοση τριών βιβλίων: «Οι Οργανο- παίχτες στο Κορωπί 1880-1960», «Τα τραγούδια των γυναικών στα Μεσόγεια 1900-1950»,Εντός,Αθήνα 1998, «Τα τραγούδια των Μεσο- γείων στην αρβανίτικη διάλεκτο»,ενός CD με «Αρβανίτικα Τραγού- δια» και ενός με «Παραδοσιακά παιδικά τραγούδια και ποιήματα της περιοχής των Μεσογείων» και οι μελέτες «Τα Κάλαντα στα Μεσόγεια» και «Οι Φιλαρμονικές και οι Χορωδίες του Λαυρίου».Υπό έκδοση είναι ένα CD με παραδοσιακά παραμύθια με τίτλο «Επι- στροφή στην Παραμυθοχώρα».
Υπάρχει επίσης υλικό για να εκδοθούν τα βιβλία: «Παιδικά Παρα- δοσιακά Τραγούδια,Παραμύθια και Παιχνίδια των Μεσογείων», «Η Πρώτη Γνωριμία με την Θεωρία της Μουσικής» (απευθύνεται σε παιδιά δημοτικού).


Τα τραγούδια των γυναικών στα Μεσόγεια 1900 - 1950
Eκδότης:Εντός,1998,σελίδες:155

"Έρωτα που με λάβωσες,
δώσε και το βοτάνι,
γιατί δεν βρίσκω γιατρικό
στον κόσμο να με γιάνει.
Ο Έρωτας δεν είν' ανθός
να μαραθεί,να πέσει
αλλ' είναι βάτος με κλαδιά
κι αλίμονο όποιος πέσει."
(απόσπασμα από το βιβλίο)
"Τα τραγούδια των γυναικών στα Μεσόγεια (1900-1950)" είναι ο δεύτερος καρπός της έρευνας της μουσικού και μουσικολόγου Βάσως Κιούση για την παραδοσιακή μουσική των Μεσογείων.Μετά την έκδοση του βιβλίου "Οι οργανοπαίχτες στο Κορωπί (1880-1960)",η Βάσω Κιούση παρουσιάζει μία ο- λοκληρωμένη μελέτη για τα τραγούδια των γυναικών στο πρώτο μισό του αιώνα μας,όταν πλέον έχει γενικευθεί η χρήση της ελληνικής γλώσσας έναντι του αρβανίτικου ιδιώματος.Οι Μεσογεί- τες,σεμνοί,δύσπιστοι, αυστηροί,θεωρούν πολύ σημαντικό στοιχείο την τιμή τους και τη σταθερότητα στο λόγο τους.
Σέβονται τις γυναίκες,τις φροντίζουν και τις εκτιμούν.Σε κάθε γέννα,όμως,κοριτσιού,ξεκινά γι' αυ- τούς ένα μεγάλο πρόβλημα: Ποιος θα κρατήσει τ' όνομα της οικογένειας και ποιος θα φροντίσει τους γονείς και την περιουσία της φαμίλιας.Το κορίτσι έμενε στο σπίτι,συχνά δεν πήγαινε καθόλου στο σχολείο.Την πάντρευαν μικρή,πριν ερωτευθεί.Έμενε στο σπίτι του άντρα της με τα πεθερικά,δού- λευε στις γεωργικές εργασίες κάνοντας παράλληλα και τις δουλειές του νοικοκυριού.Αποκλεισμένη στο σπίτι για την ανατροφή των παιδιών,η Μεσογείτισσα χρησιμοποίησε τη μουσική ως σημάδι της κοινωνικής της ταυτότητας και τη συνέδεσε με όλες τις εκδηλώσεις της καθημερινής ζωής,από τη γέννηση έως το θάνατο.Διακόσια πενήντα τραγούδια του κύκλου της ζωής (νανουρίσματα,μοιρο- λόγια,του γάμου κ.ά.) και του χρόνου (αποκριάτικα,χριστουγεννιάτικα κ.ά.),παρουσιάζονται στις 160 σελίδες της μελέτης της Βάσως Κιούση,που αποκτά χαρακτήρα μουσικό,λαογραφικό και φιλολο- γικό.
«Λεξικό Μουσικών Όρων»
Το «Λεξικό Μουσικών Όρων» είναι ένα πολύτιμο εγχειρίδιο για τους σπουδαστές των ωδείων,των μουσικών σχολών,αλλά και για τον αναγνώστη που επιθυμεί να μυηθεί σε θέματα μουσικής.Πα- ρέχει ουσιαστικές πληροφορίες για τα είδη της μουσικής στο πέρασμα των αιώνων,τις σχολές και τα ρεύματα που κατά καιρούς κυριάρχησαν σε καθένα απ' αυτά,ζητήματα θεωρίας της μουσικής,τη μουσική σημασιογραφία,διάφορα είδη μουσικών συνθέσεων,τους δημοφιλέστερους χορούς και τα μουσικά όργανα.Πραγματεύεται την εξέλιξη της μουσικής από την αρχαία εποχή μέχρι τα πρό- σφατα μουσικά φαινόμενα και περιέχει πλήθος λημμάτων για την αρχαία ελληνική,τη βυζαντινή,τη λαϊκή,τη δυτική έντεχνη ως και τη σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική.Το Λεξικό συμπληρώνεται από ευρετήριο ξενόγλωσσων όρων,που είτε παραπέμπουν στην αντίστοιχη ελληνική ορολογία,είτε ανα- πτύσσονται σε λήμματα στην περίπτωση που είναι καθιερωμένοι με τη λατινική γραφή τους.
Ένα βιβλίο προσιτό σ' όλους όσους αγαπούν τη μουσική και θέλουν να την γνωρίσουν!!!


 ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΠΕΠΠΑΣ

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

"Ο Αρματωλός",ένα ποίημα του 1860 με πληροφορίες

Ο Γρηγόρης Σταυρίδης (Παρλίτσεφ) αποτελεί μιαν ιδιό- τυπη περίπτωση ασαφούς εθνικής συνείδησης,που,κατά τα φαινό- μενα, ήταν υπαρκτή τον 19ο αιώνα στην τουρκοκρατούμενη ακόμα Μακεδονία και Ήπειρο.Τις γεωγραφικές αυτές περιφέρειες τις εν- νοούμε στις πραγματικές επικράτειές τους,όπως είχαν διαμορφω- θεί από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο.Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Γρηγόριος Σταυρίδης (ΓΣ) αποτελεί μιαν ανάλογη περίπτωση του Θεοφάνη Μαυρομάτη (Φαν Νόλι ).Ξεκίνησε ως Έλληνας από την ελληνικότατη Αχρίδα και κατέληξε ως Βούλγαρος,αφού είχε ήδη αλλάξει το όνομά του (Παρλίτσεφ) κάνοντάς το βουλγαρικό.Σήμε- ρα βέβαια,τον διεκδικούν και οι Σκοπιανοί.Σε κάθε περίπτωση,λό- γω της διαδρομής του,δεν πρέπει να θεωρείται και να εκλαμβάνε- ται ως Έλληνας.Ακριβώς γι΄αυτήν τη συμπλεγματική στάση του,τα φερέφωνα του δωσιλογισμού,τα διαδικτυακά γιουσουφάκια προ- βάλλουν σχεδόν εκθειαστικά τον μεταλλαχθέντα ΓΣ.
Στον πριν σύνδεσμο/όνομά του υπάρχουν αναλυτικές πληροφορίες για το αμφιλεγόμενο πρόσωπο του ΓΣ.Θα πρέπει να ξεκαθαρίσου- με και να τονίσουμε κάτι: Ο λόγος που βραβεύτηκε το 1860 το ποίημά του «Ο Αρματωλός» δεν είχε να κάνει με λογοτεχνικές αρετές (υπήρχαν),αλλά με τις σκοπιμότητες της ελληνικής τότε εξω- τερικής πολιτικής.Στο ποίημα αυτό παρουσιάζονται πληθυσμοί της Ηπείρου Χριστιανικοί ή εξι- σλαμισμένοι ως καθαρά ελληνικοί.Το όνομα Αλβανός χαρακτήριζε Έλληνες,όπως και είναι η πραγματικότητα.Οι αλλογενείς έποικοι,αυτοί που σήμερα καλούνται Αλβανοί,ήταν και είναι σκι- πετάρ,μετανάστες από την Δακία,μη έχοντας καμία σχέση με τους Έλληνες Ηπειρώτες.
Η μικρή τότε Ελλάς διεκδικούσε τα πατρογονικά εδάφη της τόσο προς Βορρά όσο και προς το Νό- το,καθώς και στην απέναντι όχθη του Αιγαίου,κάτι που επιτεύχθηκε (όχι εξ ολοκλήρου) στους πο- λέμους του 1912-13 και 1919-1920.Δημιουργίες,όπως το ποίημα ο Αρματωλός,συνέβαλλαν στην διαμόρφωση και διατράνωση λαϊκών πεποιθήσεων που εξέφραζαν το όραμα του ελληνισμού.
Στο ποίημα θησαυρίζονται και σπουδαίες λαογραφικές,ηθογραφικές πληροφορίες για το μοιρολόι και το πένθος (π.χ.,η ανύπαντρη γυναίκα [παρθένα] δεν πρέπει δημοσίως να κλαίει νεκρό).
Πάμε  τώρα και στην ουσία του ποιήματος: Ο αρματωλός Κοσμάς πολεμάει κατά των Τούρκων.Ό- λα αυτά διαδραματίζονται στα χωριά της Ρέκας,περιοχή στη Δίβρη της Βορείου Ηπείρου.Δηλαδή, το θέατρο που εκτυλίσσεται η μυθοπλασία του ΓΣ είναι η άλλη πλευρά της λίμνης της Αχρίδας.Η πόλη της Αχρίδας,γενέτειρα του ΓΣ,βρίσκεται στα Ανατολικά,νοτίως της λίμνης,και τα χωριά της Ρέκας στην απέναντι ακτή,Δυτικά,νοτίως της λίμνης.Όλος αυτός ο χώρος του ανά τους αιώνες ελ- ληνισμού δεν βρίσκεται σήμερα μέσα στα ελληνικά σύνορα.
Η μάνα του Κοσμά λέγεται Νέδα,ο πατέρας του Στάικος,στοιχεία που μας παραπέμπουν απευ- θείας στον Νικηταρά (από την Νέδουσα της Μεσσηνίας,πάνω από τον ποταμό Νέδα,το μόνο ελ- ληνικό ποτάμι με θηλυκό όνομα) και τον Στάικο Σταϊκόπουλο,δηλαδή στον εθνικοαπελευθερωτι- κό αγώνα των Ελλήνων και το 1821.Η αρραβωνιαστικιά του λεγόταν Μαρία.Έχουμε σαφή λοιπόν τον ορισμό ελληνικού πληθυσμού.Ο Κοσμάς σκοτώνεται (στο Στάνι) όχι από Τούρκους,αλλά από Αλβανούς,πολλών από τους οποίους τα ονόματα αναφέρονται (Μαχμούτ,Ρουσίτ,Σελμάν,Αχμέτ,Αβ- δουραχμάν,Εμίν κ.ά).Μιλάμε για Μουσουλμάνους.Έχουμε λοιπόν,διαυγή την εικόνα: Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι και από την άλλη Αλβανοί Μουσουλμάνοι,σύμμαχοι και συνεργάτες των Τούρκων.
Οι Αλβανοί φέρνουν τον Κοσμά,που οι ίδιοι σκότωσαν,στο σπίτι του και στην μάνα του.Τον παρα- δίδουν και εξυμνούν τις αρετές και την γενναιότητά του.Η μάνα του,αντιλέγοντας,τονίζει ότι οι Αλβανοί είναι εχθρικό,ληστρικό και αναξιόπιστο φύλο,χωρίς λεβεντιά.Αργότερα,ο Κοσμάς θα τα- φεί σε μία περιοχή που ονομάζεται Γάλεσνικ.Πέρα από τις όποιες υπερβολές μυθοπλασίας,ο ΓΣ αποτυπώνει την περίπλοκη κατάσταση που ΄χε διαμορφωθεί στην Ήπειρο και που προσωπικά πρεσβεύω με τον δημόσιο λόγο μου:
Περίπου τον 2ο αιώνα η οροσειρά Νότια του Γενούσου ποταμού φαίνεται στις πηγές ως Άλβανα ή Άρβανα.Στην ουσία,αυτός ο ορεινός όγκος (βλέπε: Περί του Αρβάνου και Το γράμμα Α,ο Άρβιος Ζευς και το Άρβανον,μεταξύ άλλων) αποτελεί το όριο του Ελληνισμού.Ο κάτωθεν χώρος (αυτό που λέμε σήμερα Β. Ήπειρος) ονομάστηκε εξ αυτού Άρβανον ή Άλβανος ή Αλβανία.Λέξη καθαρά ελληνική.Ο κάτοικός του,Αλβανός ή Αρβανίτης.Το πανάρχαιο Ηπειρώτικο γλωσσικό ιδίωμα αυτών των ακρινών Ελλήνων βαπτίστηκε ως αρβανίτικα.Όταν ήρθαν περί τον 5ο αιώνα οι Κοστοβώκοι από την Δακία,οι ντόπιοι τους ονόμασαν σκιπετάρ,λόγο της προηγούμενης παραμονής του στην περιοχή Scupis  (Σκόπια).Οι άσχετοι έποικοι διατήρησαν έως σήμερα αυτόν τον προσδιορισμό ως ε- θνωνυμία τους (γι΄ αυτό και η χώρα τους λέγεται Σκιπιρία).Μπολιάστηκαν από τους Ηπειρώτες Αρβανίτες τα Αρβανίτικα και ως κάτοικοι εκ μεταναστεύσεως σε αυτό το χώρο,αναφερόντουσαν στις πηγές και αυτοί ως Αλβανοί.Έτσι ξεκινάει ένα μπέρδεμα που φτάνει έως σήμερα.Αυτή την ιδιότυπη συνοικία εκθέτει και ο ΓΣ στο ποίημά του.Δεν γνω- ρίζω πόσο καλά κατείχε το ιστορικό υπόβαθρο και πόσο αναμιγνύει την λογοτεχνία με την πραγ- ματικότητα.Αναφέρει,για παράδειγμα,την Σπάτα ως περιοχή,ορεινή μάλιστα,ενώ είναι αρβανίτι- κη λέξη από τα αρχαία ελληνικά που σήμαινε τσεκούρι και χρησίμευε ως ηρωικός χαρακτηρισμός ηγετών ανδρών.Θα αφιερώσω σχετικό κείμενο.
Όπως και να ΄χει,το ποίημα με την κατάλληλη ανάγνωση και ανάλυση,αποτελεί ένα τεκμήριο της ελληνικότητας της έκτασης ανάμεσα στην Αχρίδα και την Αδριατική,όπως ο ίδιος ο ΓΣ υπογραμμί- ζει (σελ. 38).Κλείνει μάλιστα,αναφέροντας ότι η μελέτη των αρβανίτικων θα αποδείξει ότι είναι αρχαία ελληνικά.Κάτι βέβαια,που το αδιάφορο ελληνικό κράτος ποτέ δεν το θεώρησε τόσο σοβαρό για να το αναπτύξει,αφήνοντας χώρο δράσης σε αντιεπιστημονικούς υστερικούς,αργυρώνητους προπαγανδιστές και διάφορα άλλα γραφικά και αστεία άτομα.

Κατεβάστε το βιβλίο:


Γιάννης Βασ. Πέππας,Φιλόλογος

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Το ψωμί στην αρχαιότητα





Πατήστε στον σύνδεσμο:

Κώστας Κόλλιας

Κώστας Κόλλιας

Αδικοχαμένος πρόωρα λαϊκός τραγουδιστής. Λέγεται ότι διέθετε ιδιαίτερες ερμηνευτικές δυνατότητες.Είχε γεννηθεί το 1945 στα Καλύ- βια Αττικής. Σκοτώθηκε σε τροχαίο,το 1980.



Λίγο πριν από τον χαμό του είχε κυκλοφορήσει το «Έρωτά μου αγιάτρευτε» των Τ. Σούκα – Ηρ. Παπασιδέρη επισφραγίζοντας μια δυναμική πορεία που είχε ξεκινήσει από το 1976 με στιβαρές στιγμές των Αντώνη Ρεπάνη, Αντώνη Κατινάρη και βέβαια του Τάκη Σούκα: «Αν σε χάσω,αν», «Δώδεκα η ώρα νταν», «Ζητιάνο με κατάντησες», «Οι καρδιές που αγαπάνε», «Είσαι εγωίστρια» κ.ά. 






Τραγούδια του θα βρείτε στο youtube. Ακριβώς από κάτω παρουσιάζω,από κανάλι μου,αντιπροσωπευτικό συλλεκτικό δίσκο με επιτυχίες του που κυκλοφόρησε δύο χρόνια μετά τον θάνατό του.







Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

10ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακῶν:Ἕνα ἀκόμη τίποτε

10ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακῶν: Ἕνα ἀκόμη τίποτε

Στις 13 Δεκεμβρίου ολοκληρώθηκε και το αυ- τοαποκληθέν «10ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρα- κών» στις Φέρες.Δεν ξέρω πια αν έχει νόημα να μιλάει κανείς στον τόπο μας επί της ουσί- ας,αν έχουν κάποιο κοινό νόημα για όλους μας οι λέξεις κι αν έχει απομείνει μια κάποια αί- σθηση του γελοίου στους διοικούντες.Αν πά- ντως κανείς απαντήσει με βάση το προανα- φερθέν συνέδριο και όσα συνέβησαν,η απά- ντηση είναι κατηγορηματικά αρνητική.Θα κά- νουμε ωστόσο μια προσπάθεια να πούμε κάποια πράγματα για την διοργάνωση που συνεχίζει να περιφέρεται σαν ζωντανός νεκρός στη Θράκη από χρόνια.
Και ξεκινώ από τον τίτλο.Πρώτα-πρώτα λοιπόν,το «παγκόσμιο» ήταν μούφα.Είχαμε ένα συνέδριο αποκλειστικά για την περιοχή μας,άντε και για κανέναν Θρακιώτη που ζει στη Μακεδονία.Το «Θρακών» πάλι ήταν άστοχο,αφού κατά βάσιν ήταν ένα αντάμωμα των δημάρχων της Θράκης,οι μη θεσμικοί Θράκες όχι μόνο δεν εκφράστηκαν επαρκώς,αλλά ούτε και ...πάτησαν το ποδάρι τους. Οι φωτογραφίες με όλα τα καθίσματα άδεια ήταν χαρακτηριστικές (βλ. ανωτέρω).Στο συνέδριο παραβρέθηκαν μόνο οι επίσημοι,οι ομιλητές και οι δημοσιογράφοι.Α,ναι,και οι αγρότες που πήγαν για να κράξουν τους κυβερνητικούς -άλλωστε ήταν οι μόνοι που άναψαν τα αίματα και κινητοποί- ησαν λίγο το ενδιαφέρον των ΜΜΕ και του κοινού για το συνέδριο.Για να μην πούμε ότι ακόμα και το «10ο» αμφισβητείται, αφού δεν είναι δεδομένο αν το πρώτο συνέδριο της Ξάνθης μετράει τελι- κά ή όχι!
Πάμε λοιπόν στις εργασίες του συνεδρίου.Καλές και χρήσιμες οι διαλέξεις που ακούστηκαν και πιθανώς κανείς να μην έχει να ψέξει τους εισηγητές πουθενά.Όμως,πώς επελέγησαν,ποιαν πρω- τοτυπία προσέφεραν,ποιον σχεδιασμό υπηρέτησαν;
Μήπως όλα όσα ακούστηκαν έχουν ειπωθεί και γραφεί κατ’ επανάληψιν και χρησιμοποιήθηκαν από τους οργανωτές μόνο προσχηματικά; Τι νόημα έχει κάθε φορά η ιστορική αναδρομή στο πα- ρελθόν της Θράκης; Φαντάζεστε π.χ. σε αντάμωμα Μωραϊτών να διατρανώνεται κάθε τόσο η ελ- ληνικότητα της ...Πελοποννήσου; Γιατί όσα ιστορικά ζητήματα καίνε και σήμερα (π.χ. οι σχέσεις με την Τουρκία) μείνανε εκτός συζήτησης; Με ποιο κριτήριο αφυδατώθηκε έτσι το συνέδριο; Γιατί εξωπετάχτηκε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων στο φινάλε του δημαρχιακού σώου;
Η κυριαρχία των δημαρχαίων τι προσέφερε στην τοπική κοινωνία των πολιτών,έλειπε το βήμα από τους πρώτους; Όσο για τις εισηγήσεις που «χάραξαν την αναπτυξιακή πορεία που χρειαζόμαστε», και ο καγχασμός περισσεύει.Η ίδια η ζωή θα έρθει να επιβεβαιώσει πάλι την τραγική ανεπάρκεια οργανωτών και παρατρεχάμενων. 
ΨΗΦΙΣΜΑ 10ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΘΡΑΚΩΝ
Το 10ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών υιοθετεί και προτείνει ως άξονες και θέματα διεκδίκησης και υλοποίησης τα κάτωθι σημεία που δεν είναι μεγαλεπήβολα και ανέφικτα,αλλά υλοποιήσιμα και μετρήσιμα.Η κύρια ευθύνη για την κατάκτηση αυτών των στόχων,που είναι η έναρξη ενός αναπτυ- ξιακού σχεδιασμού για την Θράκη ανήκει στην πολιτεία,η οποία πρέπει αντιμετωπίσει τη Θράκη ως εφαλτήριο και πυλώνα για την νέα αναγεννητική πορεία της χώρας. 
1. Άμεσα με πρωτοβουλία της κυβέρνησης σύσταση διυπουργικής επιτροπής για τη σύνταξη και υλοποίηση ενός σύγχρονου σχεδίου–προγράμματος για την ανάπτυξη της Θράκης. 
2. Θεσμοθέτηση τακτικών «συνάξεων» των θεσμικών εκπροσώπων της Θράκης με στόχο την επι- καιροποίηση των προβλημάτων–αιτημάτων μας και τη δημιουργία δικτύου Θρακών προσωπικο- τήτων που ζουν έξω από τη Θράκη και φίλων–υποστηρικτών του τόπου μας. 
3. Η γεωπολιτική θέση της Θράκης δεν ευνοεί έργα και πρωτοβουλίες που θα δημιουργήσουν προ- βλήματα στην περιοχή,όπως το γκρέμισμα του «φράχτη του Έβρου» και η δημιουργία HOT SPOT. 
4. Ανάδειξη του ρόλου και των δυνατοτήτων του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης με την ολοκλήρω- ση των απαραίτητων έργων ως σημαντικού αναπτυξιακού πόλου της Θράκης και σύνδεσή του με την Εγνατία οδό και τη ΒΙΠΕ. 
5. Αναμόρφωση και λειτουργία των ΒΙΠΕ και ΒΙΟΠΑ της Θράκης και επίλυση του προβλήματος καταβολής της υποχρέωσης από την πολιτεία της επιδότησης του κόστους μισθοδοσίας 12% των επιχειρήσεων της περιοχής. 
6. Επαγρύπνηση για την απειλή από την σχεδιαζόμενη ΕΟΖ μέσω των φορολογικών ζωνών που σχεδιάζει η κυβέρνηση και της πίεσης για τη λειτουργία των χρυσωρυχείων και τροποποίηση του μεταλλευτικού κώδικα ώστε οι τοπικές κοινωνίες να έχουν ουσιαστικό λόγο στην δημιουργία ε- πενδύσεων. 
7. Άμεση αξιοποίηση του πλουτοπαραγωγικού πλούτου της Θράκης, όπως του ζεόλιθου,του πρω- τογενούς τομέα και της γεωθερμίας. 
8. Οριστική λύση του τεράστιου προβλήματος των πλημμυρικών καταστροφικών φαινομένων με αντιπλημμυρικά έργα και ισχυρά αναχώματα,για να γίνει ο Έβρος πηγή πλούτου για τους κατοί- κους της περιοχής 
9. Ενίσχυση των πρωτοβουλιών διασυνοριακής συνεργασίας με την Τουρκία με την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων και των κακών πολιτικών.
10. Πρωτοβουλίες και έργα για την ανάδειξη και ανάπτυξη της Σαμοθράκης,ενός νησιού με μεγάλη αξία για τη χώρα και τεράστιες δυνατότητες με σύνδεση ενός τόξου που θα αφορά την Αλεξανδρούπολη-Σαμοθράκη-Ίμβρο-Τσανάκαλε και την Αίνο.
11. Παροχή κινήτρων για δημόσιους υπαλλήλους για τη δημογραφική ενίσχυση της Θράκης. 
12. Οριστική λύση της επιδότησης ενοικίου στους παλιννοστούντες ομογενείς που ζουν στη Θράκη ως και την επαναχορήγηση της σύνταξης στους δικαιούχους,καθόσον με υπαιτιότητα της πολιτείας πτωχοποιήθηκαν στα όρια της επιβίωσης. 
13. Επέκταση του ηλεκτροκίνητου σιδηροδρόμου μέχρι και το Ορμένιο για την θεμελίωση του αν- ταγωνιστικού κομίστρου ενός τόξου που θα αφορά την Αλεξανδρούπολη-Σαμοθράκη–Ίμβρο–Τσανάκαλε-Αίνο. 
14. Άνοιγμα της σχολής των δοκίμων αστυφυλάκων Ξάνθης. 
15. Ενίσχυση από το κεντρικό κράτος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με δεδομένο ότι προσθέτει κοινωνική πολιτιστική και οικονομική αξία στις τοπικές κοινωνίες της Θράκης.
16. Παρέμβαση της Πολιτείας επιτέλους στο Δέλτα του Έβρου,προκειμένου,διατηρώντας την αρ- χιτεκτονική του τοπίου να δοθεί λύση στα προβλήματα των κατ’ ουσίαν προστατών των εκεί συνό- ρων μας ήτοι αλιέων,κτηνοτρόφων κ.λ.π.

ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ Κομοτηνής,φ. 429,16/12/2015

Το πλαίσιο της Ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην σύγχρονη Αλβανία

Πρόκειται για μεταπτυχιακή εργασία του κ. Αθ. Χουλιάρα (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας,Θεσσαλονίκη 2014)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ εργασίας (από τον ίδιο τον κ. Α. Χ.)

Η παρούσα εργασία αποτελεί μια επισκόπηση της ελληνό- γλωσσης εκπαίδευσης στο χώρο της σημερινής Αλβανίας και ειδικότερα στην περιοχή της βορείου Ηπείρου.Σκοπός της ερ- γασίας μας είναι να αναδείξουμε την ελληνόγλωσση εκπαί- δευση,κυρίως όπως αυτή παρουσιάζεται,καθώς και τις προ- οπτικές της για το μέλλον.Η έρευνα μας βασίστηκε τόσο στην βιβλιογραφία,αλλά και σε υλικό που συγκεντρώθηκε από επι- τόπια έρευνα στο χώρο της Αλβανίας σε ελληνόφωνα σχολεί- α (μειονοτικά-ιδιωτικά),το οποίο αξιοποιήσαμε και παρου- σιάζουμε την εικόνα που επικρατεί στην ελληνόγλωσση εκ- παίδευση σήμερα.Στο χώρο της βορείου Ηπείρου και γενικό- τερα στον ευρύτερο χώρο της Ηπείρου,η ελληνική παιδεία άνθησε από αρχαιοτάτων χρόνων με ξακουστά σχολεία,όπου αναπτύχθηκε η ελληνική παιδεία,η γλώσσα και ο πολιτισμός.Μετά την ίδρυση του Αλβανικού κράτους και την προσάρτηση της βορείου Ηπείρου σε αυτό,η ελληνική παιδεία και εκπαίδευση αντιμετώπισε πολλά προβλήματα και άρχισε να συρρικνώνεται μετά την συστηματική καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προ- σπάθεια εξαλβανισμού της ελληνικής μειονότητας από το Αλβανικό κράτος.Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και τον εκδημοκρατισμό του Αλβανικού κράτους,η ελληνική μειονότητα εμφα- νίζεται ξανά δυναμικά και διεκδικεί τα δικαιώματά της.Μετά την πρώτη δεκαετία,περίοδο ανακα- τατάξεων στην προσπάθεια εκδημοκρατισμού του Αλβανικού κράτους,η ελληνική εκπαίδευση και η ελληνική μειονότητα παρουσιάζει σημάδια σταθερότητας,αν όχι βελτίωσης.
Η πρωτοτυπία της εργασίας μας είναι ότι παρουσιάζουμε αναλυτικά τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία της ελληνόφωνης εκπαίδευσης σήμερα (σχολεία,μαθητές,εκπαιδευτικοί,προγράμματα δι- δασκαλίας),τα προβλήματα και τα αιτήματα που διατυπώνει η ελληνική μειονότητα για την ελλη- νόγλωσση εκπαίδευση.Όλα αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν εφαλτήριο για την βελτίωση και την προώθηση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης σε ολόκληρη την Αλβανία.
Η επιθυμία της Αλβανίας για ένταξη στην ευρωπαϊκή ένωση την υποχρεώνει να εφαρμόσει πιστά τους κανόνες και τις προϋποθέσεις που επιβάλει το ευρωπαϊκό δίκαιο,μεταξύ αυτών και την πλήρη ελευθερία στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας.
Γενικά,η εικόνα της εκπαίδευσης της ελληνικής μειονότητας στο χώρο της βορείου Ηπείρου για το σχολικό έτος που διανύουμε 2013-2014 θα λέγαμε πως,αν και υπολείπονται πολλά ακόμα να γίνουν, παρουσιάζει μια εικόνα που μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε για ένα καλύτερο μέλλον και για μια α- ναγέννηση της ελληνικής παιδείας στην βόρειο Ήπειρο,αλλά και στον ευρύτερο χώρο της Αλβανίας.



Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Γραμματική & Συντακτικό του Αχ. Τζαρτζάνου

Για πολλά χρόνια (πάνω από 20) η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ και το ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ της Αρχαίας Ελληνικής,γραμμένα από τον Αχιλλέα Τζάρτζανο,αποτελούσαν σταθερή βάση για το μάθημα των Αρχαίων στη β΄βάθμια εκπαίδευση.
Συγκροτημένα βιβλία,εξέφραζαν μιαν αντίληψη δωρικής,αλλά και σφριγηλής προσέγγισης της αρχικής μορφής της γλώσσας μας και της διδασκαλίας της.
Αντικαταστάθηκαν πια,αλλά παραμένουν ισχυρό και γνήσιο βοήθημα για όποιον ασχολείται με την γλώσσα.

Κατεβάστε: 1.Αχιλλέως Τζαρτζάνου,Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης 
2. Αχιλλέως Τζαρτζάνου,Συντακτικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης

Όσο ήταν ο Τζάρτζανος συνυφασμένος (ταυτόσημος,πες) με το εξατάξιο Γυμνάσιο στην περίοδο 1955-1975,άλλο τόσο ήταν και ο Γ. Ζούκης με το περίφημο ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ του.Αυτό που διδάχτηκα κι εγώ,ως πρωτάκι (1973).Οι παλιότεροι μπορούν να το θυμηθούν και οι νεότεροι να το γνωρίσουν,εδώ: 


Γεωργίου Ν. Ζούκη,Αναγνωστικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟΥ DEB

Επίθεση στα γραφεία του DEB στη Δυτική Θράκη πραγματοποιήθηκε από τους “Φρουρούς της Θράκης”.

deb saldiri yeni 1
Στη Δυτική Θράκη,άσχημη επίθεση πραγματοποιήθηκε από τους “Φρουρούς της Θράκης” στα κεντρικά γραφεία του κόμματος DEB που βρίσκονται στην Κομοτηνή.Στην επίθεση, η νέα οργάνωση με όνομα “Φρουροί της Θράκης”,έσπασαν τα τζάμια και πιθανώς με γερανό πήραν από το γκαράζ το αμάξι με το οποίο είχε προκληθεί το δυστύχημα του Σαδίκ Αχμέτ.Αυτό το αινιγματικό και ανησυχητικό συμβάν θα έχει ευρύ απόηχο σε όλη τη Δυτική Θράκη.
deb yeni genel deb yeni saldiri 2
Στο σημείο του γεγονότος έσπευσε άμεσα ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαούς και δήλωσε: ”Εύχομαι περαστικά στον κόσμο του DEB και στους Τούρκους Δυτικοθρακιώτες.Μεταφερόμασταν με ενθουσιασμό σε νέα γραφεία και δημιουργήσαμε τη “Γωνιά του Σαδίκ Αχμέτ”,  αλλά χθες το βράδυ υπέστημεν επίθεση”.
8/12/2015
Σχόλιο: Έκλεψαν αυτοκίνητο που προφανώς ήταν σε ακινησία και κατεστραμμένο; Να το κάνουν τι;

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Το αρχαιότερο «βιβλίο» της Ευρώπης

Το αρχαιότερο «βιβλίο» της Ευρώπης

Τη στιγμή που άνθρωποι και πολιτιστικά μνη- μεία γίνονται στόχος αφανισμού από ανελέητα τρομοκρατικά χτυπήματα,η UNESCO ανοίγει συνεχώς την αγκαλιά της σε κινητά και ακίνη- τα μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού.Στην τεκμηριωμένη κληρονομιά της ανθρωπότητας ανήκει πλέον και ο «Πάπυρος του Δερβενίου», το αρχαιότερο σωζόμενο αναγνώσιμο «βιβλίο» της Ευρώπης,κόσμημα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.Η πρόσφατη ένταξή του στον Διεθνή Κατάλογο της UNESCO «Μνήμη του Κόσμου»,ανάμεσα στα 348 σημαντικότερα κινητά μνημεία του κόσμου,καθιστά το σπουδαίο ελλη- νικό κείμενο της αρχαιότητας κτήμα της Οικουμένης.Τοποθετεί υπό τη σκέπη του διεθνούς ορ- γανισμού ένα ακόμη μνημείο [το 16ο μαζί με τα πρωτοχριστιανικά και βυζαντινά της αριστουρ- γήματα] της Θεσσαλονίκης .
Η επιτροπή αναγνώρισε την παγκόσμια αξία του μοναδικού ευρήματος που έφερε τυχαία στο φως το 1962 ασύλητος τάφος στο Δερβένι.Χρονολογημένος μεταξύ 340 και 320 π.Χ.,με περιεχόμενο που φέρεται να αναπαράγει προγενέστερο κείμενο (ανάγεται μεταξύ 420 και 410 π.Χ.),ο πάπυρος δια- σώζει σε 266 ημιαπανθρακωμένα σπαράγματα,όχι μόνο αποσπάσματα του Ιερού Λόγου από τον γνωστό ύμνο του Ορφέα,με περιεχόμενο καθαρά θεογονικό,αλλά και την κοσμογονική θεωρία των φυσικών φιλοσόφων.
Είναι το πρώτο ελληνικό κινητό μνημείο που εγγράφεται στον κατάλογο «Μνήμη του Κόσμου» –μία από τις τρεις κατηγορίες της UNESCO με τις οποίες διαφυλάσσει,προστατεύει και αναδεικνύει την ακίνητη (αρχιτεκτονικά μνημεία),την κινητή (χειρόγραφα,εικονογραφήσεις,αρχεία,ντοκουμέντα) και την άυλη πολιτιστική κληρονομιά.Μολονότι υποψήφιο στην κατηγορία αυτή ήταν ο «Ολυμπι- ακός Υμνος»,η Εθνική Επιτροπή για την UNESCO,εξήγησε στην «Κ» η πρόεδρός της Καίτη Τζιτζι- κώστα,πέτυχε την παγκόσμια διάκριση του παπύρου,βασισμένη στις διαχρονικές αξίες του αρχαίου κειμένου που επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε πανανθρώπινα ερωτήματα σχετικά με την ερμη- νεία του κόσμου και τη μεταθανάτια ζωή.
 Εγκόλπιο μύστη
«Ο πάπυρος δεν είναι μόνον ο παλαιότερος σωζόμενος της Ευρώπης,αλλά και ο μοναδικός που συνδυάζει με αυτόν τον τρόπο φιλοσοφική και θρησκευτική προσέγγιση,από τον οποίο δεν έχουμε μαρτυρίες,πάρα μονάχα έμμεσες ή κατά πολύ μεταγενέστερες»,αναφέρει στην «Κ» ο ομότιμος κα- θηγητής Φιλολογίας Κυριάκος Τσαντσάνογλου, ένας από τους επιστήμονες που ασχολήθηκε με την έρευνα του κειμένου.«Φωτίζει μια πτυχή της μυστηριακής θρησκείας στην κλασική εποχή και ταυτό- χρονα τη φιλοσοφική σκέψη της ίδιας εποχής.Σηματοδοτεί το πέρασμα στην πλατωνική προσέγγιση και αργότερα στην αριστοτελική σκέψη.Ως έργο κομβικής σημασίας για τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής θρησκείας και φιλοσοφίας,αποδεικνύει την πρώιμη χρονολόγηση των ορφικών ποιημάτων και προσφέ- ρει μιαν ιδιαίτερη εκδοχή της προσωκρατικής φυσικής.Αλληγορεί τα ονόματα της θεϊκής γενεαλογίας με μια τελείως αυθαίρετη χρήση της ετυμολογίας και με γλωσσική ερμηνεία καταλήγει για να διαφω- τίσει τη διαδικασία της κοσμογονίας,θέμα μελέτης αγαπητό των Ιώνων φυσικών φιλοσόφων».Ο ά- γνωστος συγγραφέας (πιθανολογείται ότι ήταν o Ευθύφρων από τα Πρόσπαλτα [κοντά στα σημε- ρινά Καλύβια] της Αττικής) ανακατασκευάζει τις φάσεις της δημιουργίας του κόσμου,εξηγεί ο κ. Τσαντσάνογλου. «Το φυσικό σύστημα που διδάσκει (με ομοιότητες του Αναξαγόρα) ανήκει στον τρόπο σκέψης των ύστατων φυσικών φιλοσόφων.Δεν υπάρχει δημιουργία εκ του μηδενός,υποστηρίζει.Ο σημε- ρινός αισθητός κόσμος υπήρχε ανέκαθεν,αλλά σε διαφορετική μορφή.Τα στοιχεία,όντα ή εόντα,που τον συγκροτούν “υπήρχεν αεί”,ανάκατα σ’ ένα απροσδιόριστο περιβάλλον.Από τη σύγκρουσή τους,όταν πα- ρεμβαίνει μια άλλη αρχή,ο “Νους”,σχηματίστηκαν τα νυν εόντα,δηλαδή ο σημερινός αισθητός κόσμος. Οι αναφορές του σε μυστήρια,η λατρεία των ψυχών,η περιγραφή της τύχης τους στον Άδη,η καύση του μαζί με τον νεκρό μάς επιτρέπουν να χαρακτηρίσουμε το βιβλίο ως εγκόλπιο ενός μύστη,προφανώς οπαδού του Ορφισμού».
Το εύρημα που σώθηκε από θαύμα δεν είναι «ένα νεκρό έργο της αρχαιότητας αλλά ζώσα μνήμη, και η διεθνής διάκριση βάζει στον παγκόσμιο πολιτιστικό χάρτη το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσα- λονίκης»,αναφέρει η διευθύντριά του Τζένη Αδάμ Βελένη.Το κείμενό του,«ένα συνεχές πεδίο ανά- γνωσης,τροφοδοτεί την έρευνα,ενώ ταυτόχρονα εξακολουθεί να συγκινεί και να εμπνέει τη σύγ- χρονη καλλιτεχνική δημιουργία».Καθοριστικής σημασίας για την αναγνώριση της διαχρονικής του αξίας ήταν η έκθεση του Δημήτρη Ξόνογλου το 2013.Εμπνευσμένη από τον Πάπυρο του Δερβενί- ου,αποτέλεσε την αφορμή να ξαναέρθουν στην επιφάνεια και να εκτεθούν μόνιμα στο σύνολό τους τα ημιαπανθρακωμένα κομμάτια σε 16 γυάλινους πίνακες.
Εξαιρετικά εύθρυπτος
Η μελέτη του από την ανακάλυψή του στον ασύλητο τάφο του Δερβενίου,όπου διατηρήθηκε παρά το υγρό έδαφος της Ελλάδος,έχει μακρά ιστορία.Ο πάπυρος σώθηκε επειδή απανθρακώθηκε.Το ε- ξαιρετικά εύθρυπτο εύρημα,τυλιγμένο σ’ έναν μικροσκοπικό σωλήνα 9,4 εκατ.,κατάφερε να ξεδι- πλώσει και να αποκολλήσει τα επάλληλα τρήματά του ο Αντον Φάκελμαν,συντηρητής της παπυρι- κής συλλογής της Βιέννης.
«Από τα 266 διασωθέντα σε διάφορα μεγέθη κομμάτια,τα 210 είναι ευανάγνωστα,τα υπόλοιπα είναι τόσο μικροσκοπικά που δεν μπορούμε να τα εντάξουμε πουθενά.Δυστυχώς ο Φάκελμαν κράτησε μόνο μία σειρά ως προς το σχήμα του παπύρου»,περιγράφει ο κ. Τσαντσάνογλου.
Τα κομμάτια στις γυάλινες πλάκες ανάκατα δημιουργούσαν ένα από τα πιο δύσκολα παζλ.«Αρχικά προσπαθήσαμε να διαβάσουμε το κείμενο από τον ίδιο τον πάπυρο.Ήταν αδύνατον.Είχαμε μαύρο πάνω σε μαύρο φόντο.Η λύση βρέθηκε με τη φωτογράφηση.Κόβαμε φωτογραφίες και συναρμολογούσαμε.Έ- τσι συγκροτήθηκαν 26 στήλες. Καμία στήλη δεν σώζεται ολόκληρη,ούτε το κάτω μέρος του παπύρου.Εί- χε καταστραφεί από την καύση του νεκρού στην αρχαία εποχή».
Κατά τη διάρκεια του μισού και πλέον αιώνα,εκτός από τις κλεψίτυπες δημοσιεύσεις,ο πάπυρος ά- νοιξε και ανοίγει διαρκώς κύκλους ερευνών σε πολλά επιστημονικά πεδία (αρχαιολογικό,φιλοσο- φικό,θεολογικό).
Ωστόσο,εκτός από την αγγλική έκδοση των Θ. Κουρεμένου,Γ. Μ. Παράσογλου,Κ. Τσαντσάνογλου (2006),η μελέτη του δεν έχει δημοσιευθεί ποτέ ολοκληρωμένη στα ελληνικά.
Μόνον είκοσι ελληνικά μνημεία
«Η Ελλάδα,η οποία πρόσφατα εξελέγη στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της UNESCO,πρέπει να σπεύ- σει.Διαθέτει έναν αμύθητο μνημειακό πλούτο,ωστόσο μόνο είκοσι μνημεία της βρίσκονται στους τρεις διεθνείς καταλόγους της UNESCO,τη στιγμή που η Ιταλία έχει εντάξει περισσότερα από πε- νήντα»,επισημαίνει η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Καίτη Τζιτζικώστα.Στον κατάλογο των Μνη- μείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το 1986 έως σήμερα έχουν ενταχθεί δεκαεπτά ελληνικά μνημεία (μεμονωμένα ή αρχιτεκτονικά σύνολα),ενώ σε διαδικασία αξιολόγησης βρίσκεται και ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων.Στην «Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά» από τη χώρα μας έχουν εγγραφεί η «Μεσογειακή Δίαιτα»,η «Καλλιέργεια της μαστίχας της Χίου»,ενώ εντός του μήνα αναμένεται να εξεταστεί πρόταση για τη «Μαρμαροτεχνία της Τήνου».Ο «Πάπυρος του Δερβενίου» είναι το πρώτο ελληνικό στις «Μνήμες του Κόσμου».
Η τελετή για την παγκόσμια διάκριση του «Παπύρου του Δερβενίου» θα πραγματοποιηθεί στις 12 Δεκεμβρίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

ΓΙΩΤΑ ΜΥΡΤΣΙΩΤΗ   06.12.2015

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Στο στόχαστρο των αλβανών η Λ. Κανέλλη

Ο πατριωτισμός της Λιάνας Κανέλλη είναι α- ναμφισβήτητος.Στον Γιουγκοσλαβικό πόλεμο αντιπαρατέθηκε δημόσια με τον (θανόντα το 2000) αλβανόφιλο Αριστείδη Κόλλια,τον οποί- ο ονομάτισε ανοιχτά ως πράκτορα της αλβανί- ας [από τηλεοράσεως,ΣΚΑΪ 6/5/1999],του απέδωσε σκαιότατους χαρακτηρισμούς και του ζήτησε να της υποβάλει γι΄ αυτά μήνυση.
Δεν μπόρεσα,αν και έψαξα,να βρω το σχετικό βίντεο.Βρήκα όμως,ένα εξίσου κατατοπιστικό κείμενο από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (Κυριακή 16 Μαΐου 1999,σελ. 40): Όποιος ανακατεύεται με παγίδες...
Αυτό,ποτέ δεν της το συγχώρεσαν οι αλβανοί,που θεωρούν τον Αρ. Κ. εκλεκτό τέκνο τους (έχουν δώσει,μεταξύ άλλων,το όνομά του σε οδό των Τιράνων,όπως μου μεταφέρθηκε).Έτσι,παρότι πέρα- σαν από τότε πάνω από δεκαπέντε χρόνια,εξακολουθούν να την κακίζουν...
Δείτε ένα εύγλωττο τέτοιο δείγμα:

Αλβανικό δημοσίευμα: Η Αρβανίτισσα κομουνίστρια Λιάνα Κανέλλη που μισεί θανάσιμα τους Αλβανούς!

Η δε κεντρική αλβανο-προπαγανδιστική ιστοσελίδα τους (άξιο απορίας πώς λειτουργεί ελεύθερα ένας τέτοιος καλοστημένος ανθελληνικός πόλος...) βρίθει από λοιδορίες εναντίον της.Να μία από- δειξη γεμάτη παχιά λάσπη: Λιάνα Κανέλλη-Κομμουνιστορθοδοξία

Η αλβανική προπαγάνδα οργιάζει στην χώρα μας.Το εύρος των κινήσεων (επιμελημένα blogs,ορ- γανωτική δομή,διάχυση κ.λπ.) φανερώνει ότι υπάρχει και κεντρικός νους και σχέδιο και άφθονο χρήμα (απ΄ την αλβανία,άραγε;).Νερό κουβαλάνε και κάτι γιουσουφάκια αρβανίτες.
Τι κάνει το Ελληνικό κράτος,εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς.Φαντάζομαι,τα δέοντα...

Δείτε,ακόμα,σχετικά: Ιστολόγιο ΣΥΡΙΖΑ: Οι Έλληνες έκαναν εθνοκάθαρση στους ...Τσάμηδες! (απάντηση στο πριν ερώτημα...;)

και: Η περίπτωση του Αριστείδη Κόλλια

Γ. Β. Πέππας

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Σπ. Τρικούπης,Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (τόμοι 4),1860

Για να μιλήσεις για το 1821,έχει πει ο Σαρ. Καργάκος,πρέπει να ΄χεις μελετήσει τουλάχιστον 20.000 σελίδες ιστορίας.
Θα προσθέσω κάτι ακόμα: δεν αρκεί η ανάγνωση/μελέτη.Απαραί- τητη η δυνατότητα κριτικής αξιοποίησης των πηγών.Αν η ματιά διαθλάται από προκαταλήψεις,σκοπιμότητες ή ιδεοληψία το τελικό πόρισμα θα ΄ναι καχεκτικό,κάλπικο,άχρηστο,αν δεν είναι και ιδιο- τελές.
Η 4τομη Ιστορία του Σπ. Τρικούπη αποτελεί πρωτογενές υλικό για την μεγάλη Επανάσταση.Εδώ,η έκδοση του 1860,στο Λονδίνο.Από την εξ ολοκλήρου αξιόπιστη ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Παν/μίου Κρήτης.
Επιμένω στο αξιόπιστο,γιατί μετά το 1985-1990,εκτός απ΄ τη στη- μένη βιβλιογραφία με εκδόσεις κατά παραγγελία από συγγραφί- σκους/ορντινάτσες ή από πανεπιστημιακές έδρες  (του εξωτερικού) που ανταποδίδουν χαρωπά τις χορηγίες τους,τελευταία εντοπίζο- νται και πλαστογραφήσεις.
Φαινόμενο  παλιό,βέβαια,ήδη απ΄ την εποχή των Ευαγγελίων.

Κατεβάστε: 





Γ. Β. Πέππας

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Ο άκρατος ανθελληνισμός των δήθεν ελληνολατρών

Ο άκρατος ανθελληνισμός των δήθεν ελληνολατρών

Τα τελευταία 20 χρόνια αναπτύσσεται μια κί- νηση αναθέρμανσης της λεγόμενης πατρώας θρησκείας.Μάλιστα,η ενέργεια αυτή συμβαδί- ζει με μία γενικότερη ευρωπαϊκή κίνηση μελέ- της και αναζωπύρωσης του προχριστιανικού και μεσαιωνικού παγανισμού.Στην αρχή,εδώ στη χώρα μας,το κλίμα αυτό απέδιδε δημιουρ- γικούς καρπούς.Υγιώς σκεπτόμενοι ερευνητές και επιστήμονες προσέγγισαν τον αρχαιοελλη- νικό πολιτισμό,την όποια θρησκευτική διάστα- σή του,αλλά και την κακοποίηση που υπέστη ο ελληνικός κόσμος από διάφορα κύματα του Χριστια- νισμού.Το αντικείμενο βέβαια τυγχάνει τεράστιο και απαιτητικό,στην Ευρώπη μάλιστα είχε ξεκινή- σει από τον 18ο αιώνα η ενασχόληση με πτυχές και παραμέτρους του ζητήματος.Επρόκειτο για το λεγόμενο Χριστολογικό ζήτημα.Στο εγχώριο αυτό ρεύμα,που είχα μια μικρή ανάμειξη,δρούσαν ρομαντικοί νεο-εθνικοί,με αρκετή αγνότητα οφείλω να ομολογήσω,και κάποιοι μη συμβατικοί αρι- στεροί που είχαν δραπετεύσει από τον μονολιθισμό του χώρου τους και εξερευνούσαν ευρύτερα πα- τριωτικά πεδία.Τα βιβλία και τα περιοδικά που εκδόθηκαν σ΄ αυτήν την πρώτη γόνιμη δεκαετία προσέφεραν στο γνωστικό επίπεδο και,κυρίως,διατήρησαν ένα τόνο ευπρέπειας και έντονης μεν γραφής,αλλά όχι πολεμικής.Αυτά έως πριν 4-5 χρόνια περίπου.
Κάπου τότε,όταν το διαδίκτυο άρχισε να φουντώνει στην Ελλάδα και η έντυπη επικοινωνία να περ- νάει σε δεύτερη μοίρα,αυτός ο νεο-δωδεκαθεϊσμός (ας τον ονομάσουμε έτσι) αλώθηκε από πλήθος περίεργων που εξυπηρετούσαν άλλες σκοπιμότητες και την παραμικρή σχέση με πολιτισμό δεν είχαν.
Aπ΄ όσο μπορώ να γνωρίζω,πρόκειται για μια χούφτα περιθωριακών που προσπαθούν να κάνουν ντόρο δημιουργώντας ψευδεπίγραφα ιστολόγια και μία σειρά επαναλαμβανόμενες ομάδες στα μέ- σα κοινωνικής δικτύωσης.Τα ψεύτικα προφίλ κρύβουν τον μικρό αριθμό των συντακτών.Τι επιδιώ- κουν όλοι αυτοί οι ιντερετικοί τόποι: Συνειδητά διαβρώνουν τους αρμούς και τα στοιχεία του μα- κρόχρονου ελληνικού έθνους.Κατά σύστημα επικεντρώνονται σε δύο άξονες:
1. Μίσος κατά της Χριστιανορθοδοξίας.Τυφλό μίσος.Ένα ιδιότυπο Τζιχάντ που ορμώμενο από την ιστορική πραγματικότητα της νέας τότε θρησκείας κατά του αρχαίου κόσμου εξακοντίζει και δια- σπείρει έναν άκρατο όσο και δυσώδη φανατισμό.Ενώ θα περίμενε κανείς μιαν επικέντρωση στα της αρχαίας Ελλάδας,αυτά ωχριούν μπροστά σε διογκώσεις αντιχριστιανικού μένους και σ΄ έναν παρω- χημένο γραφικό αντιεβραϊσμό.
Τα υποστηρικτικά μέσα τους πενιχρά και αδύναμα.Πρέπει να καταστεί εμφανές ότι αυτός ο κύκλος δεν αναπτύσσει επιστημονικό διάλογο πάνω στην ουσία του δωδεκάθεου,αλλά ακριβώς με πρόσχη- μα αυτό βάλλει κατά ενός πυλώνα του διαμορφωμένου ανά τους αιώνες ελληνισμού.Όσο συνέχει την ταυτότητά μας ο προχριστιανικός ελληνισμός ως τον Όμηρο και τον Δευκαλίωνα,άλλο τόσο μας υποστασιάζει η θρησκεία του Εσταυρωμένου.Συνεκτική πρέπει να είναι η θεώρησή μας και όχι διχα- στική.
2. Υπόθαλψη της νοοτροπίας περί μειονοτήτων.Προσπαθούν απεγνωσμένα να πλασάρουν ότι το ελληνικό έθνος δεν διαθέτει ούτε ρίζα,ούτε συνέχεια,ούτε ταυτότητα.Αποτελεί μία συρραφή μειονο- τήτων.Οι δύο βασικές τους στοχεύσεις είναι οι Αρβανίτες και οι Βλάχοι.Εσχάτως έχουν προσθέσει και τους Ρομά.Για τους Αρβανίτες επαναδιατυπώνουν κατά γράμμα την παναλβανική προπαγάν- δα.Όλες τις ανοησίες που έχει εφεύρει το Χοτζικό θερμοκήπιο και οι ντόπιοι μειοδότες παρατάσσο- νται θαυμαστά από τους ψευτοπατριώτες οπαδούς του Ορφέα.
Λίγο να ασχοληθεί κανείς με αυτό το φαιδρό περιθώριο αντιλαμβάνεται τόσο τον δωσιλογισμό και την ρηχότητά του,όσο και τις πραγματικές προθέσεις του.Αποτελεί μια πτυχή ενός όψιμα αναδυθέ- ντος μπαχαλισμού που υπολογισμένα προωθεί φόρμες παγκοσμιοποιημένης αφασίας.Ενορχηστρω- τές (εκούσιοι;) και αυτουργοί τόσο διάττοντες αστέρες του τελευταίου καιρού,όσο και διαδικτυακοί κουκουλοφόροι,όπως αυτοί που κρύβονται πίσω από τον δήθεν δωδεκαθεϊσμό.
Τελειώνοντας,να επαναλάβω και να τονίσω ότι όλα τα παραπάνω ουδεμία σχέση έχουν με τους υ- γιείς Έλληνες που ανατρέχουν στις πηγές της φυλής μας διεκδικώντας μια δυναμική αναζωογόνη- σή τους.


Δημοσιεύτηκε και στον Παλμογράφο.Δες εδώ
Γιάννης Βασ. Πέππας,Φιλόλογος

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Ανοησίες Γαβρά & Δήμου κατά των Ελλήνων Αρβανιτών

Ο Κώστας Γαβράς είναι γνωστός ελληνόφωνος σκηνοθέ- της.Ασχολήθηκε με το πολιτικό σινεμά.Η κινηματογρα- φική γραφή του υπήρξε στατική,άνευρη.Εκφράζει έναν παλαιοκομμουνιστικό πολιτικό λόγο,χωρίς τεχνικές νεω- τερικότητες και πρωτοτυπίες.Καθιερώθηκε απ΄ το ντο- κιμαντερίστικο "Ζ" (υπόθεση δολοφονίας Λαμπράκη), λόγω της συγκυρίας.Η Ευρώπη εδονείτο τότε απ΄ τον "Γαλλικό Μάη",την "Άνοιξη της Πράγας",τα κίνημα του φιλειρηνισμού (εν εξελίξει ο πόλεμος στο Βιετνάμ),τον αντιδικτατορικό αγώνα,την γενιά των λουλουδιών,το ροκ εντ ρολ κ.λπ.
Έτσι,μια ταινία (με μουσική Θεοδωράκη) σε στιλ "Φρά- ουλες και αίμα" (λέμε τώρα...) έπιασε.
Δεν ξέρω πόσους συγκινεί το σινεμά του ΚΓ,ούτε θεωρώ ενδιαφέρον να το αναλύσω κριτικά.
Ο κύριος αυτός με δηλώσεις του τοποθετεί εαυτόν στον εσμό της ανεξήγητης ιδεοληπτικής αποδό- μησης (συνωστισμός,το Ελληνικό Έθνος προέκυψε το 1821,το Ζάλογγο είναι εθνικός μύθος,δεν υ- πήρξε γενοκτονία των Ποντίων,υπονόμευση της γλώσσας και τα λοιπά γνωστά του πολιτικού αντι-επιστημονικού μπαχαλισμού).
Δείτε ένα απόσπασμα τηλεοπτικής εκπομπής (Μάρτιος 2011) κι ίσως γίνει κατανοητό το σημερινό πρόβλημα της πλημμύρας λαθροεποίκων και το ενδεχόμενο αποβολής μας απ΄ την συνθήκη Σέν- γκεν.Εκεί ο Γαβράς [τα παιδιά του δεν μιλούν ελληνικά,Γάλλοι υπήκοοι] υπαινίσσεται σαφώς αλ- λοεθνία των Ελλήνων Αρβανιτών (...η Ελλάδα φτιάχτηκε από αλβανούς....).
Ερώτηση: Γιατί τόση δυσφορία/απέχθεια/υποβάθμιση/υποτίμηση από κάποιους προς την Ελλά- δα;
Γιατί;
Βέβαια,η παχυλή αμορφωσιά των εθνομηδενιστών και η ριζωμένη στρεβλή άποψή τους για την πραγματικότητα είναι τουλάχιστον ψυχοφθόρο να αντιμετωπιστεί διαλεκτικά.Θα παραθέσω όμως, μόνο ένα ντοκουμέντο ανατρεπτικό των ανοησιών του ΚΓ: οι τουρκαλβανοί ούτε αιμοδότησαν πο- τέ το Ελληνικό έθνος μας,αλλά υπήρξαν πάντα εχθροί του,πορωμένοι αντίπαλοι

Ο θρυλικός καπετάν Δεληγιαννάκης και η απελευθέρωση της Παραμυθιάς από τους τουρκαλβα- νούς!

Άλλη μια βρώμικη ανάμειξη των Ελλήνων Αρβανιτών με τους κατσαπλιάδες σκιπετάρ επιχειρεί ο πολυτεχνίτης διαφημιστής Νίκος Δήμου: "Φωτιά" στο Ποτάμι έβαλε ο Δήμου! Αμφισβητεί την Επανάσταση του '21

Εδώ,η αγραμματοσύνη χτυπάει κόκκινο και καθίσταται προκλητικά εξοργιστική.Εκλαμβάνει την αρβανιτοφωνία (αυτό το Ηπειρώτικο ιδίωμα της ελληνικής) ως στοιχείο αλλοεθνίας.Οι Αρβανίτες πολέμαγαν για την Ελλάδα,έδιναν γι΄ αυτήν το αίμα και τη ζωή τους και ο κάθε ανερμάτιστος αμετροεπής αμφισβητεί την ελληνικότητά τους/μας...
Πιστεύω ότι το ιδεολόγημα της εθνο-αποδόμησης,αυτή η φουριόζα για την ώρα υστερία παρα-επιστήμης από cult φιγούρες και περιθωριακά γκρουπούσκουλα αποτελεί φρούτο της εποχής. Αποτυπώνει νομοτέλειες κοινωνικής εξισορρόπησης.Είναι φυσικό σε περίοδο διαταραχής,όπως η τωρινή για τη χώρα μας,να παρουσιάζονται και φυγόκεντρα φαινόμενα και λογής εκφυλισμοί.
Θα περάσει κι αυτό...