Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Πουπέκι

Σημερινή γαλατόπιτα.Υποθέτω,κάπως έτσι θα ήταν το πουπέκι των παλιών αρβανιτόφωνων.
Πουπέκι


(Σιροπιαστό γλυκό που θυμίζει γαλατόπιτα ή γαλακτομπούρεκο,χωρίς όμως αβγά.)


Υλικά για 6-8 άτομα
Για την κρέμα
1 λίτρο γάλα φρέσκο
1 φλιτζάνι του τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι 
½ φλιτζάνι του τσαγιού ζάχαρη
3-4 κουταλιές της σούπας βούτυρο
2 βανίλιες
2-3 φύλλα κρούστας
Κανέλα σε σκόνη
Για το σιρόπι
2 φλιτζάνια του τσαγιού ζάχαρη
2 φλιτζάνια του τσαγιού νερό
1 φλούδα λεμονιού
1 κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμονιού
1 ξύλο κανέλας
Εκτέλεση
Αρχικά ζεσταίνουμε το γάλα μαζί με την ζάχαρη και ρίχνουμε σιγά-σιγά το σιμιγδάλι.Προσθέτουμε τις βανίλιες και ανακατεύουμε μέχρι να δέσει η κρέμα και να βγάλει φουσκάλες.Μόλις δέσει η κρέμα ρίχνουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε.Έπειτα παίρνουμε ένα στρογγυλό ταψάκι,το βουτυρώνουμε και στρώνουμε τα φύλλα,εκτός από το τελευταίο που δεν το βουτυρώνουμε αφού θα πέσει από πάνω η κρέμα.Από πάνω ρίχνουμε την κρέμα και τυλίγουμε τα φύλλα που εξέχουν.Το γλυκό ψήνεται σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 30 λεπτά φροντίζοντας να ψηθεί καλά και από κάτω.Ετοιμάζουμε το σιρόπι βράζοντας όλα τα υλικά για 10 λεπτά.Όσο το γλυκό είναι χλιαρό το περιχύνουμε με το ζεστό σιρόπι.Τέλος πασπαλίζουμε με κανέλα και σερβίρουμε.

Σημείωση Γιάννη Β. Πέππα: Στο χωριό μου,τον Βαρνάβα,υπήρχε το παρατσούκλι "Πούπες" (Νίκος Αποστόλου).Αν και ο μπαρμπα-Νίκος πέθανε υπέργηρος,δεν σκέφτηκα ποτέ να τον ρωτή-σω από πού "του βγήκε" αυτό το παρωνύμιο.Πριν λίγα χρόνια,σε μια κουβέντα,ρώτησα κάποιους που τον γειτόνευαν και τον ήξεραν καλά,αλλά απάντηση δεν κατείχε κανείς.Πιστεύω βάσιμα,ότι ο χαρακτήρας αυτού του χωρατατζή,άκακου ανθρώπου συνετέλεσε ώστε να τον συσχετίσουν με το πουπέκι (η κατάληξη -κι,όπως και στα τσουρέκι,μπουρέκι.Αλλά και: αστροπελέκι,λελέκι,φελέκι, φουσέκι,στέκι).Ήταν μαλακός,πράος,όπως μαλακό,φτιαγμένο από γάλα,απαλό ήταν και το που-πέκι.Η λέξη,έτσι,αποτελεί άλλο ένα λατινογενές δάνειο: < βενετ. pupola < ιταλικό puppole: μπού-φος (με μαλακά φτερά,ονοματοποιημένη λέξη).Από εδώ και πούπουλο,πουπουλένιος [Μπαμπι-νιώτης,σελ. 1460].
Αυτά είναι τα αρβανίτικα.Βλέπει κανείς (και σε τούτη την περίπτωση) κάτι έξω απ΄ το σώμα και την πορεία της Ελληνικής γλώσσας;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια να σχετίζονται με την ανάρτηση και να είναι ευπρεπή.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.